ΜΜΕ

Συγκρατημένη αισιοδοξία για το νέο πολιτικό σκηνικό στη Τουρκία

Του Χρήστου θ Μπότζιου, Πρέσβη ε.τ.

Η τελευταία εκλογική αναμέτρηση στη γειτονική μας Τουρκία, δεν απέφερε τα προσδοκώμενα στο κόμμα του Ταγίπ Ερντογάν. Ναι μεν συγκέντρωσε ποσοστό γύρω στο 41% όχι, όμως, και αυτοδυναμία πού θα άνοιγε το δρόμο για μετατροπή του σημερινού πολιτικού συστήματος της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας σε Προεδρευόμενη Δημοκρατία με πρώτο, ασφαλώς, Πρόεδρο τον παντοδύναμο μέχρι πρόσφατα, κ.Ερντογάν.

Η σύνθεση, πλέον, του Κοινοβουλίου αλλάζει παντελώς μορφή. Το νέο στοιχείο είναι η είσοδος στη Βουλή του HDP ( Halklarin Demokratik Partisi – Κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών), του οποίου Συμπρόεδρος είναι ο χαρισματικός Σελαχετίν Ντεμιρτάς, Κουρδικής καταγωγής που κατόρθωσε, σε μικρό σχετικό χρόνο, να θέσει κάτω από την ομπρέλα του νέου κόμματος Κούρδους, αριστερούς, διανοούμενους, ομοφυλόφιλους, υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλες θρησκευτικές και εθνοτικές μειονότητες.

Αίτημα και σύνθημα του νέου αυτού κόμματος είναι ουσιαστικά, περισσότερο Δημοκρατία και σεβασμός των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων στη Τουρκία. Κεντρικός κορμός των ψηφοφόρων του ΗDP είναι, ασφαλώς, το Κουρδικό στοιχείο το οποίο ορισμένοι αναλυτές δεν δίστασαν ή μάλλον βιάστηκαν να το χαρακτηρίσουν ως τη σημαντικότερη προοδευτική δύναμη στη Τουρκία. Ο ηγέτης του HDP απέφυγε επιμελώς να συνδέσει το κόμμα του με το Κουρδικό και τους κούρδους με τους οποίους τον συνδέουν δεσμοί αίματος και στηρίζει τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους εντός όμως της τουρκικής Δημοκρατίας. Βέβαια ο Ερντογάν, συγκριτικά με άλλες τουρκικές κυβερνήσεις έχει κάνει πολλά βήματα εμπρός με αναγνώριση στο κουρδικό πληθυσμό δικαιωμάτων γλωσσικού και πολιτιστικού, κυρίως, περιεχομένου.

Η Ευρώπη χαιρέτησε τα αποτελέσματα των τουρκικών εκλογών ως θετικά με γενικόλογες όμως εκφράσεις και ευχές να συμβάλλουν στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Πώς, όμως, να μην είναι συγκρατημένοι στην Ευρώπη και όσοι δεν βλέπουν τη Τουρκία μόνο σαν μια μεγάλη αγορά ή γεωπολιτικά αναγκαία για τη Δύση, όταν το όριο εισόδου ενός κόμματος στη Τουρκική Βουλή είναι της τάξης του 10% επί του συνόλου του εκλογικού σώματος τη στιγμή που στην Ευρώπη είναι, το ανώτερο, 5% και στην Ελλάδα 3 %;.

Τέτοια όρια είναι φανερό ότι στοχεύουν σε αποκλεισμούς και αυτοί αφορούν στους Κούρδους. Στην Ευρώπη αντιλαμβάνονται πλήρως ότι τούτο δεν συνιστά Δημοκρατία. Τι θα πράξει ο πολύπειρος Ερντογάν μετά την απώλεια της παντοδυναμίας του που άλλους θα στενοχώρησε και άλλους θα χαροποίησε; Το αισιόδοξο σενάριο είναι να συμπράξει με το αριστερό κόμμα του Ντεμιρτάς που θα του εξασφάλιζε και θετικές ανταποκρίσεις από την Ευρώπη και τη Δύση γενικότερα. Η δεύτερη είναι να προκηρύξει τη διεξαγωγή νέων εκλογών με στόχο να συσπειρώσει ψηφοφόρους που είναι καχύποπτοι έναντι του Κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών. Το τρίτο σενάριο που θα αποτελούσε και τη χειρότερη εξέλιξη για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις αλλά και για την ιδία τη Τουρκία, είναι να συμπράξει με το ακραίο εθνικιστικό κόμμα των Γκρίζων Λύκων.

Στην γειτονική μας Τουρκία δεν λείπουν οι συνετοί άνθρωποι που αντιλαμβάνονται ότι μια τέτοια εξέλιξη θα απομάκρυνε τη χώρα από την ευρωπαϊκή της προοπτική. Θα απεδείκνυε εξάλλου ότι η Τουρκία δεν είναι έτοιμη να απαγκιστρωθεί από τον Κεμαλισμό της «Μια πατρίδα, ένα Έθνος».

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: