ΜΜΕ

Ν. Κοτζιάς: «Να τελειώνουμε με την άνευ όρων παράδοση στους δανειστές»

admin-ajaxΣυνέντευξη του Ν. Κοτζιά στην Αγγελική Σπανού για την εφημερίδα Free Sunday

Ποια είναι η εκτίμησή σας για τις πολιτικές εξελίξεις; Τι βλέπετε μπροστά;

Οι αναγνώστες της εφημερίδας σας θα θυμούνται ότι εξαρχής της κρίσης είχα δημόσια εξηγήσει γιατί ο δρόμος που ακολουθήθηκε είναι αδιέξοδος, καταστροφικός και χωρίς αύριο για τη χώρα. Επρόκειτο για ένα δρόμο ολικής κρίσης: πολιτικής, οικονομικής, ηθικής-πνευματικής, αλλά και γεωπολιτικής. Έγκαιρα, ήδη πριν από 4 χρόνια, επισήμανα ότι δεν γινόταν καμία διαπραγμάτευση. Τελικά, η πρακτική της άνευ όρων παράδοσης στους δανειστές έγινε για τους κυβερνώντες «εθνικό αφήγημα». Με αυτές τις συμπεριφορές πρέπει να τελειώνουμε άμεσα.

Γιατί αυτή η «βιασύνη»;

Οι ζημιές που προκλήθηκαν σε λίγο θα είναι ανεπανόρθωτες. Οι δυνάμεις της Ολιγαρχίας/Διαπλοκής στην Ελλάδα αναζήτησαν τις πλάτες του ξένου παράγοντα για να κηρύξουν κοινωνικό πόλεμο που τον ονόμασαν «μονόδρομο». Τα αρνητικά αποτελέσματα είναι ορατά: από την πρωτοφανή ανθρωπιστική κρίση μέχρι πλήρη υποχώρηση της διεθνούς θέσης της χώρας. Και επειδή τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά, στον ορίζοντα εμφανίστηκε ο αυταρχισμός.

Τι εννοείτε με την «κήρυξη πολέμου»; Μήπως είναι σκληρή η φράση;

Όχι! Δεν είναι η φράση σκληρή, αλλά η εφαρμοζόμενη πολιτική μονόπλευρης λιτότητας και άγριας ανακατανομής: α) Φεύγουν εισοδήματα στο εξωτερικό, προς τους δανειστές μας. Το τραπεζικό χρέος έγινε δημόσιο. β) Υποτιμώνται οι αξίες της μικρομεσαίας ιδιοκτησίας, οι μισθοί και οι συντάξεις, προκειμένου να σωθούν οι τράπεζες, με αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος να γίνεται και ιδιωτικό. γ) Μεγάλο τμήμα των πολιτών, εξαιτίας της υποτίμησης αξιών και εισοδημάτων, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις φορολογικές και προσωπικές δανειακές απαιτήσεις, με αποτέλεσμα να χάνουν περιουσίες. δ) Οι πολίτες υφίστανται τις συνέπειες για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, οδεύουν και εξαιτίας τους στη φτώχεια, αλλά η κυβέρνηση ετοιμάζεται να χαρίσει στους τραπεζίτες τα λεφτά αυτών των δανείων που θα πληρώνει ο ελληνικός λαός για δεκαετίες, ενώ συνθλίβεται το κοινωνικό κράτος. Θα πρόκειται για το σκάνδαλο του αιώνα.

Η κίνηση «Πράττω», στην οποία συμμετέχετε, ποιες επιδιώξεις έχει; Θα κινηθείτε μοναχικά ή θα προχωρήσετε σε κάποια συνεργασία;

Στόχος της κίνησης «Πράττω» είναι η δημιουργία ενός πατριωτικού και δημοκρατικού ρεύματος που θα οδηγήσει σε κοινωνικά δίκαιη, δημοκρατική ανασυγκρότηση της χώρας. Για να αναγεννηθεί η Ελλάδα, το «Πράττω» στηρίζει τη δημιουργία ενός ισχυρού μετώπου απ’ όλες τις δημοκρατικές, αντιμνημονιακές δυνάμεις που θέλουν τη Σωτηρία της και κατανοούν ότι πρέπει να δοθεί ένα τέλος στην κυριαρχία των δυνάμεων διαφθοράς και παρακμής. Οργανώνει, δε, τον δημόσιο διάλογο πάνω στα καυτά θέματα και τις πιο διαφορετικές πολιτικές απόψεις με μεγάλη συμμετοχή.

Το τελευταίο σας βιβλίο περιγράφει την Ελλάδα ως «αποικία χρέους». Έτσι θα μείνουμε;

Ο όρος «αποικία χρέους», που εισήγαγα στη δημόσια συζήτηση, έγινε κατανοητή από τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού και υιοθετήθηκε από πάρα πολλές πολιτικές δημοκρατικές δυνάμεις. Με τον όρο καταγράφεται η συμπληρωματικότητα και εξάρτηση της οικονομίας. Ότι στη χώρα έχει εγκατασταθεί ένα πολυεπίπεδο σύστημα εποπτείας. Στην κορυφή του κράτους βρίσκεται η τρόικα. Της δημόσιας διοίκησης η «Ομάδα Ράιχενμπαχ». Της Τ.Α. η «Ομάδα Φούχτελ». Στα υπουργεία και τις τράπεζες άλλες 27 ομάδες επιτροπείας. Αυτοί αποφασίζουν για εμάς και σε βάρος μας. Μετατρέπουν το εθνικό μας Κοινοβούλιο σε άδειο πουκάμισο και το Βερολίνο σε «Νέα Ρώμη». Με αυτό το σύστημα η χώρα πρέπει να τελειώνει. Ζούμε στον 21ο αιώνα και όχι στον 17ο ή 19ο.

Έχετε καταλάβει ποια είναι η συμφωνία που κυοφορείται για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους;

Μας έβαλαν στα μνημόνια με το επιχείρημα ότι χρέος άνω του 90% δεν είναι βιώσιμο. Στη συνέχεια, αφού το χρέος πήρε το δρόμο προς τα βουνά, κούρεψαν τα ασφαλιστικά ταμεία, τα αποθέματα των ΑΕΙ και νοσοκομείων, ενώ οδήγησαν την Κύπρο στην καταστροφή, με το επιχείρημα ότι, προκειμένου να γίνει βιώσιμο, το χρέος θα πρέπει να κατέβει στο 120%. Τώρα λένε ότι το χρέος είναι βιώσιμο ακόμα και στο 175%. Στην ουσία, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να πληρώνονται οι δανειστές. Να πληρωθούν ακόμα και για δάνεια στα οποία συμπεριλαμβάνονταν οι μίζες. Μεταβαπτίζουν, δηλαδή, το κρέας σε ψάρι, όπως το περιγράφει ο Ροΐδης.

Τι θα προτείνατε εσείς;

Κατά τη γνώμη μου, αυτό που χρειάζεται είναι το κούρεμα του χρέους. Μείωση των επιτοκίων του νόμιμου χρέους. Παράταση του διαστήματος αποπληρωμής και περίοδος «χάριτος». Συμψηφισμός του με τα αναγκαστικά δάνεια της Κατοχής. Εισαγωγή τόσο της ρήτρας ανάπτυξης, όσο και εκείνης του εμπορίου, όπως το 1953 για τη Γερμανία. Όλα αυτά τα πρότεινα ήδη από τις αρχές του 2010.

Τελικά, πόσο είναι το επαχθές χρέος; Αν είναι 5%, όπως είπε ο κ. Σταθάκης, τότε η υπόσχεση του ΣΥΡΙΖΑ για διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους είναι κάπως κούφια;

Η διαγραφή του χρέους έχει δύο πλευρές. Η πρώτη αφορά στο ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Πρέπει, λοιπόν, να υπάρξει πολιτική συμφωνία διαγραφής μεγάλου μέρους του. Όχι ασφαλώς απατηλά, όπως έγινε με το PSI, με το οποίο σφάχτηκαν Έλληνες ομολογιούχοι και η περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων, των ΑΕΙ και των νοσοκομείων. Η δεύτερη πλευρά αναφέρεται στη διαγραφή του επαχθούς χρέους. Χρέος που δημιουργήθηκε ακόμα και από τις μίζες. Το ακριβές μέγεθός του, πάντα κατά τη γνώμη μου, δεν μπορείς να το μετρήσεις παρά μόνο αν έχεις πρόσβαση στα αρχεία του Δημοσίου και της Κεντρικής Τράπεζας.

Ακόμη και αν απαλλαγούμε από το μνημόνιο, πώς θα γλιτώσουμε από το Δημοσιονομικό Σύμφωνο της Ε.Ε., το οποίο επιβάλλει αυστηρές κυρώσεις σε περιπτώσεις δημοσιονομικής απειθαρχίας;

Ο δρόμος αλλαγών θα είναι σκληροτράχηλος. Αξίζει, όμως, διότι έχει ως κριτήριο τις ανάγκες των ανθρώπων και το μέλλον της χώρας και όχι τα συμφέροντα μερικών οικογενειών. Ασφαλώς σε αυτόν το δρόμο θα βρούμε μπροστά μας τις συμφωνίες της εποχής της κρίσης. Πολλές από αυτές δεν έχουν ενσωματωθεί στις συνθήκες. Οι Γερμανοί θα επιδιώξουν τη νομιμοποίησή τους. Κατά συνέπεια, η Ε.Ε. θα πάει σε μια νέα διακυβερνητική διάσκεψη, για την οποία θα χρειαστεί πολύ καλή προετοιμασία. Διασφάλιση πολύμορφων συμμαχιών. Όπου και όποτε, επιβάλλεται αποτελεσματική χρήση του δικαιώματος σε βέτο.

Θα μας πιέζουν και θα τους πιέζουμε εκεί που έχουν συγκεντρωμένα τα δικά τους συμφέροντα. Το ζήτημα θα είναι ποιος θα αντέξει. Εκείνοι έχουν να χάσουν περισσότερα. Μπορούμε να τους εξαναγκάσουμε σε υποχωρήσεις και συμβιβασμούς. Η σχέση τους με την Ελλάδα δεν θα είναι πια μια ακόμη βόλτα στην ηλιόλουστη «αποικία χρέους».

Με δεδομένους τους συγκεκριμένους πολιτικούς συσχετισμούς στην Ε.Ε. και στην Ευρωζώνη, πώς είναι δυνατόν να τελειώσει η λιτότητα μόνο στη δική μας χώρα, εφόσον αναλάβει την ευθύνη της διακυβέρνησης ο ΣΥΡΙΖΑ;

Είναι μια συνδυασμένη μάχη. Η πολιτική της λιτότητας στην Ευρώπη πρέπει να σταματήσει συνολικά. Η Ε.Ε., που όλοι υποστήριζαν ότι θα ήταν η μεγάλη δύναμη στον 21ο αιώνα, βρίσκεται σε πορεία ιστορικής παρακμής. Αντίθετα, χώρες που δεν υιοθετούν τις ίδιες πολιτικές, από τις BRICS μέχρι τις ΗΠΑ, βρίσκονται σε πορεία ανάπτυξης. Οφείλουμε να συμβάλουμε σε δημοκρατικές και κοινωνικά δίκαιες αλλαγές στην Ε.Ε.

Ασφαλώς, προέχει να αλλάξουμε άμεσα την Ελλάδα. Να πάψει να κυριαρχεί ένα από τα πιο σάπια και ακραία συστήματα παρακμής στον ανεπτυγμένο κόσμο. Η αλλαγή αυτή θα γίνεται δυνατή στο βαθμό που θα έχει την ενεργό στήριξη της πλειοψηφίας των πολιτών και των κινημάτων, θα στηρίζεται στη διεθνή αλληλεγγύη.

Όλο το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για αλλαγή οικονομικής πολιτικής στηρίζεται στο πρωτογενές πλεόνασμα, το οποίο όμως αμφισβητεί ως λογιστική κατασκευή. Δεν είναι κάπως αντιφατικό αυτό;

Δεν νομίζω ότι κάποιος δημοκράτης αντιμνημονιακός μπορεί να υιοθετεί τη λογική της κυβέρνησης ότι υπάρχει πλεόνασμα. Άρα, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ. Εξάλλου, η νεοφιλελεύθερη-φιλοτραπεζική «λογική» των ελλειμμάτων και πλεονασμάτων είναι στη βάση της λανθασμένη. Καταστρέφει την κοινωνία και την παραγωγική βάση της χώρας στο όνομα νομισματικών μεγεθών και πολιτικών.

Δημοσιογραφικές πληροφορίες λένε ότι είστε ο επικρατέστερος για υπουργός Εξωτερικών σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς. Τι λέτε;

Η επόμενη κυβέρνηση θα πρέπει να είναι μια κυβέρνηση Σωτηρίας, κοινωνικά δίκαιης, δημοκρατικής, πατριωτικής, παραγωγικής ανασυγκρότησης του τόπου. Νομίζω ότι αυτό ενδιαφέρει όλους μας και όχι το από πού θα συμβάλει ο καθένας μας στο δημόσιο καλό.

Κατά τη γνώμη σας, ποιοι είναι οι δυνητικοί κυβερνητικοί εταίροι του ΣΥΡΙΖΑ;

Πιστεύω ότι θα είναι δυνάμεις πατριωτικές-δημοκρατικές, όπως το «Πράττω», δυνάμεις της δημοκρατικής-αντιμνημονιακής λαϊκής Δεξιάς, πολλές προσωπικότητες και τεχνοκράτες που θέλουν να βοηθήσουν τον τόπο. Όλοι οι άνθρωποι, δηλαδή, και τα κινήματα που τους ενδιαφέρει πρωτίστως, όπως κι εμένα, η σωτηρία της χώρας και των ανθρώπων της.

Τελικά, τι συνέβη με τον Γιώργο Παπανδρέου; Γιατί τα πράγματα πήγαν τόσο άσχημα και φτάσαμε στο πρώτο μνημόνιο; Ποιο είναι το συμπέρασμά σας, με τη νηφαλιότητα που προσφέρει η χρονική απόσταση;

Ο Γ. Παπανδρέου, ένας ευγενής άνθρωπος, είχε στο χέρι του από το 2007 μια θηλιά να κρεμάσει τη διαπλοκή. Του την είχε δώσει ο λαός. Προτίμησε να περάσει τη θηλιά στη χώρα. Πιθανός λόγος; Η τάση από τις κυρίαρχες ομάδες να αντιπαθούν το λαό, μιλώντας μόνο για τις αδυναμίες του, αγνοώντας τις αρετές του. Η αίσθηση αυτή οδήγησε στην αναζήτηση μοχλών προκειμένου να αντιπαρατεθούν με αυτή «την αντιπαθητική Ελλάδα» που δεν υποτάσσεται.

[Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στη Free Sunday, 26/1/2014]

http://urlmin.com/16if

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ

Αρχείο

Αρέσει σε %d bloggers: