Αρθρογραφία Μελών

Ένα ενδεχόμενο ΒΡΕΧΙΤ, καλλίτερα ή χειρότερα και για ποιόν;

Tου Χρήστου Θ. Μπότζιου, Πρέσβη ε.τ.

Τελικά ο Βρετανός Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, τήρησε τις προεκλογικές υποσχέσεις του. Αφενός μεν ζήτησε από το Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κ. Ντόναλ Τούσκ την έναρξη διαπραγματεύσεων με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για το Στάτους συνεργασίας του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αφετέρου δε και αφού περατώθηκαν οι διαπραγματεύσεις, εξήγγειλε την διεξαγωγή Δημοψηφίσματος-επισπεύδοντας το μάλιστα κατά ένα έτος-για τη παραμονή ή όχι του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το κόμμα των Συντηρητικών ή Τόρηδων όπως και υψηλό ποσοστό των Βρετανών, δεν υπήρξαν ποτέ ενθουσιώδεις με την ένταξη της χώρας τους στην Ε.Ο.Κ την μετέπειτα Ευρωπαϊκή Ένωση. Η αρνητική αυτή στάση αποδίδεται σε λόγους γεωγραφικούς, ιστορικούς και κυρίως πολιτικο-οικονομικούς. Η ιδέα της εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων τους καταδυνάστευε. Ένοιωθαν πάντοτε διαφορετικοί, νησιώτες. Και σήμερα όταν μιλάνε για την Ευρώπη αναφέρονται με τον όρο λίγο-πολύ όπως εμείς οι Έλληνες που, εξαιτίας πρώτα της διάστασης των Εκκλησιών και μετά της τουρκοκρατίας, μιλάμε για Δυτικούς και Ευρωπαίους.

Παραδοσιακά, οι Βρετανοί προτιμούσαν να μην αναμειγνύονται άμεσα στις πολιτικές εξελίξεις στην Ηπειρωτική Ευρώπη. Τις παρακολουθούσαν όμως με προσοχή και επενέβαιναν όταν διαγράφονταν ο κίνδυνος να υπερισχύσει και να ηγεμονεύσει της Ευρώπης μια μόνο Δύναμις όπως πχ η Ναπολεόντειος Γαλλία ή αργότερα η Χιτλερική Γερμανία. Η νοοτροπία του διαφορετικού διατηρήθηκε και όταν η Μεγάλη Βρετανία, απώλεσε μετά τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο την προπολεμική της ισχύ. Και όμως για λόγους πολιτικούς εντάχθηκαν στη τότε ΕΟΚ παρά τις επιφυλάξεις πολλών. Ποτέ όμως δεν τους είλκυε η ιδέα μίας πραγματικά ενωμένης Ευρώπης, πολιτικά, οικονομικά και αμυντικά. Δεν έκρυβαν και δεν κρύβουν τη προτίμησή τους για μία Ευρώπη πολιτικά χαλαρή, μια μεγάλη και ανοιχτή οικονομική αγορά χωρίς συγκεκριμένα σύνορα και αριθμό Κρατών-Μελών.

Στο πνεύμα αυτό υπήρξαν πάντοτε υποστηρικτές της πλήρους ένταξης της Τουρκίας και της συνεργασίας και με άλλες χώρες του ευρωμεσογειακού χώρου. Η συνεχόμενη αύξηση του ευρωσκεπτικιστικού ρεύματος καθώς και η άνοδος του Εργατικού κόμματος υπό τον νέο αρχηγό, σε συνδυασμό με τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ΕΕ στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και του Προσφυγικού-Μεταναστευτικού που συνιστούν απειλή και για το Η.Β, ώθησαν τον Βρετανό Πρωθυπουργό να ζητήσει από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο διαπραγματεύσεις για το της συνεργασίας με την Ένωση σε τομείς που άπτονται πολιτικών πού το Η.Β δεν συμμετέχει.

Στην επιστολή που απηύθυνε προς το Πρόεδρο του Ε.Σ με ημερομηνία 15 Νοεμβρίου 2015 εντόπιζε τέσσερις τομείς θεμάτων προς διαπραγμάτευση, α) την οικονομική Διακυβέρνηση β) τους κανόνες ανταγωνισμού, γ) την εθνική κυριαρχία και δ) το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό. Στη βάση ποίας λογικής ζητήθηκε και διεξήχθησαν οι σχετικές διαπραγματεύσεις; Βασικά στο πραγματικό γεγονός ότι το Η.Β όπως και άλλες χώρες μέλη, δεν μετέχουν σε όλους τους θεσμούς της Ένωσης όπως την Ευρωζώνη και τη Συνθήκη ΣΕΝΓΚΕΝ αλλά τα συμφέροντά του επηρεάζονται από τις αποφάσεις που λαμβάνονται στα πλαίσια της λειτουργίας και εφαρμογής των.

Για να γίνει πάντως αποδεκτό το αίτημα του κ. Κάμερον, απαιτήθηκαν πολλές καταστατικές υπερβάσεις και ακροβασίες χωρίς όμως ιδιαίτερες αντιδράσεις από τις χώρες-μέλη. Το τελικό κείμενο Συμπερασμάτων που υιοθετήθηκε, αντανακλά τη θέληση όλων των Χωρών-Μελών να συμβάλλουν ώστε να είναι θετική η έκβαση του Δημοψηφίσματος που θα διεξαχθεί στο Η.Β σε δύο μήνες περίπου. Δημοσιεύματα του ελληνικού και διεθνούς τύπου ανέφεραν ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός τάχθηκε υπέρ της επίτευξης Συμφωνίας με το Η.Β.

Συγχρόνως, τόνισε την αναγκαιότητα να διαφυλαχθεί το δικαίωμα στην ελεύθερη κυκλοφορία. Στις χώρες-μέλη. Σε κάθε περίπτωση ότι οι συνομιλίες για τις σχέσεις της Ε.Ε με το Η.Β δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν χωριστά από τις συζητήσεις και τις αποφάσεις για το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό.

Η τοποθέτηση αυτή του Έλληνα Πρωθυπουργού ερμηνεύτηκε ότι στην ουσία συνιστούσε άσκηση Βέτο. Γεγονός που τελικά ανάγκασε το Συμβούλιο να συμπεριλάβει στο κείμενο των Συμπερασμάτων σχετική παράγραφο που αναφέρεται στη δέσμευση των Κρατών-Μελών, να μη κλείσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα μέχρι τη πραγματοποίηση της Συνόδου Κορυφής Ε.Ε-Τουρκίας στις 7 Μαρτίου.

Ως γνωστό η δέσμευση είχε διάρκεια ζωής λίγες μόνο ημέρες μετά από τη παραβίαση από πλευράς της Αυστρίας η οποία προκάλεσε συνάντηση με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων προκαλώντας την έντονη αντίδραση της ελληνικής Κυβέρνησης.

Πολλοί διερωτώνται αν η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να επιμείνει και να απαιτήσει σαφέστερες δεσμεύσεις για το Προσφυγικό ακόμη και με παρεμπόδιση επίτευξης Συμφωνίας με το Η.Β. Μία τέτοια ενέργεια θα είχε, ίσως, νόημα μόνο αν θα μπορούσε να επηρεάσει αποφασιστικά την συμπεριφορά της Αυστρίας και των συνοδοιπόρων της και αν μία πιθανή ΒΡΕΧΙΤ θα ήταν αδιάφορη για τα ελληνικά συμφέροντα.

Ποιον όμως σε αυτή τη φάση, θα ωφελούσε μία έξοδος του Η.Β από την Ε.Ε; Σίγουρα τους ευρωσκεπτικιστές και όσους άκριτα συμπεραίνουν ότι αυτή η Ε.Ε δεν ωφελεί, πλέον σε τίποτα. Όμως μία έξοδος του Η.Β από την Ευρώπη σε μία μάλιστα από τις πιο κρίσιμες στιγμές της ιστορίας της, πιθανότατα θα σηματοδοτούσε και την αρχή της διάλυσης της. Όλα τότε θα κρίνονταν από το τι θα ακολουθούσε. Με πιθανότερο σενάριο το πολιτικό και οικονομικό χάος το οποίο δεν θα εξυπηρετούσε κανέναν και ασφαλώς ούτε τα ελληνικά συμφέροντα.

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: