Αρθρογραφία Μελών

Η αριστερά της κοινωνίας κόντρα στην αριστερά των μηχανισμών και της ίντριγκας

Του Χρήστου Κουτσονάσιου, Δικηγόρου

Η δυσαρμονία είναι πλέον κάτι περισσότερο από εμφανής. Από την μία πλευρά έχουμε την θέληση ενός μεγάλου τμήματος του λαού που θέλει δομικές αλλαγές στην ελληνική κοινωνία, την οικονομία και στο πολιτικό σύστημα και βλέπει στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα έναν ηγέτη που μπορεί να τις πραγματοποιήσει, συσπειρώνοντας  την μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνικής αριστεράς, της προοδευτικής σοσιαλδημοκρατίας και των πατριωτικών δημοκρατικών δυνάμεων και από την άλλη πλευρά έχουμε ένα κόμμα τον ΣΥΡΙΖΑ, που αποτελεί άθροισμα ομάδων, μηχανισμών και γκρουπούσκουλων, οι οποίοι δρουν αυτόνομα με την δική τους σεχταριστική λογική μέσα και ενάντια στο κόμμα αυτό, μακριά και έξω από τις ανάγκες και τα προβλήματα της κοινωνίας, η οποία στην κυριολεξία όλους αυτούς τους σιχαίνεται. Όλη τους η ενεργητικότητα εξαντλείται σε ατελείωτες συνεδριάσεις των κομματικών οργάνων, όπου σχεδόν αυτιστικά εκφράζονται οι διάφορες απόψεις και πολιτικές  θέσεις  σε φραστικό επίπεδο χωρίς να προχωρούν σε λύσεις ουσίας, χωρίς να υπάρχει σεβασμός και πειθαρχία στην όποια απόφαση πάρει η πλειοψηφία, αλλά από την επομένη ημέρα αρχίζουν οι φραστικές διαφοροποιήσεις της κάθε ομάδας του κάθε νάρκισσου μικροαστού, υπονομεύοντας την ίδια την έννοια της δημοκρατίας, γιατί δημοκρατία δεν έχουμε μόνον όταν ακούγονται όλες οι απόψεις, δημοκρατία έχουμε κατ’εξοχήν όταν η μειοψηφία αποδέχεται και εφαρμόζει την απόφαση της πλειοψηφίας, διατηρώντας πάντα το δικαίωμα βέβαια να επανέλθει όταν οι συνθήκες το επιβάλλουν.

Η πολιτική κρίση που δημιουργήθηκε πρόσφατα είναι κυρίως αποτέλεσμα της δράσης της μεγαλύτερης από αυτές τις ομάδες της αριστερής πλατφόρμας (ΑΠ), η οποία λειτουργεί αυτόνομα από την ίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι σήμερα, ουδέποτε σεβάστηκε ή πειθάρχησε στις αποφάσεις της πλειοψηφίας και ήταν φανερό από καιρό ότι έψαχνε την κατάλληλη ευκαιρία να έρθει σε ρήξη με την κυβέρνηση και τον Αλέξη Τσίπρα και η οποία νομίζουν ότι έφτασε  τώρα με την υπογραφή της δανειακής σύμβασης (μνημόνιο) και έτσι τώρα αυτοί συνεπείς, αμόλυντοι και στεγανοποιημένοι πολιτικά, μπορούν να κουνούν το δάκτυλο σ’όλους εμάς τους υπόλοιπους.

Ασφαλώς το τωρινό μνημόνιο, το οποίο βέβαια δεν είναι το ίδιο επαχθές με τα προηγούμενα, είναι ανεπιθύμητο, είναι αποτέλεσμα συμβιβασμού για να μην επέλθουν τα χειρότερα της άτακτης  χρεοκοπίας. Αλλά όλοι εμείς που από μικρή ηλικία έχουμε σαν πολιτικές επιλογές την δημοκρατία, τον σοσιαλισμό και τις ουμανιστές αρχές, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η πολιτική πάλη δεν είναι μονόπρακτο έργο, αλλά έχει στο πρόγραμμα νίκες και συμβιβασμούς, ακόμη και ήττες, ήρεμες και ευθείες περιόδους αλλά και στροφές αναδίπλωσης και κυρίως υπολογισμό σε κάθε ενέργεια ή επιχείρηση του συσχετισμού των δυνάμεων, τόσο του εσωτερικού όσο και του εξωτερικού. Απλά πράγματα, τα οποία έχουν λυθεί τόσο σε θεωρητικό αλλά και σε πρακτικό επίπεδο και όμως φαίνεται ότι οι πούροι ιδεολόγοι της ΑΠ τα αγνοούν παντελώς.

Δεν μπόρεσαν ποτέ αυτά τα πολιτικά πρόσωπα να κατανοήσουν και διαχωρίσουν τους θεσμικούς ρόλους που έχει ένα μέλος της κυβέρνησης από την  ιδιότητα του κομματικού μέλους. Ως πρωθυπουργός ή υπουργός έχεις την ευθύνη για έναν ολόκληρο λαό, ως κομματικό μέλος έχεις την ευθύνη του εαυτού σου και μόνον. Έτσι λοιπόν όταν είσαι μέλος της κυβέρνησης δεν μπορείς μόνο να καταγγέλλεις και να λες ότι δεν μου αρέσει αυτό ή το άλλο αλλά πρώτα απ΄’όλα θα πρέπει να έχεις προτάσεις άμεσες και υλοποιήσιμες και να εργάζεσαι γι’αυτό. Δεν μπορείς να λες απλά όχι στο μνημόνιο, αλλά να προτείνεις εναλλακτικές λύσεις. Γιατί δεν μας λένε συγκροτημένα και δημόσια την πρότασή τους που είναι η επιστροφή στην δραχμή. Γιατί δεν θέτουν την πρότασή τους στην κρίση του ελληνικού λαού, γιατί άραγε; Ο ελληνικός λαός δεν ψήφισε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για βγάλει την Ελλάδα από την Ευρωζώνη, η εντολή ήταν διαπραγμάτευση εντός της Ευρωζώνης, το 62% στο δημοψήφισμα δεν ήταν εντολή ρήξης, αλλά στήριξη της κυβέρνησης απέναντι στους εκβιασμούς του Σόιμπλε. Ολοκληρώστε λοιπόν με θάρρος και παρρησία την πρότασή σας, όχι μισόλογα και θρήνους, και απευθυνθείτε στον ελληνικό λαό, έτσι γίνεται στις δημοκρατίες κατευθείαν όχι δια της πλαγίας οδού.

Είμαι σίγουρος ότι στις προσεχείς εκλογές θα ξεκαθαρίσουν τα μέτωπα, οι προτάσεις και η κοινωνική αριστερά θα βρει την πολιτική εκπροσώπηση που της αρμόζει, απαλλαγμένη από τις παιδικές ασθένειες και τους παρακομματικούς μηχανισμούς κάθε είδους.

Fb: Κίνηση Ιδεών και Δράσης Πράττω  Twitter: https://twitter.com/kinisipratto

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: