Εξωτερική πολιτική και άμυνα

Ομιλία του Νικόλαου Κρυονερίτη στην εκδήλωση του Πράττω για την Άμυνα

Ο ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ  – ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ

Του Αντιναυάρχου (εα) Νίκου Κρυονερίτη

Αγαπητές φίλες και φίλοι

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο αμυντικός μηχανισμός είναι το τελευταίο εργαλείο που διαθέτει μια χώρα, για να επιβάλλει την πολιτική της βούληση. Η συνολική εμπλοκή του μηχανισμού άμυνας σημαίνει το λιγότερο θερμό επεισόδιο και φθάνει μέχρι τον ολοκληρωτικό πόλεμο.

Θυμίζω επίσης ότι ο αμυντικός μηχανισμός μιας χώρας, επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, όπως είναι η οικονομία, η εξωτερική πολιτική, η γεωμορφολογία, η κοινωνική οργάνωση και η συνοχή και αρκετοί άλλοι. Κρίνεται όμως από έναν παράγοντα την αποτελεσματικότητά του.

Αυτόν τον παράγοντα θέλουμε σήμερα να ενισχύσουμε με τις παρεμβάσεις μας, προσδιορίζοντας προβλήματα και προτείνοντας λύσεις. Έργο βέβαια δύσκολο αφού ο κυρίαρχος παράγων, αυτός της οικονομίας, είναι ασθενής.

Λόγω της στενότητας του χρόνου θα μιλήσω αποκλειστικά για τον μηχανισμό άμυνας προσεγγίζοντας ορισμένες μόνον ενότητες που θεωρώ περισσότερο σημαντικές, όμως θα χαρώ να απαντήσω και σε άλλες ερωτήσεις για θέματα που δεν θα θιγούν.

Θέλω να ξέρετε ότι πολλές από τις ιδέες και τις απόψεις είναι το συλλογικό αποτέλεσμα της δουλειάς που κάναμε με ενθουσιασμό στα χρόνια πριν τις εκλογές του 2008.  Να μου επιτρέψετε να θυμηθώ τον παριστάμενο Νίκο Τόσκα, τον Τάσο Κατσάρη, τον Γιάννη Ζώτο, τον Κοσμά Βούρη και αρκετούς άλλους. Η δουλειά αυτή δυστυχώς δεν ευδοκίμησε γιατί δεν υπήρχε συνέχεια και συνέπεια λόγων και έργων στην κυβέρνηση Παπαντρέου, όπως δυστυχώς και σε όλες τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις με αποκορύφωμα την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου.

Υπερκομματικός στρατηγικός σχεδιασμός

Τα προβλήματα σε μια κακοτεχνία ξεκινούν όπως πάντα από τον σχεδιασμό.  Δυστυχώς οι πολιτικοί μας δεν επιθυμούν να είναι «δέσμιοι»  προγραμμάτων γιατί χρησιμοποιούν τις ένοπλες δυνάμεις όπως τον υπόλοιπο δημόσιο τομέα, σαν εκλογικό λάφυρο. Ο στρατηγικός σχεδιασμός εξυπηρετείται από μια σειρά θεσμικών κειμένων που καταλήγουν στη δομή δυνάμεων. Αυτή η σειρά δεν λειτουργεί σωστά.

Δεν μπορεί να εξηγηθούν διαφορετικά οι καθυστερήσεις των αναθεωρήσεων αυτών των κειμένων που καταλήγουν στη δομή δυνάμεων.  Φθάσαμε το 2010 να συζητάμε για νέα ΠΕΑ (η ΠΕΑ είναι το κείμενο που εξειδικεύει και καθορίζει με ακρίβεια τους Εθνικούς στόχους στον τομέα της Άμυνας της Χώρας), έγκριση της ΠΕΑ το 2011 και νέα δομή (άτολμη και απόλυτα συμβιβαστική) το 2013. Ποια ήταν η ειδοποιός διαφορά της καινούριας ΠΕΑ;  Η εξάλειψη του κινδύνου από βορρά.  Γιατί άργησε; Ενδεικτικά αναφέρω ότι όταν υφυπουργός άμυνας της κυβερνώσας παράταξης ενισχύει την άποψη ύπαρξης κινδύνου από τον βορρά, πώς είναι δυνατόν να προχωρήσει τέτοιο κείμενο και πώς είναι δυνατόν να προχωρήσουν δραστικές αλλαγές στη δομή. Αναφέρομαι στο δημοσίευμα του Παναγιώτη Καράμπελα 8 Ιουνίου του 2013 για την κριτική στη νέα δομή δυνάμεων.

Υπάρχει αδήριτη ανάγκη αλλά και εφικτότητα να υπάρξει, με τις υγιείς δημοκρατικές δυνάμεις, εκπόνηση μιας διακομματικής ΠΕΑ, που θα έχει διάρκεια, θα αποτελέσει τη βάση για εθνική συνεννόηση και θα καταλήξει σε μια δομή δυνάμεων, ορθολογική ποιοτικά και ποσοτικά και κυρίως αποτελεσματική. Φωνές εθνικιστικές, μαξιμαλιστικές και  ανορθολογικές θα πρέπει να μπουν στο περιθώριο.

Θα πρέπει επιτέλους να υπάρξει απαίτηση συνεισφοράς του Ευρωπαϊκού κεκτημένου στην άμυνα της χώρας (κάτι που κανένας δεν διεκδίκησε μέχρι σήμερα), θα πρέπει να αξιοποιηθούν περιφερειακές συμμαχίες, η αδιαμφισβήτητη γεωγραφική υπεροχή και η γνώση του Αιγιακού χώρου.

Πώς μπορεί να γίνει υπερκομματική συνεννόηση; Ένας απλός τρόπος είναι με την ουσιαστική αναβάθμιση των αρμοδιοτήτων της επιτροπής άμυνας της Βουλής.

Ο αμυντικός μηχανισμός είναι εργαλείο διαχείρισης κρίσεων  

Ο αμυντικός μηχανισμός της χώρας είναι ένα από τα κύρια εργαλεία πού θα πρέπει να διαχειρίζεται η εκάστοτε κυβέρνηση για την αντιμετώπιση κρίσεων. Χρειάζεται προσοχή στη χρήση και να θυμόμαστε πάντα ότι όταν ανατίθεται η διαχείριση μιας κρίσης στον αμυντικό μηχανισμό της χώρας, τότε πρέπει να είμαστε έτοιμοι εφόσον απαιτηθεί να προχωρήσουμε σε ένοπλη ρήξη.

Στο σημείο αυτό θέλω να επισημάνω ότι υπάρχει στην πρόσφατη ιστορία μας μια τραγική σύμπτωση όπου το εργαλείο γίνεται διαχειριστής πιθανώς λόγω αδυναμίας της πολιτικής εξουσίας, (Η υπόθεση των Ίμια), και να την αντιπαραβάλω με την κρίση του 1987, τότε που το ΣΙΣΜΙΚ, δεν τόλμησε να βγει από τα στενά, μετά από μια πρωτοφανή κινητοποίηση των ΕΕΔ, με εντολή αλλά και απόλυτο έλεγχο του τότε πρωθυπουργού Αντρέα Παπαντρέου.  Θυμίζω ότι ο ίδιος σαν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είπε στη Βουλή το καλοκαίρι του 1976 το «βυθίσατε το ΧΟΡΑ».

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ότι η Τουρκία συστηματικά παραβιάζει καταχρηστικά το δικαίωμα αβλαβούς διέλευσης, που προβλέπεται στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας.  Μπορεί εύκολα μια τέτοια κατάσταση να εξελιχθεί απρόσμενα ή δυσμενώς. Χρειάζεται πολιτικός έλεγχος και συγκεκριμένα όρια δράσης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Θέλω επίσης να επισημάνω ότι είναι άξιο προσοχής το πότε δίνεται δημοσιότητα σε τέτοιου είδους παραβιάσεις από τις κυβερνήσεις. Πιστεύω ότι και η δημοσιότητα που πήραν οι τελευταίες παραβιάσεις δεν είναι τυχαίες.

Οι ελεγχόμενες αντιδράσεις, εκτός από τα συνεχή διαβήματα και τις διαμαρτυρίες, μπορεί να είναι πολλές.  Είναι αυτές που απευθύνονται σε αυτόν που κάνει την παραβίαση, για να καλλιεργηθεί φόβος εμπλοκής με άμεσο θύμα τον ίδιο, είναι αυτές που απευθύνονται στην γειτονική χώρα που αποδεικνύουν την αποφασιστικότητα και την ετοιμότητα του αμυντικού μας μηχανισμού και είναι αυτές που απευθύνονται στο εσωτερικό της χώρας κυρίως για ψυχολογικούς και επικοινωνιακούς λόγους. Θέλω να επισημάνω για άλλη μια φορά, ότι σε κάθε περίπτωση απαιτείται πλήρης πολιτικός έλεγχος με εξέταση των συνεπειών και  αποφασιστικότητα εφαρμογής οποιουδήποτε τρόπου εμπλοκής των Ε.Δ.

Άμυνα ή Άμυνα και Ασφάλεια; 

Θα παρατηρήσουμε ότι σε πολλές χρονικές στιγμές οι δυνατότητες που διαθέτει ο αμυντικός μηχανισμός της χώρας, χρησιμοποιούνται και για θέματα ασφάλειας.  Επίσης είναι αρκετές είναι οι πολιτικές ρήσεις περί άμυνας και ασφάλειας, ακόμη και για κοινό υπουργείο.

Μια ακόμη γενίκευση είναι το περίφημο ένστολοι. Αυτή η γενίκευση κατά την εκτίμησή μου δεν είναι τυχαία. Οι στρατιωτικοί  δεν διέπονται από τις ίδιες υποχρεώσεις με τους αστυνομικούς και τους πυροσβέστες. Οι στρατιωτικοί έχουν διαφορετικό νομικό πλαίσιο και έργο που εστιάζει στην αντιμετώπιση εχθρικής εξωτερικής απειλής.

Τα σενάρια εσωτερικών αναταραχών, ο αγώνας πόλεων από ισλαμιστές που επικαλούνται ορισμένοι αναλυτές, εφόσον δεν συνοδεύονται από εξωτερικό εχθρό, μπορούν εφόσον προκύψουν να αντιμετωπισθούν από την Ελληνική Αστυνομία.

Η ερώτηση είναι λοιπόν άμυνα και ασφάλεια μαζί ή χώρια; Είναι θέμα που τέθηκε το 2010 επί υπουργίας Βενιζέλου κατά την συζήτηση για την σύνταξη της νέας ΠΕΑ.

Η απάντηση που μπορώ να δώσω είναι ένα κατηγορηματικό ποτέ μαζί. Η άμυνα εστιάζει στο εξωτερικό της χώρας ενώ η ασφάλεια στο εσωτερικό. Το συνεργατικό πλαίσιο της ασφάλειας και της άμυνας θα πρέπει να περιορίζεται μόνο σε περιόδους διαχείρισης εξωτερικών κρίσεων ή φυσικών καταστροφών. Είναι φυσικό και αναγκαίο σε μια σύρραξη να υπάρξει συνδρομή των σωμάτων ασφάλειας της χώρας, σύμφωνα με σχέδιο.

Υπάρχει όμως και το λιμενικό σώμα που βρίσκεται σε μια κατάσταση ενδιάμεση. Είναι στρατιωτικό σώμα με πολεμική σημαία, αλλά το έργο του εστιάζει κυρίως στο εσωτερικό της χώρας.  Εδώ θα πρέπει να υπάρξει σαφής νομοθετική πρωτοβουλία για τον  προσδιορισμό και την ένταξη του Λιμενικού Σώματος, στα σώματα ασφαλείας.

Εργασιακά και κοινωνικά προβλήματα του προσωπικού

Αγαπητές φίλες και φίλοι, επιτρέψτε μου να σας μεταφέρω μερικά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο στρατιωτικός, που με αγωνία προσπαθεί να τα φωνάξει αλλά τις περισσότερες φορές δεν ακούγεται. Πολλές φορές με εκπλήσσει η σύγκριση που γίνεται με εργασιακές ομάδες του δημόσιου τομέα. Αυτή η σύγκριση γίνεται με άδικο τρόπο επειδή δεν πρέπει να συγκρίνουμε την κοινωνική αμεσότητα του έργου που προσφέρει κάθε εργασιακή ομάδα, αλλά τις πραγματικές συνθήκες εργασίας.

  • Αναδιάρθρωση νομικού πλαισίου. Νόμος περί καταστάσεως στρατιωτικών. Το πρόβλημα για το προσωπικό ξεκινά με τους ξεχωριστούς νόμους περί καταστάσεως αξιωματικών – υπαξιωματικών, την αναχρονιστικότητα που εκπνέουν ειδικά στα θέματα του είδους των διοικητικών ποινών που επιβάλλονται και κυρίως τον ταξικό διαχωρισμό των βαθμοφόρων. Υπάρχει αμεσότητα αναθεώρησης του συγκεκριμένου νόμου πριν από οποιαδήποτε άλλη αλλαγή νόμου που αφορά στο προσωπικό.
  • Οι συνεχείς μετακινήσεις: Ειδικά τα στελέχη του Στρατού Ξηράς αντιμετωπίζουν μια σκληρή πραγματικότητα. Τουλάχιστον κάθε δύο χρόνια είναι υποχρεωμένοι να μετακινούνται σε ακριτικές κυρίως θέσεις της επικράτειας. Τα τελευταία χρόνια αυτό γίνεται ακόμη και χωρίς την κάλυψη των εξόδων μετακίνησης.
  • Η πίεση από τη συνεχή υπερωριακή απασχόληση: Τα περισσότερα στελέχη των επιτελείων, ειδικά των μεγαλύτερων βαθμών, δεν εργάζονται με καθεστώς κανονικού ωραρίου. Δεν σημειώνονται οι ασκήσεις ή τα έκτακτα επεισόδια, οι ετοιμότητες κλπ.
  • Το ελάχιστο εισόδημα που του περιθωριοποιεί κοινωνικά: Το 2012 έγινε μια κατάφωρη αδικία. Οι στρατιωτικοί απώλεσαν πλέον του 60% των αποδοχών τους σε αναντιστοιχία με τους υπόλοιπους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα.  Αυτό έγινε επί υπουργού οικονομικών Βενιζέλου, πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας.  Τα στελέχη των Ε.Δ πρέπει να διαθέτουν μνήμη.
  • Η αποστρατεία σε παραγωγικές ηλικίες: Απόστρατοι ηλικίας από 33 ετών μέχρι 57-58. Μέση ηλικία αποστρατείας 51 ετών. Τι σημαίνει αυτό; Αναξιοποίητοι εθνικοί πόροι.  Η σωρευμένη εμπειρία και η γνώση παραμερίζεται ή χρησιμοποιείται από ιδιώτες για μαύρα χρήματα ή ακόμη και από εμπόρους όπλων, όπως έδειξαν και οι έρευνες για τα εξοπλιστικά προγράμματα. Αυτό ακόμη και σε επίπεδο αρχηγών. Αυτό είναι πρόβλημα του προσωπικού;  Η άποψη μου είναι ότι η αδυναμία απασχόλησης ενός υγιούς επαγγελματία σε αυτό που ξέρει καλά να κάνει, είναι και προσωπικό του πρόβλημα.
  • Οι ανθυγιεινές συνθήκες εργασίες: Η ζωή στα στρατόπεδα, στα πλοία, στα συνοριοφυλάκια δεν έχει καμία σχέση με αυτή ενός υπαλλήλου του δημόσιου τομέα.
  • Τα προνόμια των βαθμοφόρων: Πολλές φορές δημιουργείται σύγχυση στο μόνιμο προσωπικό και οι συνθήκες εργασίας μεταφέρονται και στην κοινωνική συναναστροφή. Δημιουργείται μια ταξική διαφορά που αντανακλά ακόμη και στους ορισμούς των στρατιωτικών κειμένων, «ανώτερος – κατώτερος», γίνεται διαχωρισμός ακόμη και στα προνόμια που απολαμβάνουν οι οικογένειες στα θέρετρα, διαχωρισμός ακόμη και μεταξύ αποστράτων που δεν έχουν πλέον την στρατιωτική ιδιότητα από τον νόμο. Ο διαχωρισμός αυτός φθάνει ακόμη και στην διαφορετική αντιμετώπιση των παραγωγικών σχολών Αξιωματικών και Υπαξιωματικών. Εδώ χρειάζεται μια προσεκτική προσέγγιση μέσα από τον νόμο περί καταστάσεως στρατιωτικών που έχει ήδη προταθεί σαν πρώτο μέτρο αναθεώρησης του νομικού πλαισίου που διέπει το μόνιμο προσωπικό.
  • Έλλειψη συνδικαλιστικής εκπροσώπησης: Το συγκεκριμένο θέμα δεν θα ήταν πολύ μεγάλης σημασίας αν σαν εκπρόσωπους των στρατιωτικών δεν χρησιμοποιούσε ο εκάστοτε ΥΕΘΑ, τους ονομαζόμενους θεσμικούς, που δεν είναι άλλοι από τους αποστράτους. Οι ενώσεις αυτές στηρίζονται σε έναν αντισυνταγματικό νόμο του 1972 και χρησιμοποιούνται, σε ότι έχει δείξει η πρακτική των εκάστοτε κυβερνήσεων, για να δώσουν άλλοθι στον υποτιθέμενο διάλογο. Είναι Ν.Π.Δ.Δ και χρηματοδοτούνται από όλα τα στελέχη υποχρεωτικά. Η μετατροπή τους σε Ν.Π.Ι.Δ με διασφάλιση της ελεύθερης βούλησης της συμμετοχής των αποστράτων είναι θέμα δημοκρατίας.
  • Η έλλειψη ουσιαστικής σταδιοδρομικής εξέλιξης στο πολιτικό προσωπικό: Είναι μεγάλος ο καημός. Θυμάμαι κάποιους πρώην συναδέλφους πολιτικούς υπαλλήλους που μου έλεγαν. Γιατί δεν μπαίνω σε συσκέψεις υψηλής διαβάθμισης; Γιατί δεν παίρνω θέσεις υψηλότερης ευθύνης σε θέματα άμυνας; Με λίγα λόγια υπάρχουν σοβαρά αλλά και ορθολογικά παράπονα από το μόνιμο πολιτικό  προσωπικό που η εμπειρία μου έχει δείξει ότι είναι ο στυλοβάτης των γενικών επιτελείων των κλάδων.

Στρατεύσιμο προσωπικό

Το στρατευμένο προσωπικό (κληρωτοί), σε ένα ιδιαίτερα μεγάλο ποσοστό, χρησιμοποιούνται σε πάρεργα (κυλικεία, γραμματείες, καθαριότητα, κλπ) και δεν εκπαιδεύεται για να στηρίξει την άμυνα της χώρας σε περίπτωση ανάγκης.  Όλοι έχουμε ακούσει για την ταξιαρχία του Κολωνακίου, για τις περίφημες μετατάξεις ή αρχικές τοποθετήσεις στα «ευγενή όπλα» που εξασφαλίζουν στα παιδιά των επωνύμων υπηρεσία στο κέντρο και πολλά άλλα. Θα σας πω για μια εμπειρία μου στις αρχές του 2008, όταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο για την ύπαρξη πλέον των 200 ναυτών, στο υπηρεσιακό σπίτι του τότε αρχηγού του ΠΝ.  Παρά τις πιέσεις στους πολιτικούς της τότε αντιπολίτευσης, με εξαίρεση την Βάσω Παπαντρέου, κανένας δεν τόλμησε να σηκώσει τα θέμα ψηλά. Ο προφανής λόγος ήταν ότι υπήρχε «δίκαιη» μοιρασιά των θέσεων σε όλα τα κόμματα.

Η κατάσταση αυτή πρέπει να αλλάξει ριζικά και σύντομα. Όχι μόνο για τις εξυπηρετήσεις, αλλά κυρίως για τον τρόπο που χρησιμοποιούνται οι στρατευμένοι, υποκαθιστώντας  την ουσιαστική αδυναμία του κράτους να διατηρήσει μεγάλους αριθμούς, με χαμηλό κόστος.   Ο σημερινός τρόπος θητείας δείχνει ότι είναι μια βαριά φορολογία της κοινωνίας, η οποία επιβάλλεται ανισομερώς και σε βάρος των πιο αδύναμων κοινωνικά και οικονομικά.

Δεν μιλάω για κατάργηση, γιατί είναι η θητεία το δημοκρατικό μπόλι των Ενόπλων Δυνάμεων, προσφέρει την απαραίτητη κοινωνική τριβή του μόνιμου προσωπικού και παράλληλα πρέπει να εκπαιδεύει τους νέους για τον λόγο που όλοι απευχόμαστε.    Μιλάω όμως για ριζική αλλαγή.   Για μια θητεία με πυρήνα την εκπαίδευση των νέων σε κέντρα εκπαίδευσης των περιφερειών που κατοικούν, με υποχρεωτική υπηρεσία ορισμένων μηνών για όλους ανεξαιρέτως , σε στρατόπεδα συνόρων και νησιά του ανατολικού Αιγαίου.  Με τον τρόπο αυτό, ίσως μπορεί να γίνει συζητήσιμη και μια μικρότερης διάρκειας εκπαίδευση των νεανίδων.

Για την αλλαγή αυτή χρειάζεται χρόνος, διάλογος με την κοινωνία, απόφαση για επαγγελματικό πυρήνα του ΠΝ και σε μικρότερο βαθμό της ΠΑ και δραστική μείωση των οροφών των τριών όπλων.

Διοικητική αναδιοργάνωση των Ε.Δ.

Πολλές φορές έχω ρωτήσει ακόμη και σε επίσημες συζητήσεις γιατί τη σημερινή εποχή να χρειαζόμαστε ειδικό δικαστικό σώμα στις Ε.Δ, γιατί στην εποχή της πληροφορίας και της πληροφορικής να έχουμε ειδικό στρατολογικό σώμα, γιατί να διαθέτουμε ακόμη και δικό μας θρησκευτικό σώμα δείχνοντας τον αυτισμό του αμυντικού μηχανισμού και όχι των στρατιωτικών όπως επικαλέσθηκε ατυχώς ο Βενιζέλος σαν ΥΕΘΑ.

Τι μας σταματά τόσα χρόνια να μην αλλάζουμε τα αυτονόητα; Αν αυτό το περίφημο πολιτικό κόστος είναι η αιτία τόσων κακών, τότε χρειαζόμαστε γενναίους πολιτικούς. Και το ερώτημα είναι θα τολμήσει η αριστερά να κάνει τις απαραίτητες δραστικές αλλαγής μέσα σε ένα βαθειά συντηρητικό φορέα;

Παρακολούθησα την πολύ ενδιαφέρουσα τοποθέτηση του κου Ήσυχου στα θέματα της Άμυνας, όταν έγινε η παρουσίαση του προγράμματος άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ και διαπίστωσα ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.  Βοηθήστε για να βοηθήσουμε. Αυτό όμως που χρειάζεται είναι οι καλοί λογαριασμοί από την αρχή και η αμεσότητα υλοποίησης των δεσμεύσεων.

Σε ότι αφορά στα Γενικά Επιτελεία, εκεί επικρατεί σύγχυση. Υπάρχει πολυπλοκότητα δομών, διαφορετική σε κάθε κλάδο, με αποτέλεσμα την ανεπάρκεια συντονισμού από επιτελείο του ΑΓΕΕΘΑ.  Η ανεξαρτησία των κλάδων παρά τις αλλαγές καλά κρατεί και δυστυχώς η διακλαδικότητα στη λειτουργία δεν μπορεί να δώσει απτά αποτελέσματα. Σημειώνεται η αξιόλογη προσπάθεια που έγινε επί Α/ΓΕΕΘΑ Γιάγκου, που δυστυχώς όμως δεν ήταν επαρκής.

Εξοπλισμοί

Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά για όλα αυτά που ήρθαν στο φως, για το   πάρτι των εταιρειών, την χρησιμοποίηση στρατιωτικών σε μεσιτικό ρόλο και πολλά άλλα. Το πώς και το  ποιοι φταίνε, έχει μείνει ακόμη αναπάντητο. Δυστυχώς η δικαιοσύνη προχωρά πολύ αργά, για τις ανάγκες της εποχής και τη δίκαιη αγανάκτηση του λαού. Τότε ακόμη υπήρχε ο εφησυχασμός της επάρκειας των πόρων, η αιτιολογία της αποτυχίας στα Ίμια, τα βαριά ονόματα που δυστυχώς ενέπνεαν εμπιστοσύνη στο λαό και πιθανώς δέος στη δικαστική εξουσία. Σήμερα όμως  βλέπουμε ότι οι έμποροι όπλων μένουν στο απυρόβλητο και οι γερμανικές εταιρείες δεν λογοδοτούν. Το σήριαλ των υποβρυχίων συνεχίζει πάντως να παίζεται χωρίς παρέμβαση της δικαιοσύνης.

Το 2010 πληρώθηκαν 300 εκατομμύρια μετά την υπογραφή της τροποποιητικής συμφωνίας για τα Υ/Β 214 του Πολεμικού Ναυτικού και άλλα 50 εκατομμύρια το Α’ τρίμηνο του 2011. Πληρώθηκαν τότε που η χώρα βρισκόταν σε βαθειά οικονομική περιδίνηση.   Η σύμβαση αυτή ποτέ δεν υλοποιήθηκε.  Ακόμη πιο περίεργο είναι ότι η προηγούμενη διακόπηκε από τους Γερμανούς με εμφανή Ελληνική υπαιτιότητα. Εδώ δεν υπάρχει ευθύνη;

Αξίζει όμως κάποιος να δει και τις υπόλοιπες συμβάσεις που δεν προχωράνε.  Να δει την σύμβαση για τις πυραυλάκατες του Πολεμικού Ναυτικού στην Ελευσίνα.  Εκεί που οι εργαζόμενοι πληρώνουν τη ρήτρα της αποτυχίας της εργοδοσίας σε ένα ακριβοπληρωμένο κρατικό πρόγραμμα.

Χρειαζόμαστε  πολιτικές αποφάσεις που θα αποτρέπουν ή έστω θα  περιορίζουν δραστικά τη διαπλοκή. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι το μεγάλο πρόβλημα ξεκίνησε όταν η διαχείριση των εξοπλιστικών πέρασε σε χέρια πολιτικά.  Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι όταν φθάσει η διαχείριση στην κορυφή της πυραμίδας, δεν υπάρχουν ελεγκτικοί πλέον μηχανισμοί.

Επίλογος

Η θεματολογία στην οποία αναφερθήκαμε δεν ακολουθεί μια σειρά, όμως πιστεύω ότι έγινε αντιληπτό ότι τα προβλήματα είναι πολλά και μεγάλα και η ανάγκη θεραπείας τους ακόμη μεγαλύτερη.

Ο τομέας της Άμυνας χρειάζεται ένα δραστικό ριζοσπαστικό ανασχηματισμό από τη βάση.   Το εγχείρημα είναι δύσκολο με δεδομένο το συντηρητικό πλαίσιο εφαρμογής και τις αναμενόμενες αντιδράσεις.  Η επόμενη κυβέρνηση θα κληθεί να αποφασίσει και τα στελέχη θα πρέπει να κατανοήσουν τις ανάγκες δραστικών αλλαγών και να μη ξεχνούν ότι ο πατριωτισμός δεν είναι μονοπώλιο συγκεκριμένων πολιτικών χώρων.

Fb: Κίνηση Ιδεών και Δράσης Πράττω  Twitter: https://twitter.com/kinisipratto

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ

Αρχείο

Αρέσει σε %d bloggers: