Αρθρογραφία Μελών

Αβάσιμες οι αιτιάσεις κατά της Ελλάδας για το Προσφυγικό, ανάγκη για μεγαλύτερη εμπλοκή του Υπουργείου Εξωτερικών

Του Χρήστου Θ. Μπότζιου, Πρέσβη ε.τ.

Η Ελλάδα δέχεται τελευταία ευθείες κατηγορίες ότι δεν ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις της έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση του Προσφυγικού-Μεταναστευτικού αποδεικνύοντας, όπως ισχυρίζονται, ότι αδυνατεί να διαφυλάξει τα ανατολικά θαλάσσια σύνορα της Ευρώπης. Οι κατηγορίες προέρχονται, κυρίως από τα Γερμανικά ΜΜΕ και πολιτικά κόμματα, από κυβερνήσεις νεόκοπων κοινοτικών χωρών της Βόρειας και Ανατολικής Ευρώπης, ακόμα και από ορισμένους Αξιωματούχους θεσμικών οργάνων της Ένωσης.

Τα πυρά κατά της Ελλάδας- ελληνικής Κυβέρνησης- αναζωπυρώθηκαν και κατά τις προ ημερών συζητήσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το Προσφυγικό στις οποίες παρέστη και ο Έλληνας Επίτροπος Δημήτρης Αβραμόπουλος ο οποίος έδωσε κατάλληλες απαντήσεις. Προφανώς οι επικρίσεις κατά της Ελλάδος ήταν ενορχηστρωμένες εν όψει της επικείμενης συνάντησης του Λονδίνου για το Συριακό στο περιθώριο των εργασιών της οποίας θα συζητηθεί και το Προσφυγικό αλλά και της Συνόδου κορυφής της Ε.Ενωσης στις 18 Φλεβάρη.

Οι αιτιάσεις κατά της χώρας μας δεν περιορίζονται μόνο σε φραστικές επιθέσεις. Συνοδεύονται και από συγκεκριμένες απειλές όπως για εξαναγκασμό εξόδου από τη Συνθήκες Σένγκεν και Δουβλίνο Ι και ΙΙ, με το κλείσιμο των ευρωπαϊκών συνόρων. Αν τούτο επισυνέβαινε θα είχε ως αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό των Προσφύγων-Μεταναστών, εντός της ελληνικής Επικράτειας.

Ο Πρωθυπουργός κ. Α. Τσίπρας απέρριψε τις κατηγορίες τονίζοντας ότι η Ελλάδα δεν είναι στο εδώλιο του κατηγορουμένου ότι ενεργεί με υπευθυνότητα και πολύ πιο αποτελεσματικά από άλλες χώρες που με τις δηλώσεις και τη στάση τους συμβάλλουν στη δημιουργία αισθημάτων ξενοφοβίας.

Αξιοσημείωτες και οι δηλώσεις της Προέδρου του ΠΑΣΟΚ κας Φώφης Γεννηματά που απηύθυνε έκκληση να σταματήσει ο εκβιασμός κατά της Ελλάδας όπως και του πρώην Προέδρου της ΔΗΜΑΡ κ. Φώτη Κουβέλη ο οποίος χαρακτήρισε ως απαράδεκτες τις πιέσεις που ασκούνται στην Ελλάδα. Είναι, ίσως, από τις λίγες στιγμές στην πολιτική ζωή του τόπου που πολιτικοί ηγέτες της Αντιπολίτευσης προτάσσουν το εθνικό συμφέρον από το κομματικό. Σημαντικό, επίσης, ότι κυβερνητικοί Αξιωματούχοι παραδέχθηκαν ότι σε ορισμένους τομείς όπως η προετοιμασία των Σημείων Αιχμής (Hot Spots) για τη φιλοξενία των ταυτοποιημένων προσφύγων παρουσιάζει κάποια καθυστέρηση υπογραμμίζοντας συγχρόνως και τις ευθύνες της Ε. Επιτροπής για ελλιπή χρηματοδότηση. Ανεξάρτητα πάντως αυτών των καθυστερήσεων η Ελλάδα διαθέτει ισχυρά χαρτιά να αποσείσει τις εναντίον της κατηγορίες και να τις ανταποδώσει με αποδεικτικά στοιχεία.

Το προσφυγικό, όπως τόνισε ο Πρωθυπουργός δεν είναι ελληνικό μόνο πρόβλημα. Είναι και ευρωπαϊκό. Η Ελλάδα με βαθιές ανθρωπιστικές παραδόσεις και έχοντας ως αξίωμα τη ρήση του Ηράκλειτου «Άνθρωπος μέτρον πάντων εστί» αλλά και συμβατικός, όπως επιτάσσουν οι Διεθνείς Συμβάσεις, δεν επιτρέπεται να απωθήσει τους προσφυγές πίσω στη Τουρκία ούτε ασφαλώς να τους ρίξει στη θάλασσα. Πιέσεις πρέπει να ασκηθούν κυρίως, προς τη Τουρκία από το έδαφος της οποίας προωθούνται πρόσφυγες και οικονομικοί μετανάστες, ανενόχλητα προς τις απέναντι ακτές των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.

Το κύριο βάρος για το προσφυγικό φαίνεται να το επωμίζεται το αρμόδιο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και ο άοκνος και αποτελεσματικός Υπουργός κ. Μουζάλας. Άμεσα ή έμμεσα εμπλέκονται και άλλα Υπουργεία όπως των Εσωτερικών, Προστασίας του Πολίτη, Ναυτιλίας και εσχάτως και το Υπουργείο Άμυνας με τη διάθεση δύο Στρατοπέδων που στις κτηριακές εγκαταστάσεις των θα φιλοξενηθούν οι πρόσφυγες μέχρι της αναλογικής κατανομής των στις άλλες χώρες-μέλη.

Στο καθαρώς πολιτικό τομέα, αναγκαία είναι η ενεργός εμπλοκή του Υπουργείου Εξωτερικών στην αρμοδιότητά του εμπεριέχονται οι διμερείς και πολυμερείς σχέσεις. Τα διαβήματα προς τις χώρες πού άκριτα ενοχοποιούν την Ελλάδα, γίνονται είτε απευθείας από το Υπουργείο Εξωτερικών είτε μέσω των κατά τόπους Διπλωματικών μας Αρχών. Απαραίτητη κρίνεται και η συμμετοχή εκπροσώπων του ΥΠΕΞ στις συναντήσεις όταν συντάσσονται κείμενα πού αφορούν στο Μεταναστευτικό.

Ήδη συζητείται έντονα η ανάγκη αναθεώρησης των Συνθηκών που αφορούν στη παροχή Ασύλου. Η Συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ υπεγράφη (18 Φεβρ.2ΟΟ2) επί ελληνικής Προεδρίας την οποία ασκούσε η τότε Κυβέρνηση Κ. Σημίτη. Πολλά από τα σημερινά δεινά που δοκιμάζουν οι χώρες εισόδου (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία και λιγότερο η Γαλλία και Πορτογαλία), προέρχονται και αποδίδονται στις απρονοησίες αυτής της Συνθήκης. Ήταν τόσο επιβαρυντικές για τις χώρες εισόδου οι διατάξεις της Δουβλίνο ΙΙ που ένας έμπειρος περί τα διεθνή, θα τις διέκρινε με τη πρώτη ανάγνωση.

Οι σχετικές απορίες οδηγούν στην υποψία ότι πραγματικές διαπραγματεύσεις για τη σύνταξη του κειμένου της Συνθήκης δεν πρέπει να έγιναν. Έγινε αποδεκτή ως είχε. Ελπίζεται ότι στην υπό συζήτηση Δουβλίνο Ι V ή όπως αλλιώς ονομαστεί, θα δοθεί μεγαλύτερη προσοχή. Η συμμετοχή του ΥΠΕΞ με την εμπειρία και τεχνογνωσία που διαθέτει, είναι αναγκαία.

Fb: Κίνηση Ιδεών και Δράσης Πράττω  Twitter: https://twitter.com/kinisipratto

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: