Αρθρογραφία Μελών

Το ηθικό πλεονέκτημα της Ελλάδας στο Προσφυγικό. Θετικό στοιχείο αλλά όχι επαρκές

Του Χρήστου Θ. Μπότζιου, Πρέσβη ε.τ.

Δανείζομαι το πρώτο μέρος της φράσης από τις πρόσφατες δηλώσεις του Αναπληρωτή Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Γιάννη Μουζάλα έναν από τους πλέον έμπειρους και συνετούς Κοινοτικούς Υπουργούς που ασχολούνται με την αντιμετώπισης του Προσφυγικού προβλήματος και των επιπτώσεων στη καθημερινότητα των πολιτών. Η μεταχείριση των προσφύγων και των λαθρομεταναστών από την Ελληνική Πολιτεία και η συμπεριφορά των Ελλήνων πολιτών έναντι των, συνιστά χτυπητή διαφορά με εκείνη που τους επιφυλάσσουν άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί ιδιαίτερα της Ανατολικής Ευρώπης και τελευταίως και των Βαλκανίων.

Η συμπεριφορά των Ελλήνων έναντι των δεινοπαθούντων προσφύγων συνάδει με την μακραίωνη ανθρωπιστική παράδοση μας αναλογιζόμενοι και ανάλογες πικρές ιστορικές εμπειρίες του ελληνικού έθνους. Η ελληνική αυτή διαφορετικότητα τυγχάνει πλέον και της επίσημης αναγνώρισης από τη διεθνή κοινωνία όπως και από χωριστές προσωπικότητες. Και αυτό είναι το ηθικό πλεονέκτημα που επικαλέσθηκε ο κ. Μουζάλας. Μετατρέπεται δε και σε πολιτική επένδυση.

Οι άλογες και άκριτες επικρίσεις πολλών κοινοτικών έναντι της Ελλάδος στην υποδοχή και περίθαλψη των προσφύγων, έχουν σαφώς υποχωρήσει. Είναι όμως αρκετό το στοιχείο του ηθικού πλεονεκτήματος για να συντελέσει αποφασιστικά στην εφαρμογή της πολιτικής της Ε.Ενωσης στο καταμερισμό των βαρών αντιμετώπισης του προσφυγικού με ελάφρυνση των υποχρεώσεων που De facto και De Iure έχει αναλάβει η Ελλάδα; Ασφαλώς όχι. Και τούτο επειδή οι συμπεριφορές πολλών κοινοτικών εταίρων συνέχονται, ατυχώς, από σοβινιστικά συμφέροντα και όχι από το σεβασμό των υποχρεώσεων που έχουν αναλάβει και ανθρωπιστικές αντιλήψεις.

Τα συρματοπλέγματα που όρθωσαν πολλές χώρες για να εμποδίσουν την είσοδο των προσφύγων, δεν διαφέρουν ουσιαστικά σε τίποτα από εκείνο της ανέγερσης του τείχος του Βερολίνου. Γιατί η Ε.Ενωση αδυνατεί να δώσει μια ορθή λύση στην αντιμετώπιση του προσφυγικού δράματος; Και γιατί επανωτά Ευρωπαϊκά Συμβούλια Κορυφής και αντίστοιχα Ε.Ε-Τουρκίας δεν επέφεραν αποτελέσματα;

Βασική αιτία το γεγονός ότι το προσφυγικό κατέδειξε τις θεσμικές και δομικές αδυναμίες της Ένωσης να μη μπορεί, λόγω και συγκρουόμενων συμφερόντων, να επιβάλλει την εφαρμογή των κανόνων και κατά δεύτερο λόγο η διαπιστωμένη έλλειψης πραγματικών ηγεσιών στην κορυφή της Ένωσης που θα γινόταν σεβαστή η ηγετική ικανότητά των.

Παράλληλα καταγράφεται και έλλειψη πολιτικής βούλησης να ασκηθούν πιέσεις και εκτός της Ένωσης για εφαρμογή των ανειλημμένων υποχρεώσεων όπως πχ στη Τουρκία. Εκτός των εσωτερικών ατελειών, αρνητικά επιδρούν και εξωγενείς παράγοντες οι οποίοι περιορίζουν τη ανάπτυξη των δυνατοτήτων της Ευρώπης και εντοπίζονται σε: α) Αδυναμία να επηρεάσει τις διαδικασίες ειρήνευσης στη Μ.Ανατολή και β) Αδυναμία να διαπραγματευθεί από θέσεως ισχύος με τη Τουρκία και να μην υποκύπτει σε εκβιασμούς της Άγκυρας η οποία απαιτεί την παροχή ισχυρών ανταλλαγμάτων που υπερβαίνουν κατά πολύ τις δικές της παροχές.

Η Ευρω-τουρκική συνεργασία μοιραία εμπλέκει και τις ελληνο-τουρκικές σχέσεις καθώς και τη πορεία του Κυπριακού. Μέχρι στιγμής φαίνεται να πρυτανεύει η σύνεση. Ουδείς όμως είναι βέβαιος αν θα συνεχισθεί και τι μπορεί να συμβεί στο εγγύς μέλλον ιδιαίτερα αν και οι επικείμενες συνομιλίες μεταξύ Ε.Ε-Τουρκίας καταλήξουν να έχουν την ίδια τύχη με τις προηγούμενες.

Η ελληνική πολιτική ηγεσία δεν έχει πολλά περιθώρια κινήσεων. Η πιο συνετή γραμμή θα ήταν η πειθώ, η πιστή τήρηση των υποχρεώσεων που αναλαμβάνει απαιτώντας όμως αντίστοιχη συμπεριφορά από τους εταίρους και η σύμπηξη άτυπων συμμαχιών με χώρες με τις οποίες συμπίπτουν τα συμφέροντά μας. Τι θα γίνει όμως αν δεν τηρηθούν τα συμφωνηθέντα για ανακατανομή των προσφύγων ή η Τουρκία δυστροπήσει να δεχθεί πίσω πρόσφυγες και παράνομους μετανάστες;

Ορατοί είναι οι κίνδυνοι εγκλωβισμού στην Ελλάδα δεκάδων χιλιάδων αλλοδαπών γεγονός που δεν αποκλείεται και πρέπει να προβληματίσει σοβαρά τις πολιτικές ηγεσίες. Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση οφείλουν να αντιμετωπίσουν κάθε ενδεχόμενη εξέλιξη με ρεαλισμό. Κυρίως να αποφευχθεί η ανάπτυξη ξενοφοβίας και αισθημάτων ανασφάλειας στους πολίτες. Στους κόλπους της Αντιπολίτευσης φαίνεται να διαγράφονται τάσεις για μία πολιτική αποτροπής εισόδου προσφύγων στην Ελλάδα μεταφέροντας το μήνυμα και συγχρόνως τη προειδοποίηση, ότι η είσοδος και η παραμονή τους θα είναι ανασφαλής από αντικειμενικούς λόγους.

Η άσκηση αποτρεπτικής πολιτικής δεν φαίνεται να έχει αποδώσει σε πολλές χώρες. Κυρίως επειδή τείνει να αγνοήσει το στοιχείο της απελπισίας που ωθεί τους πρόσφυγες στην εγκατάλειψη των Πατρίδων τους. Αποφασίζουν με κριτήριο την αρχή ότι μεταξύ δύο κακών

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: