Αρθρογραφία Μελών

Ελλάδα, ΠΓΔΜ, Αλβανία- Κόσσοβο. Ευοίωνες, υπό προϋποθέσεις, οι προοπτικές ανάπτυξης των διμερών και πολυμερών σχέσεων

Του Χρήστου Θ. Μπότζιου, Πρέσβη ε.τ.

Αρχές του νέου έτους τριμελής κοινοβουλευτική Αντιπροσωπεία Αλβανικών μειονοτικών κόμματων της ΠΓΔΜ, υπό τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Αχμέτι, πραγματοποίησε μονοήμερη επίσκεψη στην Αθήνα για ανταλλαγή απόψεων επί θεμάτων διμερούς ενδιαφέροντος αλλά και της ευρύτερης περιοχής. Μεταξύ των επαφών, σημαντική ήταν και η συνάντηση με τον Υπουργό Εξωτερικών κ. Νίκο Κοτζιά. Αν και δεν εκδόθηκε, στο τέλος της συνάντησης, Κοινό Ανακοινωθέν, είναι σίγουρο ότι συζητήθηκε και το θέμα της ονομασίας του Κράτους των Σκοπίων τη μόνη, ίσως, ουσιαστική διαφορά μεταξύ των δύο χωρών.

Τα κόμματα της αλβανικής οντότητας δεν επιδεικνύουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον σ το θέμα της ονομασίας. Ωστόσο δεν αποδέχονται ονομασία που θα προσδιόριζε μόνο τους σλαβομακεδόνες. Αυτό είναι ένα αξιοποιήσιμο στοιχείο της ελληνικής Διπλωματίας.

Οι διμερείς ελληνο-σκοπιανές σχέσεις, αν εξαιρέσει κανείς τη διαφορά γύρω από την ονομασία, βρίσκονται σε πολύ καλό επίπεδο. Ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν στον οικονομικό και εμπορικό τομέα. Υπάρχουν δε περιθώρια περαιτέρω ανάπτυξης κυρίων στον ενεργειακό τομέα. Κομβικό σημείο της συνεργασίας αποτελεί η Θεσσαλονίκη, πύλη εισόδου και εξόδου προς το Αιγαίο και τη Μεσόγειο.

Οι προοπτικές για τις διμερείς σχέσεις είναι ευρείες και δεν περιορίζονται μόνο στον εμπορικό και οικονομικό τομέα. Με τέτοιες δυνατότητες που ευνοούνται και από την γεωγραφία, αποτελεί, πράγματι αίνιγμα πως οι πολιτικές ηγεσίες της γειτονικής χώρας εμμένουν σε θέσεις, αναφορικά με την ονομασία της χώρας τους, που προσβάλλουν την ελληνική ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά. Να το αποδώσει κανείς σε ρομαντική διάθεση, σε πολιτικό οπορτουνισμό, σε αναζήτηση εθνολογικής ταυτότητας, σε αφέλεια και ανιστόρητα πολιτικά κατασκευάσματα; Ίσως να ισχύουν όλα μαζί σε συνδυασμό με εξυπηρέτηση γεωπολιτικών συμφερόντων άλλων χωρών.

Μία ονομασία όπως το NOVAMACEDONIA (μία λέξη) που είχε παλαιότερα συζητηθεί, και θα εξέφραζε και τις δύο εθνικές οντότητες, δεν θα μπορούσε να ξανασυζητηθεί; «Tray again» όπως λένε οι αγγλοσάξονες. Το κλειδί για τη λύση βρίσκεται, μάλλον, εκείθεν του Ατλαντικού. Οι σχέσεις μας με τα Σκόπια εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πολιτικό-γεωγραφικό πλαίσιο, τη Βαλκανική μας πολιτική. Η πρόσφατη συνάντηση των Αθηνών με κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους της ΠΓΔΜ, έστω και σε κομματικό επίπεδο, είναι ευοίωνο σημάδι ότι η ελληνική Διπλωματία στρέφει τώρα τη προσοχή της και στον άμεσο περίγυρό μας που το χρόνο που πέρασε είχε κάπως ατονήσει.

Αληθεύει ότι ο Υπουργός των Εξωτερικών πραγματοποίησε σειρά επισκέψεων σε χώρες των Δυτικών Βαλκανίων και, ίσως, ήταν ο πρώτος Έλληνας ΥΠΕΞ που επισκέφθηκε τη Πρίστινα, Πρωτεύουσα του Κοσσόβου. Δημοσιεύματα του ελληνικού και ξένου τύπου σχολιάζανε ότι η ελληνική κυβέρνηση ίσως εξέταζε το ενδεχόμενο να αναγνωρίσει το Κόσσοβο. Υποθέσεις που ενισχύονταν και από το γεγονός ότι η Ελλάδα απέσχε από τη ψηφοφορία εισόδου του Κοσσόβου στην ΟΥΝΕΣΚΟ στην οποία εναντιωνόταν η Σερβία. Η Αθήνα δεν μπορεί εύκολα να αγνοήσει το γεγονός ότι το Βελιγράδι είχε σπεύσει, πολύ ενωρίς, να αναγνωρίσει το Κράτος των Σκοπίων με το Συνταγματικό τους όνομα.

Οι σχέσεις μας με την Αλβανία επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες. Με τον Αλβανικό λαό μας συνδέουν ιστορικοί και φυλετικοί δεσμοί. Οι ελληνο-αλβανικές σχέσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημείο αναφοράς για όλες τις γειτονικές και όμορες Βαλκανικές χώρες. Όμως μεταξύ των δύο χωρών επικρατεί, με υπαιτιότητα κυρίως των Τιράνων, κλίμα καχυποψίας που εντοπίζεται σε τρία βασικά σημεία. Τη καχυποψία σε σχέση με το νόμιμο ελληνικό ενδιαφέρον για την ελληνική μειονότητα στη νότιο Αλβανία ή Β. Ηπειρο. Την έγερση από αλβανικής πλευράς του ανύπαρκτου θέματος των «Τσάμηδων» και την άρνηση αποδοχή της Συμφωνίας για οριοθέτηση της ΑΟΖ. Προφανώς και τις δύο πλευρές επηρεάζουν δυνάμεις του βαθέως κράτους. Πιστεύουμε ότι τουλάχιστον από ελληνικής πλευράς επιδεικνύεται σύνεση που αν περάσει και σ την άλλη πλευρά, τότε οι ελληνο-αλβανικές σχέσεις μπορούν να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση και για άλλες γειτονικές χώρες.

Σε ότι αφορά το θέμα του Κοσσόβου κανείς δεν αρνείται ότι είναι συνέπεια και επακόλουθο της διάλυσης της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Ο ιδρυτής της – ιδεολόγος ή οπορτουνιστής – Γιόσεφ Τίτο, ενήργησε ω ς πολιτικός πραγματιστής. Το Κόσσοβο κατά συνέπεια είναι, πολιτικά, δημιούργημα της μετάγιουγκοσλαβικής περιόδου. Η αναγνώριση ή όχι του Κοσσόβου επηρεάζει κατά κάποιο τρόπο και τις ελληνο-αλβανικές σχέσεις.

Η Αθήνα έχει υποστηρίξει τη ευρωπαϊκή προοπτική των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων και είναι μία σωστή τοποθέτηση. Δυστυχώς, τα Βαλκάνια δεν έχουν παύσει να είναι η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης. Η κατάσταση στα Δυτικά Βαλκάνια και ιδιαίτερα στο Κόσσοβο όπου τελευταία επικρατεί πολιτική αναταραχή, το επιβεβαιώνουν. Ας μην αγνοείται από πλευράς της Ε.Ενωσης και η διείσδυσης του Ισλάμ που συνεχώς ενισχύεται.

Η Ελλάδα που γνωρίζει καλλίτερα από πολλούς άλλους εταίρους τη περιοχή, ας αναπτύξει πρωτοβουλίες που σήμερα ασκούνται, κυρίως, από το Βερολίνο. Σε αυτή τη προσπάθεια αρωγοί μπορεί να σταθούν και άλλες βαλκανικές κοινοτικές χώρες.

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: