Αρθρογραφία Μελών

Ο τρόμος πάνω από την Ευρώπη. Αδύναμος κρίκος η Γαλλία; Άμεση ανάγκη ο τερματισμός του πολέμου στη Συρία

Tου Χρήστου Θ. Μπότζιου, Πρέσβη ε.τ.

Τα τραγικά γεγονότα του Παρισιού της 13ης Νοεμβρίου 2015, δεν θα σβήσουν ποτέ από τη μνήμη όσων τα έζησαν από κοντά αλλά και από μακριά σαν θλιβερή είδηση. Ούτε ασφαλώς θα τα σκεπάσει εύκολα η λήθη του χρόνου τόσο για την αγριότητα τους όσο και για το ερώτημα που θέτουνε για την ανθρώπινη συμπεριφορά. Ποια ήταν τα κίνητρα των δραστών για το αποτρόπαιο έργο τους; Η εκδίκηση, ο εκφοβισμός, η απελπισία ή απλά ο τυφλός φανατισμός; Προφανώς όλα μαζί. Προέχει όμως η πολιτική διάσταση. Κατ αρχάς γιατί επελέγη το Παρίσι για το ειδεχθές έγκλημα; Είναι μήπως η Γαλλία ο πιο αδύναμος κρίκος του Δυτικού κόσμου; Ποιοι άλλοι μπορεί να ήσαν πιθανοί στόχοι των Τζιχαιστών;

Οι ΗΠΑ; Δύσκολο εγχείρημα να πληγεί η Αμερική. Παρεμβάλλεται ο Ειρηνικός και είναι αποτελεσματικότερα τα μέτρα ελέγχου, που έχουν ενισχυθεί μετά και την εμπειρία των Δίδυμων Πύργων. Οι άλλες ευρωπαϊκές Πρωτεύουσες, με εξαίρεση ίσως το Λονδίνο, δεν θα συγκέντρωναν τόση διεθνή προσοχή και δημιουργία εντυπώσεων, όσο η γαλλική Πρωτεύουσα. Οι ίδιοι οι τζιχαντιστές έδωσαν μία εξήγηση για την επιλογή τους. Το Παρίσι για αυτούς εκφράζει την ηδονιστική αντίληψη της ζωής του Δυτικού κόσμου. Παράλληλα είναι το σύμβολο του πνεύματος των Σταυροφοριών που ο αραβικός κόσμος δεν μπορεί να τις ξεχάσει. Μία τέτοια εξήγηση είναι ρηχή και αβάσιμη.

Το Παρίσι δεν είναι, ασφαλώς, συνώνυμο της ακολασίας και της ιμπεριαλιστικής υπεροψίας. Είναι ακριβώς το αντίθετο. Σύμβολο της ελευθερίας του πνεύματος και της ανοχής. Είναι μία χοάνη που δέχεται κάθε ελεύθερη έκφραση ακόμη και ακραία. Από αυτή την άποψη η γαλλική Πρωτεύουσα όπως και η ίδια η Γαλλία ήταν η πιο ευάλωτη. Ο πιο αδύναμος κρίκος του δυτικού κόσμου. Αλλά η επιλογή του Παρισιού έχει και κοινωνικό-πολιτική διάσταση με βαρύνουσα σημασία. Ο γνωστός ελληνογάλλος σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, άτομο με πνευματικές και πολιτικές ευαισθησίες, σε δηλώσεις του σε ελληνικό κρατικό τηλεοπτικό σταθμό, σχολιάζοντας τα γεγονότα της 13ης Νοεμβρίου τα οποία ασφαλώς και καταδίκασε, τόλμησε- και τούτο παρά τη συναισθηματική φόρτιση των ημερών-, να πει δύο μεγάλες αλήθειες. Πρέπει, παρατήρησε, να εξετασθούν και οι λόγοι που ωθούν ένα νέο γάλλο μουσουλμάνο να στρατολογείται και να εντάσσεται στις τάξεις των τζιχαντιστών.

Ωστόσο διερωτήθηκε και για το ρόλο της Δύσης με τις επεμβάσεις των ΗΠΑ ιδίως του Μπους υιού στο Ιράκ, Συρία και άλλες αραβικές χώρες της Μέσης Ανατολής και Β. Αφρικής. Η Ευρώπη και η Γαλλία δεν συνέδραμε σε αυτές; Ο γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ του οποίου η περαιτέρω πολιτική ζωή μπορεί να επηρεασθεί αποφασιστικά από τα γεγονότα της 13ης Νοεμβρίου, επικαλέσθηκε το άρθρο 47 της Συνθήκης της Λισαβόνας ζητώντας τη συνδρομή των χωρών-μελών της Ε. Ένωσης. Μακάρι αυτό να ίσχυε και για τη περίπτωση της Κύπρου αλλά και της Ελλάδος όταν υφίσταται τις προκλήσεις της Τουρκίας. Όλοι αντιλαμβάνονται την οργή που διακατέχει τον γάλλο Πρόεδρο όπως και το χαρακτηρισμό ότι η Γαλλία βρίσκεται σε κατάσταση πολέμου.

Με όλη την εκτίμηση προς το πρόσωπό του, θα λέγαμε ότι αυτό ισχύει μόνο σαν σχήμα λόγου. Γιατί ο πόλεμος προϋποθέτει ορατό αντίπαλο. Η τρομοκρατία δεν είναι ορατή. Δρα ύπουλα. Η αντιμετώπισή της απαιτεί και ανεύρεση των αιτιών που τη προκαλούν και τη τρέφουν. Στην Ε. Ένωση πραγματοποιούνται τακτικές και έκτακτοι Σύνοδοι κορυφής. Οι τελευταίες αφορούν, ως επί το πλείστον, στην αντιμετώπιση του Προσφυγικού- Μεταναστευτικού.

Σχεδόν σε κανένα από τα κείμενα συμπερασμάτων, δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά η έκκληση για τερματισμό του πολέμου στη Συρία που είναι η βασική αιτία για το ξεριζωμό εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών από τις εστίες των. Αντίθετα οι αποφάσεις στρέφονται γύρω από τη διάθεση δισεκατομμυρίων ευρώ για την υποδοχή των προσφύγων, ενίσχυση της Frontex, στην ανακατανομή των προσφύγων στις χώρες-μέλη, και συναφή. Εξάλλου η πολιτική ταύτιση με τις ΗΠΑ είναι πλέον από εμφανής. Ο γάλλος Πρόεδρος γνωρίζει ασφαλώς ότι ο Στρατηγός Ντε Γκώλ είχε εναντιωθεί στην ηγεμονία της Ουάσιγκτον στο ΝΑΤΟ, είχε ζητήσει τη μεταφορά της έδρας από το Παρίσι στις Βρυξέλλες και η Γαλλία είχε αποχωρήσει από το στρατιωτικό σκέλος της Συμμαχίας για να επιστρέψει επί Σαρκοζί.

Η αντιμετώπιση του ISIS έχει καταστεί κοινό πρόβλημα και απαιτεί συλλογικές ενέργειες με αποφασιστικότητα αλλά και περίσκεψη. Ο σημερινός αμερικανός Πρόεδρος είναι προσεχτικότερος των προκατόχων του. Αρνείται, μέχρι στιγμής, χερσαίες επεμβάσεις στη Συρία ενώ σημειώνεται μία προσέγγιση με τη Ρωσία. Αποτελεί θετική εξέλιξη. Αρχίζει να γίνεται αντιληπτό ότι η Ρωσία δεν είναι αντίπαλος της Δύσης. Αντίθετα είναι το ανάχωμα της Δύσης.

Η Ελλάδα για λόγους γεωπολιτικούς, πολιτιστικούς και οικονομικούς, πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεχτική στο θέμα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας και του ISIS. Να αποφύγει τη ταύτιση με ακραίες θέσεις που θα την εξέθεταν σε σοβαρούς κινδύνους. Αντίθετα με εφόδια τη γεωγραφική και γεωπολιτική της θέση, παράλληλα με την ιστορική της εμπειρία χωρίς αποικιακό παρελθόν και με μακραίωνη συμβίωση με το Ισλάμ, να επιδιώξει ένα μεσολαβητικό ρόλο μεταξύ Δύσης και των χωρών της Μέσης Ανατολής αλλά και της Β. Αφρικής. Προέχει ο τερματισμός του πολέμου στη Συρία. Όσο αυτός διαρκεί τόσο περισσότερο θα αυξάνεται η ανασφάλεια και οι κίνδυνοι για όλους.

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: