Αρθρογραφία Μελών

Σκέψεις, στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης για την επίτευξη μιας πρώτης συμφωνίας

Κίνηση Ιδεών και Δράσης Πράττω

Κίνηση Ιδεών και Δράσης Πράττω

Tου Διονυσίου Ι. Θεοδωρίτση, Αντιστρατήγου ε.α., Μέλους του ΠΡΑΤΤΩ

Αναμένοντας σε λίγο τα  αποτελέσματα της μέχρι τώρα συνεχούς, επίμονης και σκληρής διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης της χώρας με τους θεσμούς,  ο Έλληνας πολίτης ελπίζει σε μια πρώτη, δίκαιη , αμοιβαίως αποδεκτή και ευνοϊκή  –  συγκριτικά με την προ των εκλογών υφιστάμενη μακρόχρονη κατάσταση – συμφωνία, που θα αποτελέσει στη συνέχεια και το ασφαλές εφαλτήριο για την ταχεία έξοδο της πατρίδας μας, από την  καταστροφική ύφεση και  συνακόλουθα, από τη  δραματική κατάσταση της εξαθλίωσης του λαού μας.

Η διαπραγμάτευση αυτή αναφέρεται στα διάφορα ΜΜΕ, από πολλούς ομιλητές και αρθρογράφους, ως διαπραγμάτευση της « κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ». Ο  όρος  αυτός,  που αναφέρεται  κυρίωςαπό συνήθεια και άγνοια, είναι πολιτικά εσφαλμένος, δεδομένου ότι μια κυβέρνηση δεν ονομάζεται με βάση τη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη που συμμετέχει σε αυτή, ούτε με βάση το όνομα του αναλαμβάνοντος τα καθήκοντα του πρωθυπουργού , όπως π.χ. κυβέρνηση  Τζαννετάκη – Ζολώτα –   Παπαδήμου, κλπ. Το αυτό επίσης ισχύει και για τους όρους όπως: κυβέρνηση εθνικής ενότητας , κυβέρνηση ειδικού σκοπού , κ.α ,καθώς και  κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης . Ο τελευταίος  όρος αναφέρθηκε πρόσφατα από πολιτικό σε ΜΜΕ. Αυτό κατά την αποψή μας δεν  έγινε «αθώα»  αλλά με σκοπιμότητα, λαμβανομένου υπόψη  ότι ο όρος «εθνική συνεννόηση» προϋποθέτει εξ αρχής ύπαρξη ασυμφωνίας σε κοινωνικά και εθνικά θέματα, και υποκρύπτει την έμμεση καταστρατήγηση της δημοκρατικής αρχής της λαϊκής εντολής και τη συγκεκαλυμμένη συνέχιση της υποταγής στην κυριαρχία των μνημονιακών πολιτικών, στη ξένη εποπτεία και στα ευνοούμενα από αυτή συμφέροντα κυρίαρχων ντόπιων ομάδων. Μια κυβέρνηση ονοματίζεται από το αναγγελλόμενο στους πολίτες κύριο περιεχόμενο της πολιτικής της, την αταλάντευτη προσπάθεια  για την υλοποίηση αυτής της πολιτικής, και  τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που συγκεντρώνει για το σκοπό αυτό.  Στη βάση των παραπάνω, η σημερινή κυβέρνηση είναι κυβέρνηση σωτηρίας, δηλαδή μια κυβέρνηση με σκοπό να σώσει: την ελληνική κοινωνία από την ανθρωπιστική καταστροφή, τους  δημοκρατικούς θεσμούς της χώρας, και την πατρίδα από οποιαδήποτε επιβουλή κατά της ανεξαρτησίας και της ακεραιότητάς της . Η μεγάλη σημασία  που  η κυβέρνηση σωτηρίας αποδίδει στη λαϊκή ετυμηγορία  των  εκλογών της 25 Ιανουαρίου 2015, δικαιώνειμέχρι τώρα την ονομασία της.

Κατά συνέπεια, η ορθά ονομαζόμενη   κυβέρνηση σωτηρίας της χώρας (κυριολεκτικά, για σωτηρία και μόνο μπορούμε να μιλάμε, στην  κωματώδη  κατάσταση που ευρισκόμαστε, από τη συνταγή της βίαια επιβληθείσας χρόνιας μνημονιακής μας … θεραπείας), εμμένει επί 3μηνο, με παρρησία, αξιοπρέπεια, υπευθυνότητα και αποφασιστικότητα, σε μια σκληρή και ειλικρινή διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας ( ….  συγχρόνως και δανειστές μας ), σε μια Ευρώπη διαφορετική του οράματος των εμπνευστών της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Μια Ευρώπη που επικαλείται αρχές, την εφαρμογή των οποίων ουσιαστικά ακολουθεί επιλεκτικά. Ενδεχομένως, δεν έχει γίνει ακόμα  αντιληπτό σε ορισμένους εκπροσώπους των θεσμών ότι, όταν  οικονομικοπολιτικά συστήματα επιβάλλονται βίαια και μάλιστα σε βαθμό ανθρωπιστικής καταστροφής επί ενός κυρίαρχου λαού, με  πρόσχημα την εξόφληση δανεικών κατά τρόπο αδύνατο να επιτευχθεί, και με σκοπό: το  ξεπούλημα της  περιουσίας της πατρίδας (που αποτελεί βεβαίως και περιουσία του λαού της),  τον παραδειγματισμό άλλων λαών, και την προώθηση και διασφάλιση  των συμφερόντων κυρίαρχων ομάδων, οι οποίες και φέρουν ευθύνη  για την «υπονόμευση»  του πολιτικού σκηνικού της χώρας,  τα αποτελέσματα είναι αντίθετα από τα αναμενόμενα. H εκλυόμενη ενέργεια από τη «χημική  αντίδραση», που προκαλεί η μεθοδευμένα βίαιη ανάσχεση της δημοκρατίας, διαχέεται απρόβλεπτα, και – μεταξύ άλλων – ευνοεί και την εμφάνιση ολοκληρωτικών συνειρμών και μορφωμάτων, τόσο στις χώρες τις Ευρώπης, όσο και παγκοσμίως. Αυτά πρέπει να τα λάβουν σοβαρά υπόψη οι εκπρόσωποι των θεσμών κατά την όλη διαπραγμάτευση και μέχρι την οριστική ολοκλήρωσή της. Ο πρωθυπουργός , με τη συγκροτηθείσα από τον ίδιο κυβέρνηση σωτηρίας της χώρας, κυβέρνηση της οποίας και ηγείται,  εμμένει στους  τεθέντες  προεκλογικά κύριους  αντικειμενικούς  σκοπούς, διαψεύδοντας μέχρι σήμερα πανηγυρικά, αναφορικά με τις πρόσφατες  εκλογές, τη  ρήση του G. Clemenceau:  «Τα μεγαλύτερα ψέματα λέγονται πριν από τις εκλογές, κατά τη διάρκεια του πολέμου και μετά το κυνήγι.»

Σκοπός της εμμονής της  κυβέρνησης σωτηρίας, είναι η υλοποίηση της  εντολής που έλαβε με μεγάλη πλειοψηφία από τον ελληνικό λαό. Η εντολή αυτή δεν  είναι άλλη από  τη σωτηρία της χώρας  και την αποκατάσταση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας των πολιτών της. Και χώρα είναι ο λαός/οι πολίτες.  Έργο του λαού είναι το κράτος/η πολιτεία, στη βάση  συμφωνίας  κανόνων δικαίου και συμμετοχής των πολιτών  προς κοινή ωφέλεια. Η  λαϊκή κυριαρχία αποτελεί   θεμέλιο  του πολιτεύματος. Όλες οι εξουσίες  πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και  ασκούνται  όπως ορίζει  το Σύνταγμα . Η άσκηση της λαϊκής κυριαρχίας γίνεται φυσικά, μέσα στον εδαφικό, θαλάσσιο και εναέριο χώρο, που ζούμε και αναπτυσσόμαστε ως άνθρωποι και  πολίτεςως λαός. Αυτός ο χώρος, κάτι που  πολλές φορές ξεχνούν ή ……  δεν το αντιλαμβάνονται μερικοί ( αυτό θα έπρεπε να είναι και το  εναρκτήριο έργο για τον  υπουργό παιδείας της δεινοπαθούσας σήμερα ελληνικής πολιτείας ), είναι η πατρίδα.  Στο πλαίσιο της πατρίδας, ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας.

Με τα παραπάνω ως καθρέφτη, ας κοιτάξουν τα πρόσωπά τους οι προηγούμενοι πολιτικοί ταγοί μας και θα καταλάβουν που έφθασαν το λαό και την πατρίδα. Αυτά, κατά τη γνώμη μας, είναι υπέρ αρκετά για απάντηση σε ορισμένους  «πολιτευόμενους» (συμμετέχοντες – κυρίως- στην αρχή/εξουσία κατά το παρελθόν), που συνεχίζουν με απύθμενο θράσος να επικαλούνται (δήθεν) προσήλωση στη Συνταγματικότητα, να παραποιούν με διάφορους μηχανισμούς τα γεγονότα και να συκοφαντούν απροκάλυπτα εκ του ασφαλούς διακεκριμένα μέλη της σημερινής κυβέρνησης σωτηρίας της χώρας, από τα λίγα με επιτελούμενο μέχρι σήμερα σοβαρότατο έργο, μη επιδεχόμενο αμφισβήτηση. Ορισμένοι  «πολιτευόμενοι» ανεξάρτητα  από την κομματική τους προέλευση, αποτελούντες βεβαίως μικρή μειοψηφία και ενεργούντες ως φορείς και κληρονόμοι παλαιών μικροκομματικών πρακτικών και αντιλήψεων περί … πάρτης ( και όχι «περί … Πάτρης»), οφείλουν να αντιληφθούν ιδίως  στη σημερινή δυσχερή κατάσταση της πατρίδας – ότι οι πολιτικές πρακτικές δεν μπορούν να απομακρύνονται από το δίκαιο, το οποίο και αποτελεί  βάση του πατριωτικού δημοκρατισμού και της κοινωνικής συνοχής.  

Τα προαναφερόμενα, κρίνονται κατά την άποψή μας χρήσιμα  και για υπενθύμιση  σε ορισμένους  «ειδικούς» της  ενημέρωση των πολιτών , καθώς και για γνώση και συμμόρφωση από όλους εμάς τους «πολιτεύοντες», που ως πολίτες λησμονούμε ότι απαιτείται συνεχής εγρήγορση, όχι μόνο στις δραστηριότητες  του καθημερινού μας βίου, αλλά και στην πολιτική μας συνείδηση.  Εδώ έγκειται και η κύρια ευθύνη μας για τη δεινή σημερινή θέση  των άνεργων  νέων και της πατρίδας μας γενικότερα.

Η κυβέρνηση διεξάγει σκληρά και με ειλικρίνεια  μια πολιτική διαπραγμάτευση. Υπόψη ότι πάντοτε σε μια διαπραγμάτευση κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις. Κάπου προελαύνεις, αλλά και κάπου συμπτύσσεσαι. Η διαπραγμάτευση αποτελεί εξ ορισμού μια «παλινδρομική»  διεργασία ( πάρεδώσε), μια χρονοβόρα διαδικασία αλληλεπίδρασης, για την υιοθέτηση μιας αμοιβαία αποδεκτής σύγκλισης επί συγκεκριμένων θεμάτων. Για το λόγο αυτό, οι επιδιώξεις των διαπραγματευτών τίθενται αρχικά σε υψηλή κλίμακα, ώστε να καταλήξουν σε ικανοποιητική αμοιβαίως υλοποίηση.   Όταν μια διαπραγμάτευση γίνεται αποδεκτή και δεν διακόπτεται από τον ισχυρότερο ιδίως κατά την αρχική της φάση αλλά συντηρείται,  σημειολογεί   κρίσιμα ενδεχόμενα. Κάποιο σοβαρό διακύβευμα, κυρίως για τον ισχυρότερο. Εάν αυτός δεν κατορθώσει να επιβάλει το «πολιτικά αδύνατο» , θα αναγκασθεί εκ των πραγμάτων να δεχθεί το «πολιτικά αναπόφευκτο» και να χαλαρώσει την πίεση. Γι αυτό και η πίεση  συντηρείται  από μέρους του ασφυκτικά, ώστε να επιφέρει τις «θανατηφόρες» επιπτώσεις της. Για τον ασθενέστερο προέχει η εμμονή στο σκοπό και η σθεναρή άμυνα μέχρις εσχάτων, γιατί γνωρίζει ότι εάν καταρρεύσει, δεν θα του δοθεί ξανά τέτοια ευκαιρία. Στην περίπτωση αυτή και με βασική αρχή της άμυνας την επίθεση, ο ασθενέστερος  θα αποτύχει  εάν δεν αντεπιτεθεί μόλις η πίεση του ισχυρότερου φθάσει στο «έσχατο όριο εισχώρησης» ( εν προκειμένω, στις θεμελιώδεις κόκκινες γραμμές ) και μάλιστα εάν δεν  αντεπιτεθεί σε βάθος, μέχρι να φθάσει στη ρίζα του κακού του ισχυρότερου, που δημιουργεί  η «συνέργεια»  της ξένης  κρατικής μηχανής και της ανθρώπινης ( ξένοι και ντόπιοι υποτακτικοί τους) απληστίας.

Εν προκειμένω, από τις ενέργειες του  ισχυρότερου , διακυβεύονται  σοβαρά η  Δημοκρατία και η Ελευθερία στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, και συνωδά  όλο το οικοδόμημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Το Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών της Γερμανίας παρουσιάζει συνεχώς αυξανόμενο πλεόνασμα, και μάλιστα τόσο, όσο το συνεχώς μειούμενο έλλειμμα του αντίστοιχου Ισοζυγίου στις  χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Τελικά όμως, είναι γνωστό ότι με τον τρόπο αυτό δεν  γλυτώνει κανένας. Ο «πεινασμένος»  πεθαίνει από ασιτία  και ο  «χορτάτος»  από  πολυφαγία.  Σε ένα σχετικό, χαρακτηριστικό και συγχρόνως «προφητικό» απόσπασμα διηγήματος, του νομπελίστα Ιταλού δημιουργού Λουίτζι Πιραντέλλο, αναφέρεται :  «  ……… Ας κάνουμε συγκρίσεις θερμοκρασιών. Θα πρέπει να εξετασθεί πρώτα απ’ όλα η θερμοκρασία. Στη Γερμανία κάνει κρύο. Τώρα, φυσικά, το κρύο όπως παγώνει το νερό, έτσι σκληραίνει και τα πνεύματα. Ακριβείς τύποι. Απόλυτοι κανόνες και νόρμες. Δεν υπάρχει ελαστικότητα. Στην Ιταλία κάνει ζέστη. Ο ήλιος, αν από τη μια πλευρά αποκοιμίζει τα πνεύματα και αποχαυνώνει την ενεργητικότητα, από την άλλη διατηρεί ελαστικές, ζωηρές, σε συνεχή αρμονία τις ψυχές. Και οι ψυχές, αφού προσελκυστούν από κάτι, υποκύπτουν, απλώνονται σαν μια μαλακή ζύμη, αφήνονται σχεδόν να περιστρέφονται γύρω από ένα σημείο αναφοράς, αρκεί αυτό να τους επιβληθεί με τακτ, εξυπακούεται, και σιγά σιγά. Επισημαίνουμε απλώς αυτά: … Να ζεις και να αφήνεις τους άλλους να ζήσουν».

Εάν δεν αντιληφθεί πλήρως τα προαναφερθέντα η σημερινή γερμανική  πολιτική στην Ε.Ε.  (υπάρχουν σοβαρές  ενδείξεις ότι έχει αρχίσει να τα κατανοεί ίδωμεν! ), τότε η Γερμανία μακροπρόθεσμα , πλην όμως αναπόφευκτα, θα οδηγηθεί  σε θλιβερές καταστάσεις, παρόμοιες εκείνων του  πρόσφατου ιστορικού της παρελθόντος. Γνωρίζει βέβαια ότι αποτελεί μεγάλο και ισχυρό γεωπολιτικό παίκτη, πλην όμως στερούμενο  ενεργειακής επάρκειας, κάτι που  βίωσε ιδιαίτερα και κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η επανάληψη, εκ μέρους της Γερμανίας, των ίδιων λαθών στην Ιστορία, δεν θα συγχωρεθεί από τους ευρωπαίους (και τους γερμανούς) πολίτες, γεγονός που γνωρίζει  καλά η σημερινή γερμανική κυβέρνηση.

Απλά, μερικές σκέψεις εν όψει της αναμενόμενης απόφασης, στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, για την επίτευξη μιας πρώτης, δίκαιης και αμοιβαία αποδεκτής συμφωνίας,  της κυβέρνησης σωτηρίας της χώρας μας με τους θεσμούς.

ΠΗΓΕΣ : α. Σύνταγμα της Ελλάδας.

β. Ελληνικά και ξένα ΜΜΕ.

γ. Νίκου Κοτζιά « Πατριωτισμός και Αριστερά», εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ.

δ. « Luigi Pirandello-Διηγήματα», εκδόσεις ΡΟΕΣ.

ε. « ΑLFONSO GATTO –  Μύθοι  ΡΩΜΑΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ», Εταιρία Φιλοσοφικών Μελετών « ΚΛΕΙΩ».

 

 

 

 

 

Συζήτηση

2 thoughts on “Σκέψεις, στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης για την επίτευξη μιας πρώτης συμφωνίας

  1. πραγματικά η τελευταία μας ευκαιρία σαν χώρα.
    οι επιτυχημένοι στην κυβέρνηση ( ιδίως οι προερχόμενοι από το Πράττω ) φαίνεται ότι ενοχλούν μερικούς λασπολόγους. Λάσπη πετάνε οι μόνιμοι κάτοικοι του βούρκου.

    Posted by PZ | Μαΐου 17, 2015, 7:08 μμ
  2. Φιλοσοφημένο κείμενο. Η πατριωτική Ελλάδα πασχίζει για τη σωτηρία του λαού της. Ελπίζω και εύχομαι να το επιτύχουμε.

    Posted by hdelbruck | Μαΐου 28, 2015, 1:13 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: