Αρθρογραφία Μελών

H Ρωσο-τουρκική κρίση και η θέση της Ελλάδας, ενδοτική η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι της Τουρκίας

Tου Χρήστου Θ. Μπότζιου, Πρέσβη ε.τ.

Η Αθήνα δεν μπορεί να επιχαίρει από τη ρωσο-τουρκική κρίση και τούτο ανεξάρτητα της διάρκειας και του βάθους αυτής. Βραχυπρόθεσμα, πιθανότατα, θα ωφεληθεί στο τομέα του Τουρισμού από την αναμενόμενη αλλαγή προορισμού των Ρώσων τουριστών από τα Μικρασιατικά θέρετρα στα ελληνικά, ιδιαίτερα της Κρήτης, τα οποία κατά γενική ομολογία υπερέχουν των αντίστοιχων τουρκικών τόσο σε υποδομές όσο και φυσικές ομορφιές και ιστορικά Μνημεία. Πολύ πιθανό, επίσης, να αυξηθούν οι ελληνικές εξαγωγές κυρίως σε νωπά προϊόντα αφού η Ρωσία έχει εξαγγείλει ένα είδος embargo κατά των τουρκικών προϊόντων, ανταγωνιστικών προς τα ελληνικά.

Όμως αυτά τα πλεονεκτήματα ή ωφελήματα έχουν, συνήθως, βραχεία διάρκεια και υστερούν έναντι των στρατηγικών που εκφράζονται στη ανάγκη διατήρησης του κλίματος ασφάλειας και σταθερότητας, αγαθά που διακυβεύονται από τη ρωσο-τουρκική κρίση.

Αν και είναι πλέον από βέβαιο ότι οι δύο χώρες δεν προτίθενται να προσφύγουν σε ένοπλη αντιπαράθεση, εν τούτοις κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ένα θερμό επεισόδιο στον εναέριο ή θαλάσσιο χώρο. Καταρρίψεις πολεμικών αεροσκαφών μεταξύ μη εμπολέμων χωρών, δεν αποτελεί συνηθισμένο φαινόμενο.

Αρχές της δεκαετίας του 80, η τότε Σοβιετική Ένωση είχε καταρρίψει ένα Κορεάτικο πολιτικό αεροσκάφος που μετέφερε διακόσιους και πλέον επιβάτες. Η Μόσχα υποστήριζε ότι το κορεατικό αεροσκάφος παραβίαζε συστηματικά και παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις, τον σοβιετικό εναέριο χώρο, υπολογίζοντας, προφανώς, ότι οι σοβιετικοί δεν θα αποτολμούσαν να το καταρρίψουν από τη παγκόσμια κατακραυγή που θα προκαλούσε.

Πράγματι η κατάρριψη είχε προκαλέσει παγκόσμια συγκίνηση και το ΝΑΤΟ εξαπέλυε μύδρους κατά της ΕΣΣΔ δημιουργώντας ένα κλίμα στρατιωτικής αντιπαράθεσης. Η μόνη χώρα που είχε διαφοροποιηθεί στους κόλπους της Νατοϊκής Συμμαχίας, ήταν η Ελλάδα της πρώτης κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου που εμμέσως ασπαζόταν την σοβιετική εκδοχή.

Πολλές ερμηνείες δόθηκαν στη στάση της τότε ελληνικής κυβέρνησης. Από αμερικανικές πηγές και προσωπική εμπειρία του γράφοντος, η τοποθέτηση του Ανδρέα Παπανδρέου είχε συμβάλλει στην εκτόνωση της έντασης μεταξύ ΝΑΤΟ-ΗΠΑ και ΕΣΣΔ.

Ποιος είναι σε θέση να λειτουργήσει κατευναστικά στη παρούσα ρωσο-τουρκική κρίση; Μόνο η σύνεση και η αυτοσυγκράτηση που φαίνεται να επιδεικνύει μεν η Μόσχα όχι όμως και η Άγκυρα η οποία μετά κάποια αμηχανία των πρώτων ημερών και μετά την υποστήριξη που έτυχε από το ΝΑΤΟ και την Ουάσιγκτον, εμμένει στις αρχικές θέσεις ότι έπραξε το αυτονόητο υπερασπίζοντας τον εναέριο χώρο της.

Όμως το τουρκικό επιχείρημα δεν πείθει. Η πλέον πειστική απάντηση που δίδεται στη κατάρριψη του ρωσικού πολεμικού είναι ότι η ρωσική πολεμική εμπλοκή στη Συρία, ματαίωσε τους σχεδιασμούς της Άγκυρας που επεδίωκε με την υποστήριξη που παρείχε στους τουρκομάνους στη περιοχή της βόρειο-δυτικής Συρίας, να τη θέσει υπό τον έλεγχό της και να την αποκόψει από τη περιοχή που ελέγχεται από τους Κούρδους της Συρίας που λειτουργεί ήδη ως αυτόνομη περιοχή.

Σε κάθε περίπτωση τι απάντηση θα έδινε η Άγκυρα και οι υποστηρικτές της στις καθημερινές, σχεδόν, παραβιάσεις από τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη του ελληνικού εναέριου χώρου; Το πραγματικό αυτό γεγονός που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση, οφείλει να το επικαλείται και να το προβάλλει η ελληνική Διπλωματία σε όλα τα διεθνή και διμερή fora τονίζοντας ότι δεν επιτρέπεται έναντι συμμαχικών χωρών να εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά (double standards).

Η ρωσοτουρκική κρίση συνέπεσε, σχεδόν, με δύο σημαντικές διεθνείς συναντήσεις. Η πρώτη αφορούσε στη διεθνή διάσκεψη για το περιβάλλον στο Παρίσι και η δεύτερη στη συνάντηση κορυφής μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας για την αντιμετώπιση του Προσφυγικού-Μεταναστευτικού.

Ο Τούρκος Πρόεδρος με τη μεσολάβηση και ισχυρών διεθνών παραγόντων, θέλησε να επωφεληθεί του momentum και να επιτύχει μία συνάντηση με το ρώσο Πρόεδρο. Όμως ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν ανταποκρίθηκε στο αίτημα συμπεριφερθείς ως πραγματικός ηγέτης μίας μεγάλης Δύναμης.

Αντίθετα η τουρκική Διπλωματία σημείωσε μία μεγάλη επιτυχία στη συνάντηση κορυφής με την Ευρωπαϊκή Ένωση κατορθώνοντας να επιτύχει την αποδοχή όλων σχεδόν των αιτημάτων της. Ο χαρακτηρισμός διπλωματικού θριάμβου δεν θα αποτελούσε υπερβολή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση  αποδέχθηκε όλα σχεδόν τα αιτήματα της Άγκυρας που συνοψίζονται, α) Σε οικονομική ενίσχυση της Τουρκίας ύψους τριών δις Ευρώ για αντιμετώπιση δαπανών φιλοξενίας των Προσφύγων-Μεταναστών, β) Στο άνοιγμα τριών νέων προενταξιακών Κεφαλαίων Ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση  και γ) Στη χαλάρωση των περιορισμών ελεύθερης μετακίνησης Τούρκων υπηκόων στις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκή Ένωσης.

Να σημειωθεί ότι στο άνοιγμα νέων προενταξιακών Κεφαλαίων συναίνεσαν και η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία. Η προαναγγελθείσα τριμερής ελληνο-τουρκο-γερμανική συνάντηση κορυφής δεν πραγματοποιήθηκε γεγονός που η στήλη αυτή το είχε προβλέψει. Ελπίζεται η ματαίωση να είναι οριστική και όχι προσωρινή. Μεγάλα γερμανικά ΜΜΕ χαρακτήρισαν τη Συμφωνία ως υποκρισία προεξοφλώντας ότι κανένα από τα εμπλεκόμενα μέρη δεν πρόκειται να την τηρήσουν. Σε περίπτωση που αυτές οι προβλέψεις επαληθευτούν τότε θα είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς τα όρια μεταξύ υποκρισίας και ενδοτισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία λειτουργεί, πλέον οπορτουνιστικά και με νοοτροπία μεταπράτη.

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: