Αρθρογραφία Μελών

Η νέα κυβέρνηση μπροστά στην Εξουσία

Του Γιώργου Σταματάκη

Ανυπόφορα τοξικά τα καθημερινά δελτία ειδήσεων των Καναλιών της Διαπλοκής. Με τις συνεχείς αναφορές τους στις απανωτές δηλώσεις του Σόιμπλε και στα αρνητικά δημοσιεύματα των φερέφωνων της διεθνούς τραπεζοκρατίας, με τα σχόλια των ανταποκριτών και των «αναλυτών τους», ενεργούν ταυτόχρονα προς δύο κατευθύνσεις: από τη μια περνούν το μήνυμα ότι «είναι μονόδρομος η προσαρμογή. Κάθε απόπειρα αντίστασης στο διευθυντήριο των Βρυξελλών σπρώχνει τη χώρα στον γκρεμό του χρηματοδοτικού κενού». Και από την άλλη αμφισβητούν τη νέα κυβέρνηση, φθείρουν το κύρος του πρωθυπουργού και των υπουργών, τους οποίους συχνά διακωμωδούν. Δημιουργούν έτσι ένα αίσθημα ασφυξίας στο πανελλαδικό ακροατήριο.

Αυτός είναι ο ρόλος τους. «Βοηθοί εκπλήρωσης» των στόχων της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης εναντίον της χώρας μας. Έτσι αποκάλεσε το 2011 τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Πρόκειται για την θρασύτατη πρόκληση μιας εξωθεσμικής πολιτικής – επικοινωνιακής εξουσίας εναντίον μιας πολιορκημένης και αδύναμης ακόμη κυβέρνησης, με μόνο στήριγμά της … τη λαϊκή πλειοψηφία. Ποιοι είναι αυτοί που κρύβονται πίσω από την μικρή οθόνη; Ο λαός μας τους γνωρίζει με τα ονοματεπώνυμά τους.

Κρατικοδίαιτοι εργολάβοι, τζαμπατζήδες «παραχωρησιούχοι» , χρεοκοπημένοι τραπεζίτες, μπαταχτσήδες λήπτες θαλασσοδανείων, μεγαλοφειλέτες ασφαλιστικών ταμείων, προμηθευτές μιζαδόροι και εξαγωγείς καταθέσεων με γεμάτα τα ράφια των εισαγγελέων από τα οικονομικά τους κακουργήματα. «Megas είσαι, Κύριε, που μας κοιτάς ψηλά από το sky σου, στην alpha θέση καθισμένος, με την αντένα σου στραμμένη κατά πάνω μας». Καρικατούρες που παριστάνουν την ιθύνουσα τάξη, ενώ δεν αποτελούν παρά μια μειοδοτική πέμπτη φάλαγγα της προελαύνουσας στην Ευρώπη Γερμανίας.

Ποιος φοβάται – ποιόν – και για ποιο λόγο; Αυτό είναι το ερώτημα της ημέρας.
Ο λαός κατανοεί ότι δεν είναι δυνατόν από τη μια μέρα στην άλλη να σπάσει το τείχος της λιτότητας, της φτώχειας και της ανεργίας. Αλλά η πίστωση χρόνου που παρέχει στην κυβέρνηση έχει ορισμένες προϋποθέσεις. Μεταξύ άλλων ίσως θα πρέπει να αρχίσει να βλέπει στην πράξη με ποιους δεν είναι η κυβέρνηση για να καταλαβαίνει καλύτερα με ποιους είναι.

Δεν έχει λόγους αυτή η κυβέρνηση να εξακολουθήσει να δείχνει την ίδια γενναιοδωρία ή ανοχή που σκανδαλωδώς και με το αζημίωτο έδειχναν οι προκάτοχοί της. Πώς αξιοποιεί παραδείγματος χάρη το γεγονός ότι το τραπεζικό μας σύστημα ζει με τα δανεικά που χρεώθηκε ο ελληνικός λαός για την ανακεφαλαιοποίησή του; Ποιοι πρέπει πρώτα να επιστρέψουν στις τράπεζες αυτά που πήραν; Οι μικροί οφειλέτες των καταναλωτικών δανείων και των στεγαστικών; Και πώς γίνεται οι κύριοι τηλέτυποι, με τα εκατομμύρια καθημερινά έσοδα των διοδίων να μην πληρώνουν ούτε τις ρυθμισμένες δόσεις τους στην Τράπεζα Πειραιώς; Πώς γίνεται οι ασθενείς, που δεν προσέρχονται στην ανάκριση λόγω νοσηλείας, να διαχειρίζονται πακτωλούς τραπεζικού χρήματος που δανείστηκαν μέσω φυγοδίκων;

Συμμαχίες και ωφέλιμες σχέσεις με υγιείς παράγοντες της ιδιωτικής οικονομίας, για επενδύσεις σε τομείς που χρειάζεται η χώρα μας, ασφαλώς πρέπει να αναπτύξει η κυβέρνηση. Να ξεχωρίσει όμως η ήρα από το στάρι. Υπάρχουν π.χ. Έλληνες εφοπλιστές διατεθειμένοι να αναπτύξουν, σε συνεργασία με το κράτος, την ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία στη χώρα μας; Ας το ψάξουμε, κι αν ναι, καλώς να ορίσουν. Αλλά να εξακολουθούν να υπάρχουν ιδιώτες εισπράκτορες διοδίων που επένδυσαν ίδια κεφάλαια 8%, ενώ το κράτος πάνω από 60% – και εγγυήθηκε επιπλέον τα δάνειά τους -, που πήραν πίσω τη συμμετοχή τους και τεράστια κέρδη που τα κρύβουν, αυτό πώς λέγεται; Πέρασε ανεπιστρεπτί η εποχή των κοκ. Σημίτη και Λαλιώτη, που ήθελαν να δημιουργήσουν πάση θυσία εθνικούς εργολάβους με ξένα κόλλυβα.

Υπάρχουν αλλαγές που για να γίνουν χρειάζεται ένας ευνοϊκός συσχετισμός δυνάμεων. Υπάρχουν όμως και αλλαγές που είναι απλώς ζήτημα «πολιτικής βούλησης», όπως επικράτησε να λέγεται στην καθιερωμένη ορολογία. Χειροκροτούμε την απρόσωπη μάχη της θέσπισης μέτρων κατά της φοροδιαφυγής και ανάδειξης μιας κρατικής διοίκησης χωρίς προνομιακές πελατείες. Αλλά υπάρχουν, μοιραία, και μέτρα που θίγουν το αμαρτωλό κεκτημένο κάποιον πολύ συγκεκριμένων προσώπων, που η επιρροή τους μοιάζει με πήλινα πόδια που κινούνται από μια λεπτή κλωστή. Πήραμε την κυβέρνηση. Πρέπει να αρχίσουμε κάποτε και να ασκούμε σιγά σιγά την εξουσία, σύντροφοι.

Fb: Κίνηση Ιδεών και Δράσης Πράττω  Twitter: https://twitter.com/kinisipratto

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ

Αρχείο

Αρέσει σε %d bloggers: