Αρθρογραφία Μελών

Ένα μικρο σχόλιο περί πολιτικής και μεθόδου

Του Θανάση Σταματούκου

Πολιτική, είναι τι προτείνει και πως δρα κάποιος ή κάποιοι για την ανάπτυξη (ή την ανάσχεση) και την κατεύθυνση του όποιου ¨εμείς¨(πόλις).

Έτσι υπάρχουν διάφορες πολιτικές, ανάλογα με τον τύπο παρέμβασης (πχ, οργανωτική πολιτική, ιδεολογική πολιτική, κρατική ή κομματική πολιτική κλπ.), τον χώρο και το εύρος του ¨εμείς¨(πχ, εθνική πολιτική, , αγροτική πολιτική, οικονομική ή δημοσιονομική πολιτική, πολιτιστική πολιτική, συνδικαλιστική πολιτική, δημοτική ή περιφερειακή πολιτική, πολιτική στη γειτονιά κλπ.), καθώς ανάλογα με τα όποια διαφορετικά επί μέρους πεδία ασκείται πολιτική με την παραπάνω έννοια (π.χ. μεταναστευτική πολιτική, πολιτική διαχείρισης των υδάτινων πόρων κλπ.).

Μπορούμε να σκεφτούμε και διάφορες αναμείξεις των παραπάνω κατηγοριών που μπορούν να προσδιορίσουν πολιτικές. Προφανώς πολιτική με αυτήν την έννοια μπορεί να ασκήσει το κάθε πρόσωπο ή ομάδα που φιλοδοξεί ή που μπορεί να  επηρεάσει την ανάπτυξη (ή την μείωση-αποδόμηση) και την κατεύθυνση ενός οποιουδήποτε (πραγματικού ή φαντασιακού¨)εμείς¨.

Έτσι, όταν μία συλλογικότητα επιλέγει να ασκήσει μια  πολιτική σε μία ορισμένη συγκυρία, σε έναν συγκεκριμένο χρόνο και τόπο, το πρώτο που ξεκαθαρίζει είναι το τι θέλει να πετύχει, και πως  αυτό που επιλέγει να πει ή να κάνει σχετίζεται με τον συγκεκριμένο στόχο ή τους αρθρωμένους επί μέρους συγκεκριμένους στόχους της .

Εδώ κρίνονται οι (σωστοί ή λάθος ή οι ¨φάζι-fuzzyapproximation¨) κανόνες- ιεραρχήσεις μιας συγκεκριμένης πολιτικής και οι αντίστοιχες επιλογές. Ένας βασικός μεθοδολογικός κανόνας κατά την δικιά μου άποψη(μεθοδολογικός ολισμός), είναι κάθε φορά να ξεκινάμε πρώτα από τα μεγάλα (κεντρικές οπτικές-κεντρικοί στόχοι-πολιτικές), και περνώντας μέσα από ενδιάμεσα στάδια ανάλυσης τα οποία δεν πρέπει να παραλείπουμε κάνοντας αυθαίρετες αφαιρέσεις,, να καταλήγουμε στα μικρά (συγκεκριμένες επί μέρους πολιτικές-παρεμβάσεις). Μετά να συσχετίζουμε τις επί  μέρους συγκεκριμένες (μικρές) πολιτικές με τις μεγάλες πολιτικές, ακολουθώντας αντίστροφη πορεία στα επίπεδα ανάλυσης, ώστε να εντοπίζονται τα ενδεχόμενα προβλήματα, οι αντιφάσεις και τα λάθη των ¨μεγαλύτερων¨ πολιτικών Αυτό θα πρέπει να γίνεται, γιατί συνήθως το συγκεκριμένο μικρό, δείχνει με μεγαλύτερη ασφάλεια την άμεση πραγματικότητα στο μικρό αυτό επίπεδο, (ενώ το όλον, -το οποίο βέβαια στα ανθρωποκοινωνικά πράγματα δεν αποτελεί το απλό άθροισμα των επί μέρους στοιχείων που το αποτελούν-, είναι πολύ πιο αβέβαιο στην προσέγγισή του από το επί μέρους).

Έτσι, μπορεί να εντοπίζεται και η ενδεχόμενη ανάγκη διορθωτικών κινήσεων σε κεντρικότερες πολιτικές μιας συλλογικότητας. Πάντως, όσο δεν εντοπίζονται μεγάλες αντιφάσεις στο επιλεγμένο σύστημα προσανατολισμών, στόχων, κανόνων-ιεραρχήσεων από την συλλογικότητα, λογικά το ¨μικρό¨, (ενδεχομένως το προσωπικό-ατομικό ή άλλο ¨επί μέρους¨ στοιχείο ή οντότητα),θα πρέπει να υποτάσσεται στο συμφωνημένο μέσα στη συλλογικότητα ¨μεγάλο¨.

[Από εδώ φαίνεται και η αδήριτη ανάγκη για την εξ αρχής ύπαρξη κατά το δυνατόν σαφέστερης συμφωνίας στο αρχικό ¨μεγάλο¨ (δηλαδή στο πεδίο της θεωρητικής ιδεολογίας, των κανόνων-αρχών και της κεντρικής πολιτικής κατεύθυνσης)].

Fb: Κίνηση Ιδεών και Δράσης Πράττω  Twitter: https://twitter.com/kinisipratto

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: