Αρθρογραφία Μελών

Τουρκία του Ερντογκάν ένας αβέβαιος σύμμαχος για τη Δύση, μια δυσάρεστη διαπίστωση

Του Χρήστου Θ. Μπότζιου, Πρέσβη ε.τ.

Οι αντιδράσεις που προκάλεσαν στην Ελλάδα και σε άλλες θιγόμενες χώρες , οι πρόσφατες θέσεις και ερμηνεία του Τούρκου Προέδρου για τη Συνθήκη της Λωζάνης, δεν ήταν ούτε υπερβολικές ούτε άδικες. Και τούτο ανεξάρτητα από το ακροατήριο στο οποίο απευθυνότανε και τις σκοπιμότητες που επεδίωκε να εξυπηρετήσει δηλαδή να πλήξει και να αποδομήσει τον Κεμαλισμό.

Οι ερμηνευτικές του θέσεις για τη Συνθήκη της Λωζάνης, αναθεωρητικές και διεκδικητικές, δεν θίγουν μόνο συγκεκριμένες χώρες αλλά και τη διεθνή έννομο τάξη πάνω στην οποία στηρίζεται η διεθνής κοινωνία στη βάση της αρχής PACTA SUNT SERVANTA.

Καθήκον και δικαίωμα της Τουρκίας είπε ο τούρκος Πρόεδρος, απευθυνόμενος στους Τούρκους επάρχους (Μουχτάρηδες) στη καθιερωμένη συνάντηση μαζί τους, είναι να ενδιαφέρεται για το Ιράν, τη Συρία, τη Λιβύη, τη Κριμαία, το Καραμπάχ, τη Βοσνία και άλλες αδελφές χώρες, ενώ ερμηνεύοντας τον όρο του Εθνικού Συμβολαίου του Ατατούρκ για τη Δυτική Θράκη, όπως το μετέφερε η φιλοερντογκανική Sabah, πρόσθεσε «Και το νομικό καθεστώς της Δυτικής Θράκης το οποίο εναπόκειται στην ειρήνη που θα γίνει με τη Τουρκία, θα πρέπει να ορισθεί με κατάλληλο τρόπο ως αποτέλεσμα δημοψηφίσματος που θα διεξαχθεί ελεύθερα. Ορισμένοι ιστορικοί-πρόσθεσε- θεωρούν πως τα σύνορα του εθνικού συμβολαίου, περιλαμβάνουν επίσης τη Κύπρο, το Χαλέπι, τη Μοσούλη, το Αρμπίλ, το Μπατούμ, τη Θεσσαλονίκη, το Κιρτζάλ, τη Βάρνα και τα νησιά του Αιγαίου».

Οι θέσεις αυτές για όποιον αντιλαμβάνεται τη πολιτική γλώσσα, εκτός από μεγαλοϊδεατισμό συνιστούν και αναθεωρητισμό με εδαφικές διεκδικήσεις. Ποιοι είναι οι βαθύτεροι λόγοι που ώθησαν τον Τούρκο Πρόεδρο να καταφύγει σε τέτοιες υπερβολές και άτοπες θέσεις; Η καλλίτερη άμυνα, λένε στη ποδοσφαιρική γλώσσα, είναι η επίθεση. Να θέλει, δηλαδή, ο κ. Ερντογκάν να προλάβει καταστάσεις όπως την αναπόφευκτη δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ ή την διαφαινόμενη αυτόνομη κουρδική περιοχή στη ΒΔ Συρία που θα εγγίζει τα σύνορά της Τουρκίας;

Προφανώς βλέπει με ανησυχία ότι ο πολιτικός χάρτης στη Μ.Ανατολή αλλάζει- χωρίς αναγκαστικά να αλλάζουν και τα υπάρχοντα σύνορα μεταξύ των κρατών της περιοχής-,και να θέλει να μπει στο γενικότερο παιχνίδι συμμετοχής και ελέγχου των πλούσιων σε ενεργειακά κοιτάσματα περιοχών του Κιρκούκ και Μοσούλης.

Πιθανό να ακολουθεί τη συλλογιστική ότι αν μια αλλαγή του πολιτικού χάρτη της περιοχής αντιβαίνει στις ρυθμίσεις της Συνθήκης της Λωζάνης γιατί να μην ισχύει για το σύνολο της;

Το ενδιαφέρον της Τουρκίας που επικαλείται για τις περιοχές που κάποτε αποτελούσαν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είναι επίπλαστο. Υποκρύπτουν μεγαλο-ιδεατισμό, επεκτατισμό και ωθούνται από νεοοθωμανικές αντιλήψεις. Δεν στρέφονται μόνο κατά της Ελλάδας για τη Δ. Θράκη και τα νησιά του Αιγαίου αλλά και άλλων ομόρων χωρών όπως η Βουλγαρία, η Ρωσία, η Αρμενία ακόμη και η Κίνα.

Ποιος μπορεί να συγκρατήσει την οιστρηλασία του Τούρκου Προέδρου; Πρώτα από όλους ο τουρκικός λαός και οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας τους. Στους υπεύθυνους και σκεπτόμενους Τούρκους πολίτες που είναι πολλοί, δεν θα διαφεύγει ότι οι θέσεις του Προέδρου τους, απομακρύνει όλο και περισσότερο τη Τουρκία από την Ευρώπη αν όχι και από τον δυτικό κόσμο.

Οι προκάτοχοι του κ. Ερντογκάν αλλά και ο ίδιος, εργάσθηκαν μεθοδικά και επέτυχαν να αποκτήσει η Τουρκία προενταξιακό καθεστώς για πλήρη ένταξη στην Ε. Ένωση η οποία μπορεί σήμερα να παραπαίει, δεν παύει ωστόσο να αποτελεί τη μόνη ελπίδα για ένα δημοκρατικό και σίγουρο μέλλον για τους πολίτες της.

Οι όποιες δημόσιες ή μύχιες επιφυλάξεις πολλών ευρωπαϊκών χωρών, έρχονται εκ νέου στην επιφάνεια. Πέραν του τουρκικού λαού, πολιτικό λόγο ελέγχου, έχουν και οι Διεθνείς Οργανισμοί. Εκτός ασφαλώς του ΟΗΕ δυνατότητα παρέμβασης έχει και ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), που η ύπαρξη και λειτουργία του στηρίζεται, βασικά, στη Τελική Πράξη του Ελσίνκι (1973), η οποία, μεταξύ άλλων, προβλέπει την αναγνώριση του οριστικού και αμετάβλητου των συνόρων στον ευρωπαϊκό-ασιατικό χώρο.

Λόγο καλοπροαίρετης παρέμβασης έχουν και οι χώρες με ιδιαίτερη ευθύνη για την παγκόσμια ασφάλεια και ειρήνη όπως οι ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα. Οι δύο τελευταίες, μάλιστα, θίγονται άμεσα από τις αναθεωρητικές θέσεις του κ. Ερντογκάν.

Ποιες θα ήσαν οι αντιδράσεις του κ. Ερντογκάν αν η Τουρκία δεν προσκαλούνταν στις συνόδους του G20 στο οποίο συμμετέχει. Ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις για το κύρος του Τούρκου Προέδρου αλλά και τη διεθνή θέση της χώρας του;

Οι ερμηνείες του κ. Ερντογκάν για τη Συνθήκη της Λωζάνης έτυχαν της άμεσης αντίδρασης του Υπουργείου Εξωτερικών το οποίο με επίσημη ανακοίνωσή του (17.10.16) υπογράμμισε όχι μόνο την ανάγκη σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου και των διεθνών Συνθηκών αλλά και ότι «Η δημοσία ανακίνηση ιστορικών και ειδικά συνοριακά ζητήματα που η Συνθήκη της Λωζάνης έχει ρυθμίσει οριστικά και αμετάκλητα είναι προκλητική και υπονομεύει τη περιφερειακή σταθερότητα». Για δε τη Δυτική Θράκη, τονίζεται ότι «είναι ελληνική, δημοκρατική και ευρωπαϊκή».

Τελικά η Τουρκία δεν είναι μόνο ένας αβέβαιος Σύμμαχος για τη Δύση, όπως τόνισε σε διάλεξή, προ ημερών, στο ΕΛΙΑΜΕΠ ο διακεκριμένος πολιτικός επιστήμονας Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια Ντέιβιντ Φίλιπς και επί σειρά ετών Σύμβουλος Υπουργών και Προέδρων των ΗΠΑ, αλλά όσα είπε (ο Ερντογκάν) σχετικά με τη Συνθήκη της Λωζάνης, είναι επικίνδυνα και αμφισβητούν την διεθνή έννομη τάξη.

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: