Αρθρογραφία Μελών

Ορατοί οι κίνδυνοι διάλυσης ή εκφυλισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Του Χρήστου Θ. Μπότζιου, Πρέσβη ε.τ.

Μετά τον Β Παγκόσμιο πόλεμο, τον πολιτικό κόσμο της Αυστραλίας απασχολούσε σοβαρά το πληθυσμιακό μέλλον της χώρας τους. Είχαν πλήρη συνείδηση ότι μία χώρα με διαστάσεις ηπείρου, δεν μπορούσε να παραμείνει τόσο αραιοκατοικημένη-αριθμούσε κάτι περισσότερο από δέκα εκατομμύρια κατοίκους- και προσκολλημένη στη Μητρόπολη, τη Μεγάλη Βρετανία. Τα συντηρητικά κόμματα υποστηρίζανε μεν μία λελογισμένη μεταναστευτική πολιτική, στο πνεύμα όμως της White Policy δηλαδή να δέχονταν μόνο λευκούς μετανάστες ευρωπαϊκής προέλευσης. Ένας οξυδερκής πολιτικός ηγέτης προέβη, τότε, σε μία προειδοποίηση με τη φράση, populate or perish. Που σημαίνει η χώρα ή αυξάνεται πληθυσμιακά ή χάνεται.

Τηρουμένων των αναλογιών, το ίδιο αλλά υπό άλλο πρίσμα, ισχύει και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρώπη ή προβαίνει σε άμεσες και επείγουσες μεταρρυθμίσεις ή εκφυλίζεται και τελικά διαλύεται. Σε αυτή τη διαπίστωση αλλά και προειδοποίηση προέβη πρόσφατα Ιταλός Υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για τα κοινοτικά θέματα αλλά και ο Πρωθυπουργός Ρέντσι! Το γεγονός ότι η διαπίστωση αυτή προέρχεται από πολιτικό ηγέτη της τρίτης οικονομικής δύναμης της Ε.Ε, προσλαμβάνει ιδιαίτερες διαστάσεις. Καθημερινά πληθαίνουν οι φωνές που εκφράζουν την απογοήτευσή τους για την εικόνα που παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κοινή είναι η διαπίστωση ότι υπό το σημερινό STATUS QUO δεν μπορεί να λειτουργήσει και ότι δεν ανταποκρίνεται, πλέον, στις περιστάσεις. Δύο είναι οι κύριοι τομείς-αλληλένδετοι μεταξύ τους- που αποκαλύπτουν την αναποτελεσματικότητα της Ευρώπης και την αδυναμία της να ανταποκριθεί στις νέες ευρωπαϊκές και παγκόσμιες πραγματικότητες.

Ο πρώτος αφορά σ τον οικονομικό και ο δεύτερος στον πολιτικό τομέα. Με την οικονομική κρίση που ξεκίνησε με τη χρεοκοπία μεγάλης αμερικανικής Τράπεζας που γρήγορα άγγιξε την Ευρώπη, οι χώρες που επηρεάσθηκαν περισσότερο ήταν εκείνες της ευρωζώνης και κυρίως του ευρωπαϊκού νότου.

Η συνταγή που ακολουθήθηκε για την αντιμετώπιση της ήταν η κλασσική του φιλελεύθερου μοντέλου, εκείνη της λιτότητας. Στις πλέον αδύναμες χώρες Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ελλάδα επιβλήθηκαν και υπογραφές επώδυνων Μνημονίων με επαχθείς όρους, ιδιαίτερα στη χώρα μας. Η συνταγή λιτότητας όχι μόνο δεν απέδωσε, αντίθετα βύθισε στην ύφεση και την κοινωνική εξαθλίωση τους λαούς που την υπέστησαν και εξακολουθούν να την υφίστανται.

Η οικονομική κρίση είχε σαν επακόλουθο και την ανάδειξη της Γερμανίας σε ηγέτιδα δύναμη- οικονομική και πολιτική- όχι μόνο της ευρωζώνης αλλά και της Ε.Ενωσης στο σύνολό της. Επιβεβαιώθηκε ότι μία οικονομικώς ισχυρά χώρα αποκτά και πολιτική ισχύ. ΟΙ ΗΠΑ επιβλήθηκαν στην Ευρώπη δια του Σχεδίου Μάρσαλ και όχι δια των όπλων, η οικονομική ευρωστία που μετατράπηκε και σε πολιτική ισχύ, επέτρεψαν στο Βερολίνο να ασκεί ντέ φάκτο, οικονομική και πολιτική ηγεμονία επί της Ευρώπης και να υπαγορεύει ακόμη και σε θεσμικά όργανα της Ένωσης να εφαρμόζουν τις επιλογές της. Το οικονομικό Μοντέλο έχει σίγουρα αποτύχει.

Αλλά και οι πολιτικές επιλογές της Ε.Ενωσης που επηρεάζονται αποφασιστικά από το Βερολίνο, δεν φαίνονται να έχουν καλλίτερη τύχη. Ο πολιτικός τομέας δοκιμάζεται από το Προσφυγικό- Μεταναστευτικό. Η αντιμετώπισής των σοβαρών αυτών προβλημάτων, ιδιαίτερα το τελευταίο τρίμηνο, χαρακτηρίζεται από παλινωδίες, από τη λήψη ατελέσφορων μέτρων και υπαναχωρήσεις από ανειλημμένες κοινοτικές αποφάσεις που εκθέτουν ανεπανόρθωτα τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Πολλές κοινοτικές χώρες ιδιαίτερα της ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης, διαφοροποιούνται και αγνοούν επιδεικτικά αποφάσεις και δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει.

Η Ε.Ενωση παρουσιάζει μία εικόνα ικέτη προς τη Τουρκία και αντί να ορθώσει λόγο για τα αίτια που προκαλούν το φαινόμενο της Προσφυγιάς και της οικονομικής μετανάστευσης που δεν είναι άλλος από τη διαιώνιση της κρίσης στη Συρία, την πολιτική αστάθεια των χωρών της Β.Αφρικής και τη πείνα σε χώρες της Ασίας, αναλίσκεται σε απειλές για GREXIT, SHENGEN-EXIT και παρόμοια. Ακριβώς το αντίθετο από τα προσδοκώμενα από τους πολίτες της.

Η αναποτελεσματικότητα και η παρακμιακή εικόνα που παρουσιάζει η σημερινή Ε.Ενωση, ενδιαφέρει ιδιαίτερα την Ελλάδα η οποία δεν θίγεται μόνο από τις φραστικές απειλές για εξαναγκασμό εξόδου από την ευρωζώνη ή και την Συνθήκη Σένγκεν αλλά και από συγκεκριμένα μέτρα που μας έχουν επιβληθεί με τα επαχθή Μνημόνια τα οποία υποθηκεύουν το μέλλον του ελληνικού λαού.

Η ελληνική κυβέρνηση αλλά κα οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις, να μην αφήσουν να αντιπαρέλθουν και περάσουν ανεκμετάλλευτες οι διαπιστώσεις και οι προειδοποιήσεις του Ιταλών Αξιωματούχων. Αναγκαίο βέβαια να διερευνηθούν οι πραγματικές προθέσεις της Ρώμης όπως και άλλων Πρωτευουσών, κυρίως, του ευρωπαϊκού νότου πού εκφράζουν τις ίδιες ανησυχίες για το μέλλον της Ε.Ενωσης.

Fb: Κίνηση Ιδεών και Δράσης Πράττω  Twitter: https://twitter.com/kinisipratto

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: