Αρθρογραφία Μελών

Οικονομική κρίση, ύφεση, ανεργία. Γιατί ο κόσμος δεν ξεσηκώνεται

Του Χρήστου Θ. Μπότζιου, Πρέσβη Ε.Τ., Μέλος του Δ.Σ. της Κ.Ι.Δ.: ΠΡΑΤΤΩ

Η οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα όλο και βαθαίνει. Ο λαός ελάχιστη, πλέον, σημασία δίνει στις διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού που βλέπει «φως στο βάθος του τούνελ». Και ούτε στην τεχνητή αισιοδοξία που καλλιεργούν, τελευταία, τα ΜΜΕ. Στις καθημερινές συζητήσεις οι πολίτες διερωτώνται «γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;;».

Οι απαντήσεις ακόμη και από εκείνους που ασχολούνται επαγγελματικά με τα πολιτικό-κοινωνικά θέματα, είναι αλληλοσυγκρουόμενες. Οι περισσότεροι το αποδίδουν στην παρακμή των ιδεολογιών που ανέκαθεν ήταν τα κίνητρα  της πολιτικής συμπεριφοράς των λαών. Τα σοσιαλιστικά κόμματα που ιστορικά συνετέλεσαν αποφασιστικά στη δημιουργία του κράτους – πρόνοια και αντιτάχθηκαν στις υπερβολές του καπιταλισμού, «έχουν χάσει τη ψυχή τους».

Το ΚΚΕ έχει περιχαρακωθεί στις δογματικές του θέσεις και πιστοί στην μαρξιστική ιδεολογία περιμένουν την πλήρη εξαθλίωση του λαού για να ξεσηκωθεί και να αυξήσουν θεαματικά την εκλογική τους δύναμη. Με τη σειρά τους τα εργατικά και τα επαγγελματικά συνδικάτα που αποτελούσαν τη κινητήρια δύναμη των λαϊκών κινητοποιήσεων, έχουν αποδυναμωθεί ή τα έχουν εντέχνως περιθωριοποιήσει, ως αναξιόπιστα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ για ποικίλους λόγους και παρά το γεγονός ότι υψώνει σοβαρό αντιπολιτευτικό λόγο κατά της μνημονιακής πολιτικής της τριτοκομματικής κυβέρνησης, ίσως δεν επιθυμεί να ζητήσει από το λαό μια δυναμική αντίδραση, στα εξουθενωτικά κυβερνητικά προγράμματα κατ’ εντολή της Τρόικας.

Άλλοι, την εικόνα της φαινομενικής  αυτής λαϊκής παθητικότητας την αποδίδουν στην έλλειψη ηγετών με όραμα και πειθώ που θα οδηγήσουν το λαό σε δυναμικές αντιδράσεις για να θέσουν τέρμα στα απεχθή Μνημόνια τα οποία έχουν φέρει τη χώρα δεκαετίες πίσω και υποθηκεύουν το μέλλον των επόμενων γενιών.

Ο ρόλος των χαρισματικών ηγετών και ιδίως σε περιόδους εθνικών κρίσεων είναι, ασφαλώς, αποφασιστικής σημασίας και δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Θα γινότανε άραγε και ακόμη περισσότερο θα νικούσε η Οκτωβριανή Επανάσταση χωρίς τον Λένιν; Θα ξεσηκωνότανε ο λαός των Παρισίων κατά της φεουδαρχίας χωρίς τους Μαρά, Δαντών και Ροβεσπιέρο; Οι δούλοι θα βάδιζαν κατά της Ρώμης χωρίς τον Σπάρτακο;.. . Για να έρθουμε στην σύγχρονη εποχή, θα κατάφερνε ένα μικρό κίνημα το ΠΑΚ να έλθει ποτέ στην εξουσία για να βάλει για πολλά χρόνια τη δεξιά «στο χρονοντούλαπο της ιστορίας» χωρίς την χαρισματική φυσιογνωμία του Ανδρέα Παπανδρέου; Οι οπαδοί της υλιστικής ερμηνείας της ιστορίας, σε αντίθεση, αποδίδουν μικρή σημασία στο ρόλο των προσώπων. Υποστηρίζουν ότι είναι η πάλη των τάξεων και ο τρόπος παραγωγής που κάνουν την ιστορία. Τα πρόσωπα και οι ηγέτες αναδεικνύονται μέσα από αυτές τις διαδικασίες.

Θέλω να πιστέψω ότι στην Ελλάδα σήμερα δε λείπουν οι ικανοί ηγέτες. Είναι οι εσωτερικές και οι διεθνείς συνθήκες που εμποδίζουν την ανάδειξη ικανών ηγετών και που καθηλώνουν τους λαούς σε παθητικές συμπεριφορές. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ το οποίο, πιθανότατα θα είναι ο νικητής των επόμενων εκλογών, δεν έχουν πείσει και δεν πείθουν με τις θέσεις και τα προγράμματά τους ότι θα βγάλουν τη χώρα από τη κρίση, η οποία δεν πλήττει μόνο την Ελλάδα, αλλά και όλες τις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου. Η τρικομματική κυβέρνηση που ακολουθεί κατά γράμμα τις επιταγές της Τρόικα, κατηγορώντας το ΣΥΡΙΖΑ ότι διακατέχεται από λαϊκισμό και καταστροφικές θέσεις, έχει κατορθώσει, μέχρι στιγμής, να πείσει τα μεσαία και ανώτερα στρώματα ότι η πολιτική των Μνημονίων είναι «το βέλτιστον μη χείρον». Μέχρι πότε όμως; Πολλοί εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε μια σύμπτυξη μετώπου του ευρωπαϊκού νότου ενάντια στην απολυταρχικότητα της γερμανικής ηγεμονίας η οποία έχει επιβάλλει μια αδιέξοδη λιτότητα στο σαθρό, όπως έχει καταντήσει, ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Προσωπικά έχω σοβαρές επιφυλάξεις, για πολλούς και ποικίλους λόγους, για μια συντονισμένη αντίδραση των χωρών του Ευρωπαϊκού νότου. Η Γερμανία της Merkel  έχει αναλάβει, με την συγκατάθεση των ΗΠΑ, τοποτηρητής του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη.

Ουδείς όμως μπορεί να αμφισβητήσει και τον ρόλο των μικρών στην ιστορία. Ο Αριστοτέλης λέει ότι: «εκ των μικρών άρχοντα, τα μεγάλα». Σε διεθνές επίπεδο, αργά ή γρήγορα θα σημειωθούν αναταράξεις και ανακατατάξεις. Στο εσωτερικό, ευκταίο ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ να συνεργασθεί με τα μικρότερα πατριωτικά αριστερά κοινωνικά κινήματα που πρεσβεύουν πολλές κοινές αρχές και τάσσονται κατά των Μνημονίων, σε ένα ελάχιστο πρόγραμμα «εθνικής σωτηρίας» που θα πείθει για το εφικτό της πραγματοποίησής του. Ένα πρόγραμμα των «εκατό πρώτων ωρών» όπως επανειλημμένα έχει αναπτύξει ο καθηγητής κ. Νίκος Κοτζιάς, πρόεδρος του Δ.Σ. της ΚΙΔ: ΠΡΑΤΤΩ  σε δημόσιες εκδηλώσεις. Ένα εθνικό πρόγραμμα που θα βγάλει σταδιακά τη χώρα από την κρίση, με τη στήριξη της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού, τον πατριωτισμό και την υπευθυνότητα των πολιτικών δυνάμεων που θα κληθούν να κυβερνήσουν σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας, αλλά και η Ευρώπη γενικότερα.

Διόνυσος, 8 Μαΐου 2013

Fb: Κίνηση Ιδεών και Δράσης Πράττω  Twitter: https://twitter.com/kinisipratto

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ

Αρχείο

Αρέσει σε %d bloggers: