Αρθρογραφία Μελών

Οι μάχες και τα μέτωπα στην κυβέρνηση

Του Αντιναυάρχου (εα) Νίκου Κρυονερίτη, Μέλος του ΠΡΑΤΤΩ

Οι Γερμανοί εφάρμοσαν κατά γράμμα τη ρήση του Σουν Τζου, «Φτιάξε μια χρυσή γέφυρα για να μπορέσει να περάσει ο εχθρός σου υποχωρώντας». Εμείς οι Έλληνες απλά στηριχθήκαμε στις ρήσεις του κου Βαρουφάκη, αντί να φτιάξουμε μόνοι μας το πέτρινο γεφύρι της διεξόδου.

Αυτή δεν είναι όλη η αλήθεια, όμως και σαν Έλληνες και σαν αριστερά ηττηθήκαμε σε όλα τα μέτωπα και σαν αποτέλεσμα υποχωρήσαμε περνώντας από τη γέφυρα που είχαν από καιρό κατασκευάσει οι «εταίροι μας». Μήπως όμως η γέφυρα αφορούσε μόνο την Ελλάδα και όχι την αριστερά; Θα το δούμε.

Κάθε ήττα φέρνει γκρίνια, διάσπαση, απόδοση ευθυνών και πολλά άλλα. Φέρνει όμως και κάτι που χρειαζόμασταν, την διερεύνηση των λαθών στη μεταπολιτευτική πορεία της χώρας. Αυτό τον απολογισμό που θα μας δείξει τι να διορθώσουμε και πώς να πορευτούμε για να συνεχίσουμε τον αγώνα. Η μάχη με το «θεριό» χαρακτηρίζεται και από ορισμένα σημεία στα οποία πρέπει να σταθούμε. Το πρώτο είναι ότι το θεριό λαβώθηκε στη μάχη και το δεύτερο είναι ότι χάσαμε μόνο μάχες, ο πόλεμος συνεχίζεται.

Βέβαια στη παγκόσμια σκακιέρα η διάσωση του πιονιού με τη θυσία του χωροφύλακα, επειδή έτσι ο βασιλιάς προστατεύεται καλύτερα, είναι ένα σενάριο για … προχωρημένους.

Οι ευθύνες του πρωθυπουργού για τη συνθηκολόγηση είναι δεδομένες, όμως αυτή είναι μια προσέγγιση που θα πρέπει να γίνει σε δεύτερο χρόνο. Σήμερα προέχει η συνέχιση του αγώνα μετά από μια βαριά ήττα σε ένα πολλαπλό μέτωπο. Αυτός ο αγώνας αναφέρεται όχι μόνο στην διασφάλιση της κυβερνησιμότητας του τόπου, αλλά κυρίως στην προοπτική της ευημερίας του λαού. Αναδεικνύει όμως παράλληλα και ένα μεγάλο ερώτημα, «μπορεί η λαβωμένη αριστερά να τα καταφέρει;»

Μια ορθολογική σκέψη οδηγεί στο συμπέρασμα ότι για να τα καταφέρει θα πρέπει να στηριχθεί στα θετικά που αναδείχθηκαν μέχρι σήμερα, να αναζητήσει τις αιτίες που οδήγησαν τη χώρα στο σημείο της κατάρρευσης και να θέσει τους καινούριους στόχους.

Δεν θα πω κάτι καινούριο αν τοποθετήσω στην κορυφή της πυραμίδας των θετικών τον ίδιο τον ηττημένο πρωθυπουργό. Η μαχητικότητα που έδειξε στις διαπραγματεύσεις, η ειλικρίνεια που εκπνέει, ο πατριωτισμός και η τόλμη που αγγίζει τα όρια της καλώς εννοούμενης θρασύτητας, τον αναδεικνύουν σαν το νέο εθνικό ηγέτη. Είναι ο μόνος που μπορούσε να υπερβεί συγκυριακά τα πολιτικά εσκαμμένα του χώρου της αριστεράς και με ένα πατριωτικό λόγο να ενώσει τους Έλληνες την ώρα του διχασμού. Ένα μεγάλο ΝΑΙ στον Αλέξη Τσίπρα για την επόμενη μέρα.

Το δεύτερο μεγάλο κέρδος είναι η αναγνώριση της μη βιωσιμότητας του χρέους. Όλος ο κόσμος μιλάει ανοιχτά πλέον για την ανάγκη αναδιάρθρωσης. Την μοναδική ελπίδα της χώρας να ανακάμψει οικονομικά μπαίνοντας στο δρόμο της ανάπτυξης. Ορίστε η προοπτική, ορίστε ο στόχος. Μπορούμε όλοι μαζί ενωμένοι να διασχίσουμε το δύσκολο μονοπάτι του τρίτου μνημονίου μέχρι τον Μάρτιο βάζοντας αυτό σαν στόχο. Η Ευρώπη έχει αναλάβει την υποχρέωση να αποκριθεί στην ανάγκη της αναδιάρθρωσης και να δώσει αυτή την προοπτική. Αν δεν αποκριθεί τότε μπορούμε να διαβούμε το πέτρινο γεφύρι που θα έχουμε ήδη κτίσει. Είναι η ευκαιρία της αριστεράς να αποδείξει ότι ξέρει να αποδέχεται, αλλά ξέρει και να νικά παλεύοντας ενωμένη.

Το τρίτο μεγάλο κέρδος είναι οι καινούριες συμμαχίες και οι ανακατανομές αρμοδιοτήτων στην Ευρώπη με την παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα (του βασιλιά στη σκακιέρα). Η μεταπολιτευτική Ελλάδα δεν είχε ποτέ την σημερινή καλή συγκυρία, δηλαδή το να έχει το τιμόνι του ΥΠΕΞ, τον σύντροφο Κοτζιά.

Έρχομαι στην διερεύνηση των λαθών που μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση. Κοιτάζοντας πέρα από τους αριθμούς μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι υπάρχει μια ανορθολογικότητα στη δημόσια διοίκηση που κατακερματίζει πόρους και προσπάθειες, ματαιώνοντας παράλληλα κάθε φιλοδοξία για ένα κεντρικό πολιτικό σχεδιασμό.

Ξεκινώντας από την αντιδημοκρατική διάχυση της εκτελεστικής εξουσίας μέσα στην νομοθετική, συνεχίζοντας με τον αναγκαίο μεν αλλά ανύπαρκτο πολιτικό έλεγχο των υπουργών για την εφαρμογή του όποιου πολιτικού προγράμματος της κάθε κυβέρνησης και καταλήγοντας στην αποκλειστική ενασχόληση των υπουργών με την διαχείριση, γίνεται αντιληπτό ότι το κακό «στήσιμο» του μεταπολιτευτικού κράτους θεραπεύεται μόνον αν οι πολιτικοί αντιληφθούν το δεδομένο της προσωρινότητάς τους και αποφασίσουν την ανάλωσή τους στον συγκεκριμένο βωμό.

Η θεσμική αναβάθμιση της νομοθετικής εξουσίας, η απόδοση ευθυνών όχι μόνον στην παρανομούσα ολιγαρχία, αλλά και στους θεσμικούς προστάτες της, η εκ βάθρων ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους στα πρότυπα της Ευρώπης είναι ορισμένες από τις εσωτερικές μάχες που καλείται να δώσει η κυβέρνηση της αριστεράς.

Fb: Κίνηση Ιδεών και Δράσης Πράττω  Twitter: https://twitter.com/kinisipratto

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: