Αρθρογραφία Μελών

Η εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Προσφυγικό-Μεταναστευτικό, ασάφειες και ερωτηματικά

Του Χρήστου Θ. Μπότζιου, Πρέσβη ε.τ.

Με τη κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1989 και του Συμφώνου Βαρσοβίας που ακολούθησε, το ΝΑΤΟ βρέθηκε αιφνιδίως χωρίς αντίπαλο δέος. Πολλοί, τότε, έθεσαν το Καβαφικό ερώτημα «και τώρα τι κάνουμε χωρίς βαρβάρους;». Το αγωνιώδες αυτό ερώτημα απαντήθηκε στη Νατοϊκή Διάσκεψη του Λονδίνου (199Ο) κατά την οποία αποφασίστηκε ότι το ΝΑΤΟ εφεξής έπαυε να είναι αποκλειστικά αμυντική Συμμαχία και μετατρεπότανε σε πολιτικό-αμυντική.

Παράλληλα, δύο χρόνια μετά, ξεπεράσθηκε και το εμπόδιο που απασχολούσε επί δεκαετίες τη Συμμαχία αν θα μπορούσε ή όχι, να αναλάβει και επιχειρησιακές δράσεις πέραν των καθορισμένων ορίων (out of area operaration) που αρχικά ήταν η αντιμετώπιση της αλήστου μνήμης ΕΣΣΔ.

Στο πνεύμα των παραπάνω αλλαγών η αιφνιδιαστική απόφαση που ελήφθη προ ημερών κατά τη Σύνοδο των Υπουργών Άμυνας στις Βρυξέλλες, για εμπλοκή του ΝΑΤΟ στην αντιμετώπιση του Προσφυγικού-Μεταναστευτικού, δεν αποτελεί έκπληξη. Πολλά είναι όμως τα ερωτηματικά και αφορούν στο ακριβές περιεχόμενο της επιχειρησιακής εμπλοκής ενώ δεν στερείται σημασίας και το ερώτημα πώς και από ποίους προήλθε η πρωτοβουλία για την εμπλοκή του ΝΑΤΟ.

Κυρίως ενδιαφέρουν οι τυχόν επιπτώσεις στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Από δημοσιεύματα του διεθνούς τύπου προκύπτει σαφώς ότι η ιδέα προέκυψε μετά τη συνάντηση της Γερμανίδας Καγκελαρίου Α. Μέρκελ με τον Τούρκο ομόλογό της Μ. Νταβούτογλου προς εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων εσωτερικής (γερμανικής) αλλά και διεθνούς πολιτικής.

Ασαφείς ωστόσο παραμένουν το περιεχόμενο και τα όρια των επιχειρησιακών δραστηριοτήτων του ΝΑΤΟ. Θα είναι επικουρικές ή αυτόνομες από εκείνες της FRONTΕΧ;. Ο Έλληνας Υπουργός Άμυνας κ. Π. Καμμένος σε δηλώσεις του διευκρίνισε ότι οι αρμοδιότητες του ΝΑΤΟ θα αφορούν στην επιτήρηση της διακίνησης των Προσφύγων από τις τουρκικές προς τις ελληνικές ακτές και στην ειδοποίηση των παρακτίων χωρών, Ελλάδα και Τουρκία.

Πολλά όμως σημεία και στοιχεία παραμένουν ακόμη ασαφή και αναμένεται να διευκρινιστούν εντός των προσεχών ημερών από το Ανώτατη Συμμαχική Διοίκηση του ΝΑΤΟ (SACEUR).

Oι ανησυχίες που εκφράζονται από πολλούς και που δεν στερούνται βάσης, επικεντρώνονται, κυρίως, στη συμπεριφορά που θα επιδειχθεί από πλευράς της Άγκυρας και στις πραγματικές επιδιώξεις της Τουρκίας ιδιαίτερα υπό το φως και τριών πρόσφατων γεγονότων όπως την έκδοση της γνωστής ΝΟΤΑΜ για τη έρευνα της πτώσης του ελληνικού ελικοπτέρου στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ των νήσων Κίναρος και Λέρος, την απαγόρευση υπέρτασης στο τουρκικό εναέριο χώρο του αεροσκάφους που μετέφερε τον Έλληνα Πρωθυπουργό στη Τεχεράνη όπως και την γνωστοποίηση προς το ΝΑΤΟ να μη συμπεριληφθεί ο χώρος της Δωδεκανήσου στις Νατοϊκές δραστηριότητες με το επιχείρημα ότι η Συμφωνία με την Ιταλία περί εκχώρησης της Δωδεκανήσου προβλέπει την αποστρατικοποίησή των.

Εύκολα μπορεί κάποιος να συμπεράνει ότι η επιτυχία η όχι της εμπλοκής του ΝΑΤΟ στην αντιμετώπιση του Προσφυγικού θα κριθεί από τη συμπεριφορά της Άγκυρας, την αξιοπιστία της και κατά πόσο θα θελήσει να συνεργασθεί ειλικρινά και δεν θα επιδιώξει να χρησιμοποιήσει το ΝΑΤΟ προς ίδιο όφελος για να ενισχύσει τις πάγιες θέσεις της αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στη θαλάσσια περιοχή του ανατολικού Αιγαίου.

Ασφαλώς η Άγκυρα εξυπηρετείται από τη παρουσία των Νατοϊκών δυνάμεων και έναντι της Ρωσίας με την οποία βρίσκεται σε αντιπαλότητα εξαιτίας του Συριακού και Κουρδικού. Ιδιαίτερα αν οι νατοϊκές επιχειρησιακές δραστηριότητες επεκταθούν και νοτίως της Ρόδου. Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε για πολλούς σοβαρούς λόγους να αρνηθεί την αποδοχή της εμπλοκής όπως και τη συνεργασία με το ΝΑΤΟ.

Η αντιμετώπιση του Προσφυγικού-Μεταναστευτικού προβλήματος έχει αναχθεί σε μείζον θέμα εξωτερικής πολιτικής που απαιτεί προσεχτικούς χειρισμούς και συλλογική προσπάθεια. Εξάλλου δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει από μόνη της το Προσφυγικό χωρίς την στενή συνεργασία με την Ε.Ε και άλλους διεθνείς παράγοντες. Αρκεί βέβαια με τη συνεργασία να μη θιγούν και μάλιστα, υπό Νατοϊκή ομπρέλα, εθνικής σημασίας θέματα που άπτονται των ελληνο-τουρκικών σχέσεων.

Στη μνήμη του ελληνικού λαού δεν πρέπει να ξεχνιέται, παραμένει πάντοτε η ανάμνηση και η πικρία ότι το ΝΑΤΟ ουδέν έπραξε να αποτρέψει τη τουρκική εισβολή στη Κύπρο το 1964 ενώ στις ελληνοτουρκικές εντάσεις και διαφορές στον Αιγαιακό εναέριο και θαλάσσιο χώρο, τήρησε, στάση ίσων αποστάσεων που, όμως, ισοδυναμεί με έμμεση υποστήριξη των παραβατικών συμπεριφορών της Άγκυρας.

Fb: Κίνηση Ιδεών και Δράσης Πράττω  Twitter: https://twitter.com/kinisipratto

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: