Αρθρογραφία Μελών

Η Αριστερά στην εποχή του μνημονίου

imagesΗ σημερινή Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων, μας προτρέπει να ανατρέξουμε αναζητώντας μεθοδολογικά εργαλεία ερμηνείας των φαινομένων στη κλασσική θέση της μαρξιστικής σκέψης ότι η υλική βάση της κοινωνίας καθορίζει σε τελευταία ανάλυση και την υπερδομή (εποικοδόμημα), δηλαδή ότι οι κυρίαρχες δυνάμεις και σχέσεις παραγωγής διαμορφώνουν στο τέλος και την μορφή του κράτους, των θεσμών, το πολιτικό σύστημα και την κυρίαρχη κουλτούρα της κοινωνίας. Αυτή η επιστημονική μέθοδος και τα ερμηνευτικά της εργαλεία αφού χρησιμοποιηθούν με ορθό τρόπο μας βοηθούν να καταλάβουμε τι συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα και πώς να αλλάξουμε την κατάσταση.

Η εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής στην οποία ιδεολογικά ηγεμονεύει ο νεοφιλελευθερισμός, έχει επιφέρει τρομερό πλήγμα και ανατροπές στην οικονομική δομή της χώρας με την πτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, την ανθρωπιστική κρίση, την διάλυση του παραγωγικού ιστού της χώρας και την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους (εκπαίδευση, υγεία, ασφαλιστικό σύστημα). Αυτή η κατάσταση έχει την αντανάκλασή της και στο εποικοδόμημα της κοινωνίας, ιδιαίτερα με την απαξίωση  των θεσμών και εστιάζοντας ειδικότερα σε ένα τμήμα του το πολιτικό σύστημα και τους κομματικούς μηχανισμούς μπορούμε να πούμε ότι οι ανακατατάξεις είναι ραγδαίες και οι αλλαγές σαρωτικές. Αυτό προκύπτει και από τις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις αλλά και από τις δημοσκοπήσεις.

Επιπλέον η πολιτική κρίση έχει μετατραπεί ήδη σε κρίση της δημοκρατίας με την αυταρχικοποίηση του κράτους, την τεράστια υποβάθμιση του κοινοβουλίου και των δημοκρατικών θεσμών, την κατάργηση των ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων όταν προσκρούουν και εμποδίζουν την μνημονιακή πολιτική.

Το αδιέξοδο της μνημονιακής πολιτικής και η αυτοπαγίδευση του συστήματος εξουσίας σ ‘αυτήν, η εντεινόμενη οικονομική ύφεση και ο φαύλος κύκλος του διογκούμενου χρέους αφαιρούν από το κυρίαρχο σύστημα εξουσίας κάθε ασφαλιστική δικλίδα για αποσυμπίεση και εκτόνωση της οργής και της κατακραυγής των πληττομένων κοινωνικών τάξεων και στρωμάτων.

Από την  άλλη πλευρά δεν έχει σχηματιστεί ακόμα μία μεγάλη κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία, η οποία θα ανασυγκροτήσει την οικονομία, την παραγωγική δομή και θα αποτρέψει την εξαθλίωση μεγάλων κοινωνικών στρωμάτων.

Η εναλλακτική διέξοδος του μετώπου των αντιμνημονιακών, δημοκρατικών και αριστερών πολιτικών δυνάμεων δεν έχει συγκροτηθεί ακόμα με ενιαίο και αποτελεσματικό τρόπο, παρά τις εκλογικές επιτυχίες της αξιωματικής αντιπολίτευσης και την συρρίκνωση του μπλοκ των μνημονιακών δυνάμεων.

Είναι άλλωστε γνωστό ότι καμία μεγάλη κοινωνική αλλαγή και μεταρρύθμιση δεν είναι δυνατή χωρίς μεγάλες πολιτικές και κοινωνικές πλειοψηφίες. Η νέα μεγάλη κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία που θα σχηματιστεί θα πρέπει να είναι απαλλαγμένη από τα χαρακτηριστικά του παλαιού πολιτικού συστήματος και κυρίως δεν θα πρέπει να είναι αναπαλαίωση του πελατειακού μεταπολιτευτικού μοντέλου, γιατί αλλιώς είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.

Ποιος ο ρόλος της αριστεράς σ ‘αυτό το κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο; Πως μπορεί να ανταποκριθεί ως καθοδηγητικό πολιτικό υποκείμενο;

Κατ’αρχήν θα πρέπει να έχει την ικανότητα να απορροφά και να μετατρέπει τον τιμωρητικό και εκδικητικό χαρακτήρα της λαϊκής οργής και αγανάκτησης σε πολιτική συνείδηση και υπεύθυνη στάση, αλλιώς ελλοχεύει ο υπαρκτός κίνδυνος της στροφής των λαϊκών μαζών προς την ακροδεξιά.

Θα πρέπει να αποφύγει να μετατραπεί σε χώρο υποδοχής και μόνο, απελπισμένων, δυσαρεστημένων πολιτών αλλά και καιροσκόπων άλλων πολιτικών χώρων, αλλιώς θα αλλοιωθεί η φυσιογνωμία της και οι ευκαιριακοί υποστηρικτές με την πρώτη δυσκολία θα μετακινηθούν αλλού.

Θα πρέπει να είναι δημοκρατική και ευρεία επιβάλλοντας στις δυνάμεις της τον ορθό λόγο. Ο γνήσιος ριζοσπαστισμός δεν σχετίζεται με τον παρορμητισμό, την κυκλοθυμία και τον απλουστευτικό καταγγελτικό λόγο.

Θα πρέπει να αποκτήσει κουλτούρα οικοδόμησης συμμαχιών με άλλες δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις  για μεταρρυθμίσεις και διαδοχικές ρήξεις με το σύστημα εξουσίας που υπάρχει σήμερα και όχι μετωπικών συγκρούσεων, ώστε κάθε φορά να αγωνίζεται από καλλίτερες θέσεις εξασφαλίζοντας ευνοϊκότερους γι’αυτήν συσχετισμούς.

Ο δρόμος είναι μακρύς ακόμα αλλά η αναγκαιότητα επιτακτική.

Χρήστος Κουτσονάσιος

Fb: Κίνηση Ιδεών και Δράσης Πράττω  Twitter: https://twitter.com/kinisipratto

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: