Αρθρογραφία Μελών

Για την ανάλυση του Φασιστικού-Ναζιστικού φαινομένου

Του Θανάση Σταματούκου

«Επιστολή στον Γιάννη»

Γιάννη, πιστεύω ότι δεν υπάρχουν σοβαρά θεωρητικά εργαλεία σήμερα για την ανάλυση της νέας ανάδυσης του φασιστικού- ναζιστικού φαινόμενου, το οποίο φτάνει να αποκτάει χαρακτηριστικά κοινωνικού κινήματος. Η γνώμη μου (η κατεύθυνση της θεωρητικής μου απάντησης) είναι, ότι κάθε φορά που υπάρχουν φαινόμενα μαζικής κοινωνικής αποξένωσης (ένταση των στοιχείων οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής και πολιτισμικής κρίσης που εντείνουν τα αποξενωτικά συναισθήματα του κοινωνικού φόβου, της κοινωνικής ανασφάλειας, της κοινωνικής δυστυχίας κ.λ.π.), τότε αναπτύσσεται αντανακλαστικά στο κοινωνικό σώμα μια γενικού τύπου ψυχολογική επιθετικότητα. Αυτή η επιθετικότητα αναζητά έκφραση σε 2 κατευθύνσεις: 1.Άμεσα στοιχεία μείωσης ή αναίρεσης των αποξενωτικών συναισθημάτων ή -πράγμα που είναι το ίδιο- ένταση των ενωτικών-ταυτισιακών συναισθημάτων στο πραγματικό και το φαντασιακό επίπεδο και 2. Άμεσα στοιχεία αναίρεσης των συναισθημάτων αδυναμίας ή -πράγμα που είναι επίσης το ίδιο- την ένταση των συναισθημάτων ισχύος στο πραγματικό και το φαντασιακό επίπεδο. Αυτές οι δύο κεντρικές ανθρωπολογικές τάσεις (κεντρικές ζωτικές τάσεις), οι οποίες σχετίζονται (ταλαντώνονται) μεταξύ τους, αναζητούν με ενεργητικό τρόπο πραγματικούς και φαντασιακούς «πολλαπλασιαστές» της ίδιας της δυναμικής τους (ιδεολογίες διαφόρων τύπων, πρόσωπα-ηγέτες, ασυνείδητες και συνειδητές μορφές κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης και έκφρασης κ.λ.π.). Αυτό το φαινόμενο κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι σαν ¨κοινωνική μηχανική». Δεν έχει νόημα να καταγγέλλεις το φαινόμενο. Νόημα όμως έχει από την άποψη της ενδεχόμενης πολιτικής παρέμβασης, να προσπαθήσεις να αναπτύξεις «πολλαπλασιαστές¨(με την παραπάνω έννοια) ενότητας-ταύτισης και ισχύος με απλές πράξεις και λόγια, σε μία άμεση κατεύθυνση που προκρίνει την ενότητα-ταύτιση από την ισχύ για την ίδια την ισχύ. [Να μην ξεχνάμε βέβαια την αλληλεπίδραση ενότητας και ισχύος. Για παράδειγμα εάν έχω χρήματα (μορφή ισχύος), μπορώ να έχω και τροφή -να ενώνομαι με την τροφή- που είναι όρος της βιολογικής μου ύπαρξης]. Δυστυχώς σε τέτοιες συνθήκες, ευνοείται ο άμεσος, και πολλές φορές πρωτόγονος πρακτικός-οργανωτικός λόγος (η άμεση ανάγκη για «τρόπο»- φόρμα) και όχι ο έμμεσος-απομακρυσμένος από την συλλογική πράξη -μη πολιτικός και μη προσωπικός- λόγος που αναλύει γενικά την ουσία, το νόημα και τα ευγενικά οράματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Από αυτήν την άποψη οι φασίστες και όχι η Αριστερά έχουν τον πρώτο λόγο στις νέες κοινωνικές δυναμικές. Εκτός εάν η όποια κοινωνική ή πολιτική αριστερά ή γενικά ο ριζοσπαστικός και δημοκρατικός πολιτικοκοινωνικός χώρος, αναπτύξει και προσανατολίσει συγκεκριμένα και άμεσα δίκτυα κοινωνικής, ψυχολογικής και πολιτικής αλληλεγγύης συνδυάζοντας τα με έναν αντίστοιχο ενωτικό-ταυτισιακό κεντρικό πολιτικό λόγο και ένα κεντρικό πολιτικό λόγο αριστερής ή απλώς ριζοσπαστικής στο ευρύτερο δυνατό επίπεδο συλλογικής ισχύος –ενότητα και ισχύς που τείνει από το μικρό κοινωνικό επί μέρους ¨εμείς¨, προς το μεγάλο ¨εμείς¨, δηλ. πατρίδα, έθνος- (εννοείται αντίπαλης ισχύος με την κρατούσα ισχύ του υπάρχοντος κοινωνικο- πολιτικού συστήματος, που πρέπει να αναδεικνύεται ως υπεύθυνο για την αποξένωση και την αδυναμία σε όλα τα επίπεδα). Για παράδειγμα αν σήμερα η αριστερά λέει «γαμώ το ελληνικό έθνος» ή «γαμώ την εθνική Ελλάδος στο ποδόσφαιρο» γιατί είμαι μόνο υπέρ της παγκόσμιας  εργατικής τάξης, είναι σαν να ανοίγει διάπλατα το δρόμο στους φασίστες, οι οποίοι παρεμπιπτόντως «στήνουν» και δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης εκτός από το να εκφράζουν την ανάγκη για κοινωνική επιθετικότητα (στην κατεύθυνση της μείωσης αποξενωτικών παραγόντων), δέρνοντας αλλοδαπούς και πολιτικούς, στο πλαίσιο μιας πρωτόγονης πολιτικής φόρμας που δείχνει ως υπεύθυνους για την κοινωνική αποξένωση συλλήβδην μεγάλες κοινωνικές στατιστικού τύπου κατηγορίες ανθρώπων και κοινωνικών ομάδων. Σε λίγο θα επιτίθενται ανοιχτά και σε αριστερές πολιτικές ομάδες-οργανώσεις. Και βέβαια ως πεδίο της  πραγματικής και φαντασιακής ενότητας-ταύτισης και ισχύος, προτείνουν την μεγαλύτερη ιστορική κατηγορία που σήμερα είναι το έθνος-κράτος (δηλ. το μεγάλο ¨εμείς¨). Βλέπεις πουθενά σήμερα στην αριστερά συνολική τοποθέτηση ή αναλυτικού τύπου εξήγηση και πρακτική-κινηματική απάντηση στο φαινόμενο; Κατά τη γνώμη μου πρέπει να δράσουμε άμεσα στην κατεύθυνση που περιέγραψα πάρα-πάνω.

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ

Αρχείο

Αρέσει σε %d bloggers: