Αρθρογραφία Μελών

Άλλοι να φοβούνται όχι εμείς!

foto-miliarakisTου Πέτρου Ι. Μηλιαράκη

Είναι γνωστό ότι ο Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας κ.Β.Σόϊμπλε, Χριστιανοδημοκράτης και ανένδοτος εκπρόσωπος της δεξιάς, ως άμεσος υπερασπιστής των συμφερόντων της KFW, αντιλαμβάνεται ως εμπόλεμη την κατάσταση με την Ελλάδα της Αριστεράς. Το αυτό ασφαλώς ισχύει και για τις δεξιές κυβερνήσεις που κυρίως εκδηλώνουν ακραία συμπεριφορά στο πλαίσιο του Eurogroup. Ο σοβαρός παρατηρητής των γεγονότων που αφορούν πλέον συνολικώς την Ευρωπαϊκή Ένωση, αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά μόνο ευρωζώνη. Τα πάντα λειτουργούν πέριξ του νομίσματος και για το νόμισμα. Αυτό το αποκάλυψε με πολύ σαφή τρόπο η Καγκελάριος κα.Α.Μέρκελ σε πρόσφατη ομιλία της όταν διατύπωσε τη θεωρία ότι: «η αλληλεγγύη δεν είναι μονόδρομος». Έτσι άφησε κενό λόγου να υποθέσει ο παρατηρητής ότι σύμφωνα με τη θεωρία αυτή «μονόδρομος μπορεί να είναι η ανθρωπιστική κρίση».

Η σημερινή ελίτ που «διαφεντεύει» την Ευρωπαϊκή Ένωση μάλλον δεν έχει καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Ότι δηλαδή πέραν και πάνω από τις κομματικές ορέξεις των Χριστιανοδημοκρατών και τις δανειακές Συμβάσεις, υπάρχουν οι Συνθήκες, καθώς και ότι το ευρώ δεν πρέπει να είναι όργανο προκειμένου να μετατραπούν τα Κράτη-Μέλη της ευρωζώνης σε δυο κατηγορίες κυριαρχίας που να αφορούν δανειστές και δανειζόμενους.

«Θα εισπράξουν το μισθό της δικής του πραγμάτειας»

Όποιος θεωρήσει ότι η γεωπολιτική θέση της Ελλάδας με κυρίαρχη αναφορά στην Κρήτη στερείται σημασίας, πλανάται περί τα πράγματα. Και η πλάνη αυτή θα είναι εσχάτη.

Στο σύγχρονο γίγνεσθαι η Ελλάδα συνιστά κομβικό σημείο στο γεωπολιτικό χάρτη. Επίσης, η ένταξη (καλώς ή κακώς!..) της Ελλάδας  στην ευρωζώνη, δεν είναι χωρίς συνέπειες για το «όλον σύστημα»!

Εάν νομίζουν οι θιασώτες των χριστιανοδημοκρατικών κέντρων αποφάσεων ότι θα τιμωρηθεί η Χώρα μας και ο λαός της με στέρηση ρευστότητας και έξοδο από το ευρωσύστημα, καλό θα είναι να αντιληφθούν τα παρακάτω εξόχως σοβαρά:

α) Μια τέτοια διαδικασία πέραν του «ντόμινο», θα προκαλέσει και «τσουνάμι» οικονομικών εξελίξεων. Το «τσουνάμι» αυτό είναι άγνωστο ακόμη «τι» θα συμπαρασύρει. Αναφέρομαι σε «αχαρτογράφητα ύδατα». Ομαλός τρόπος μετάβασης σε εθνικό νόμισμα δεν υφίσταται ούτε για την Ελλάδα, ούτε για την Ευρώπη, ούτε για την παγκόσμια οικονομία. Και τούτο γιατί το ευρωσύστημα αφορά αναπόσπαστο τμήμα του μακροσυστήματος (1). Ασφαλώς μια τέτοια διαδικασία (εάν προκύψει), θα είναι επώδυνη για τον ελληνικό λαό, εάν μάλιστα, λάβει χώρα με βίαιο τρόπο. Το ίδιο όμως επώδυνη θα είναι και για το όλον σύστημα. Και αυτό το γνωρίζουν κάλλιστα τα «κέντρα λήψης αποφάσεων». Μια τέτοια δε διαδικασία θα αφορά υλικές πράξεις και όχι νόμιμη διαδικασία προβλεπόμενη από τις Συνθήκες. Τέτοια διαδικασία και τέτοια πρόνοια εξόδου της Ελλάδας από το ευρωσύστημα με βάση τους υφιστάμενους κανόνες δικαίου δεν υφίσταται. Συνεπώς θα υπάρξει  πραξικόπημα μιας οικονομικής ολιγαρχίας.

β) Πέραν αυτού θα υπάρχει απρόοπτη μεταβολή των περιστάσεων και των συνθηκών. Εφαρμοστέος κανόνας στην περίπτωση αυτή είναι η παρ. 1 β του άρθρου 62 της Συνθήκης της Βιέννης, που αφορά Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο. Έτσι ενδεχόμενο Grexit θα έχει ως αποτέλεσμα «να μεταβάλλεται ριζικώς η έκταση των υποχρεώσων που απομένει να εκπληρωθούν…»

Υπ’ όψιν ότι η όλη δογματική των συμβατικών δανειακών δεσμεύσεων της Ελλάδας, τελεί υπό την ανένδοτη προϋπόθεση ότι η Ελλάδα ανήκει στην ευρωζώνη. Ότι δηλαδή εισπράττει φόρους σε ευρώ και αποδίδει δανειακές υποχρεώσεις σε ευρώ. Το Grexit θα αφορά ανατροπή αυτών των υποχρεώσεων. Άλλωστε πάγιο δόγμα της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομικής επιστήμης είναι ότι «ουδείς υποχρεώνεται σε αδύνατη παροχή». Συνεπώς οι δανειακές υποχρεώσεις της Ελλάδας θα λάβουν χώρα στο εθνικό νόμισμα και στην ισοτιμία που θα έχει καθοριστεί.

Η Ελλάδα με τη γεωπολιτική της αξία και σημασία, αλλά και τις δυνατότητες παραγωγικής ανασυγκρότησης του λαού της και της κοινωνίας της δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται από καθέδρας από κανένα κέντρο εξουσίας! Όποιος υποτιμήσει τη σημασία και αξία της Ελλάδας θα εισπράξει «το μισθό της δικής του πραγμάτειας», όπως θα έλεγε και ο ποιητής!

Tο ευρώ ως «ταξικό εργαλείο»

Στο σημείο αυτό δεν θα αναφερθώ στους όρους υπό τους οποίους έχει οικοδομηθεί το ενιαίο νόμισμα και «τι είδους ενιαίο νόμισμα είναι αυτό». Δεν θα αναφερθώ στην ανισόμερη ανάπτυξη του καπιταλισμού στις επιμέρους χώρες που συγκροτούν την ευρωζώνη. Θα αναφερθώ όμως στους όρους που επιβάλει το ευρώ με τη σχέση δανειστή και δανειζόμενου. Αφορά εξάρτηση νεοαποικιακής νεοτροπίας

Εδώ ας μου επιτραπούν και τα εξής:

Όταν εντάσσεται μια χώρα σε ενιαίο νόμισμα, αποβάλει σημαντικό μέρος της εθνικής της κυριαρχίας. Αυτό συνεπάγεται ότι όλα τα Κράτη-Μέλη αποβάλουν την κυριαρχία τους  χωρίς να συνεπάγεται ότι άλλα Κράτη-Μέλη έχουν αυξημένη κυριαρχία έναντι άλλων, γιατί τούτο ευρίσκεται σε απόλυτη αντίθεση με την ομοσπονδιακή λογική και την αρχή της ομοφωνίας. Πάνω από όλα όμως Κράτη-Μέλη που επιδιώκουν πολιτική ένωση και προαγωγή των αυτών
Αρχών και Αξιών, του σύγχρονου νομικού και πολιτικού πολιτισμού, δεν μπορούν να επιβάλουν ανθρωπιστικές κρίσεις, ούτε στέρηση ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Εάν στη σημερινή ελίτ που διαφεντεύει την Ευρωπαϊκή Ένωση καταστεί «χρυσός κανόνας» ότι το ευρώ είναι αυστηρώς «ταξικό εργαλείο», τότε,  στο όλο οικοδόμημα θα υπάρξουν τριγμοί και το εποικοδόμημα θα υποστεί ιστορική κρίση.

Εάν στην επικυριαρχούσα ελίτ δεν γίνει αντιληπτός ο κίνδυνος που μπορεί να συμπαρασύρει το ευρωσύστημα και το μακροσύστημα και επικρατήσει ο προτεσταντικός φονταμενταλισμός της τιμωρητικής συμπεριφοράς ενάντια στον ελληνικό λαό, τότε οδηγούμαστε σε ιστορική κρίση!

Και τούτο γιατί θα έχει αποδειχθεί ότι το ευρώ ως «ταξικό εργαλείο» δεν θα λειτουργεί ως μέσο κυκλοφορίας, ή ως μονάδα μέτρησης αξίας, αλλά ως μέσο άνισης αναδιανομής του πλούτου, στέρησης κυριαρχίας κρατών και λαών και ως όρος επαχθούς δανεισμού.

Οι συνέπειες που θα γεννήσουν οι αντικειμενικές συνθήκες που θα επιδράσουν στις συνειδήσεις των λαών θα σωρευόσουν από τα κάτω  κοινωνική αντίδραση, θα οξύνουν τις εσωτερικές αντιθέσεις του ευρωσυστήματος και θα δημιουργήσουν τη νέα ποιότητα έτσι που οι κοινωνίες και οι λαοί θα οδηγήσουν την ιστορία. Οπότε άλλοι να φοβούνται και όχι εμείς!

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

  • Βλ. Πέτρος Ι. Μηλιαράκης, Μακροσύστημα και Ευρωσύστημα (προλογίζει ο Νίκος Κοτζιάς), εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ, 2009, σελ. 113 και επ

Fb: Κίνηση Ιδεών και Δράσης Πράττω  Twitter: https://twitter.com/kinisipratto

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: