Αρθρογραφία Μελών

Οι μείζονες προκλήσεις για την εξωτερική μας πολιτική και ασφάλεια και η επίδραση της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης

Του Χρήστου Θ. Μπότζιου, Πρέσβη ε.τ.

Μια απλή ματιά στο γεωγραφικό χάρτη αρκεί για να διαπιστώσει κανείς ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μία προνομιακή και συγχρόνως ευαίσθητη περιοχή της Ευρώπης και του κόσμου. Στην Ελλάδα καταλήγει ο ορεινός όγκος των Βαλκανίων και ο ελληνικός χώρος αποτελεί την αναγκαία έξοδο προς τη Μεσόγειο, βαλκανικών και άλλων ευρωπαϊκών λαών. Επίσης, ο Βόσπορος και τα Δαρδανέλια οδηγούν στο βόρειο και ανατολικό Αιγαίο με τα πολυάριθμα νησιά του να μοιάζουν με ένα απέραντο δίχτυ που δύσκολα το διαπερνάει κανείς. Τα απέναντι Μικρασιατικά παράλια που για αιώνες κατοικούνταν από έλληνες ατενίζουν, μέσω του Αιγαίου, τον δυτικό κόσμο. Η Κρήτη το νοτιότατο ελληνικό άκρο, μοιάζει με ένα απέραντο και αβύθιστο αεροπλανοφόρο από το οποίο επιβλέπεται η διακίνηση προς τη Δύση του αργού πετρελαίου και άλλων αγαθών από τις χώρες της Μ.Ανατολής, του περσικού κόλπου, και της Ασίας. Αλλά και δυτικά η Ελλάδα με τα νησιά του Ιονίου, ενώνεται με την Αδριατική που τα στενά της τα μοιράζεται με την Αλβανία και Ιταλία.

Η παραπάνω περιγραφή κρίνεται αναγκαία προκειμένου να κατανοήσει κανείς πόσο η γεωγραφία έχει επηρεάσει και εξακολουθεί να επηρεάζει την εξωτερική μας πολιτική και ασφάλεια και συγχρόνως να είναι αιτία πολλών προβλημάτων με τις γειτονικές και άλλες χώρες. Καμία ευρωπαϊκή χώρα όσο η Ελλάδα, δεν αντιμετωπίζει τόσες πολλές και ουσιαστικές προκλήσεις εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας που παράγονται από την έλλειψη σεβασμού και περιφρόνηση προς το διεθνές δίκαιο, την ιστορία και τη μη αντίληψη της διεθνούς πραγματικότητας.

Μείζον θέμα για την εξωτερική μας πολιτική αλλά και τον απανταχού ελληνισμό, το Κυπριακό. Σαράντα δύο χρόνια μετά την τουρκική εισβολή το 1974, ο Αττίλας παραμένει εκεί με το 1/3 της επικρατείας της Κυπριακής Δημοκρατίας να τελεί υπό κατοχή. Θετικό στοιχείο παραμένει ο χαρακτηρισμός από τα Ηνωμένα Έθνη της τουρκικής επέμβασης ως εισβολής και η μη αναγνώριση από κανένα κράτος, εκτός της Τουρκίας, του ψευδοκράτους της κατεχόμενης Β.Κύπρου. Τελευταίως ακούγονται διάφορα σενάρια για επικείμενη λύση. Μάλιστα συνοδεύονται από εκβιασμούς ότι είναι και η τελευταία ευκαιρία. Αν αληθεύουν οι πληροφορίες, οι προτάσεις ικανοποιούν μόνο τη Τ/Κυπριακή πλευρά και την Άγκυρα και νομιμοποιούν την εισβολή. Τι νόημα όμως έχουν όταν είναι πλέον από βέβαιο ότι θα απορριφθούν από τον κυπριακό λαό;

Δεύτερη μεγάλη πρόκληση είναι ο χειρισμός των ελληνο-τουρκικών σχέσεων και για το ακριβέστερο η αντιμετώπιση της παραβατικής συμπεριφοράς της Άγκυρας, κυρίως, το Αιγαίο. Οι τελευταίες τοποθετήσεις του Τούρκου Προέδρου για τη Συνθήκη της Λωζάννης είναι αποκαλυπτικές. Η Τουρκία αποδεικνύεται ως ταραχοποιός παράγοντας για ολόκληρη τη περιοχή. Η γενικότερη παραβατικότητα της Άγκυρας καταδεικνύει, συγχρόνως, και την ανεπάρκεια των Διεθνών Οργανισμών (ΟΗΕ) και της Ε.Ενωσης η οποία για γεωπολιτικούς λόγους και οικονομικά συμφέροντα ορισμένων χωρών-μελών, τηρούν εφεκτική απέναντί της στάση.

Ηπιότερης μορφής, είναι οι προκλήσεις για την εξωτερική μας πολιτική των σχέσεων με το Κράτος των Σκοπίων. Η Π.Γ.Δ.Μ δεν μπορεί βέβαια να απειλήσει στρατιωτικά τη χώρα μας όπως η Τουρκία. Απειλεί όμως την ιστορική και πολιτιστική μας κληρονομιά σφετεριζόμενη το όνομα της Μακεδονίας. Περίεργο πως δεν κήρυξαν και αυτοί το 2016 ως έτος Αριστοτέλη. Ίσως γιατί θα τον θεωρούν υποδεέστερο του Μεγάλου Αλέξανδρου. Η εμμονή του κράτους των Σκοπίων στο θέμα της ονομασίας, κανείς δεν αμφιβάλει ότι οφείλεται, πρωτίστως, στην υποστήριξη που τους παρέχεται από τις ΗΠΑ στα πλαίσια της αμερικανικής Βαλκανικής πολιτικής και στη λογική του «Διαίρει και Βασίλευε».

Ένα τέταρτο θέμα, ηπιότερης όμως έντασης, είναι οι κάπως προβληματικές σχέσεις με τη γειτονική Αλβανία οι οποίες, υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσαν να είναι άριστες. Τα Τίρανα υπαναχώρησαν, προ ετών, στο θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας που είχε συμφωνηθεί επί Κυβερνήσεων Καραμανλή-Μπερίσια ενώ στηρίζουν τις οργανώσεις των Τσάμηδων με παράλογες απαιτήσεις όπως την επιστροφή τους στη Θεσπρωτία από όπου, όπως ισχυρίζονται, εκδιώχθηκαν βιαίως το 1944. Παραβλέπουν ότι οι Τσάμηδες, στο σύνολό τους, είχαν συνταχθεί πρώτα με τα ιταλικά στρατεύματα κατοχής και στη συνέχεια με τα γερμανικά, επιδιώκοντας την απόσπαση της Θεσπρωτίας και την προσάρτησή της στην Αλβανία. Η συμπεριφορά τους αυτή και τα εγκλήματα που διέπραξαν σε βάρος των ελλήνων συμπατριωτών τους, ήταν η αιτία που μαζικά και οικειοθελώς, εγκατέλειψαν τις εστίες τους.

Στα παραπάνω μείζονα θέματα θα πρέπει να προστεθούν και το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό που επηρεάζουν σημαντικά την ασφάλεια της χώρας αλλά και τη καθημερινότητα των κατοίκων των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Πρόσφατα ο ελληνικής καταγωγής αμερικανός Ναύαρχος ε.α και νυν Καθηγητής σε γνωστό αμερικανικό Πανεπιστήμιο Τζέιμς Σταυρίδης, σε διάλεξή του στη Διπλωματική Ακαδημία με θέμα τη διεθνή Ασφάλεια τον 21ο αιώνα, που προκάλεσε ο Δ/ντής της Πρέσβης κ. Φραγκίσκος Βέρος, κατονόμασε τέσσερα κυρίως θέματα.

Την Αστάθεια (πολιτική και οικονομική), το Προσφυγικό, τις Μετακινήσεις (Μεταναστευτικό) και την Τρομοκρατία. Περιττεύει να υπογραμμισθεί ότι και τα τέσσερα θέματα με εξαίρεση μέχρι στιγμής τη τρομοκρατία, αγγίζουν τη χώρα μας.

Οι διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις της εξωτερικής πολιτικής στηριζόμενες, κυρίως, στη συμμαχική συμπαράσταση, Κοινοτική και Νατοϊκή οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις αποδείχθηκαν ανεπαρκείς. Η παρούσα Κυβέρνηση δίνει έμφαση και μεγαλύτερη σημασία σε μία πολυδιάστατη και πατριωτική εξωτερική πολιτική με πρωτοβουλίες πολυμερών συνεργασιών όπως οι τελευταίες της Συνόδου των Αθηνών των ηγετών των χωρών του ευρωπαϊκού Μεσογειακού Νότου, της Διάσκεψης της Ρόδου, και εσχάτως της τριμερούς συνάντησης του Καΐρου μεταξύ Αιγύπτου, Ελλάδος και Κύπρου.

Πόσο επηρεάζεται η Εξωτερική μας πολιτική και Ασφάλεια από την οικονομική κρίση που περνά, από ετών, η χώρα μας; Ασφαλώς πολύ και ουσιαστικά. Η οικονομική κρίση εξασθενεί, κατ΄αρχήν, την γενικότερη εικόνα της χώρας προς τα έξω και πολλοί το μεταφράζουν ότι είναι ευάλωτη και πρόθυμη σε συμβιβασμούς, έτοιμη να υποκύψει σε πιέσεις που της ασκούνται σε βάρος των εθνικών συμφερόντων. Η οικονομικο-κοινωνική κρίση δημιουργεί εξάλλου και κλίμα ηττοπάθειας, και γενικής γκρίνιας. Το σημαντικότερο αρνητικό στοιχείο είναι ότι οι δημοσιονομικοί έλεγχοι που μας επιβάλλονται, εμποδίζουν ή δεν επιτρέπουν την ενίσχυση των εξοπλιστικών μας προγραμμάτων που είναι απαραίτητοι και επιτακτικοί για την εθνική μας ασφάλεια. Στο τομέα αυτό η Κυβέρνηση, οποιαδήποτε Κυβέρνηση δεν πρέπει να υποχωρεί. SI VIS PACEM PARA BELLUM λέγανε οι Ρωμαίοι. Κυριότατα, να αναδειχθούν οι δικές μας αναπτυξιακές δυνάμεις για να βγούμε από τη πολύχρονη κρίση η οποία έχει οδηγήσει στην υποβάθμιση της θέσης της χώρας στη διεθνή κοινωνία.

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: