Αρθρογραφία Μελών

Η  Τραμπολογία,μεταξύ θεάματος,απειλών και πραγματικότητας

Του Χρήστου.Θ.Μπότζιου
Πρέσβη ε.τ.
Παρασκευή 20 Ιανουαρίου ανέλαβε καθήκοντα ο 45ος Πρόεδρος των ΗΠΑ  Donald Trump. Η τελετή ορκωμοσίας μεταδόθηκε, λεπτό προς λεπτό, από όλα τα διεθνή και τα ελληνικά Τηλεοπτικά Μέσα Ενημέρωσης. Διερωτάται κανείς ποιό θα ήταν το ενδιαφέρον του κοινού και τι διάσταση θα έπαιρνε η τελετή ορκωμοσίας αν δεν υπήρχε η τηλεόραση. Οπωσδήποτε το  γεγονός δεν θα περνούσε απαρατήρητο αφού επρόκειτο για τον ηγέτη της ισχυρότερης στις ημέρες μας χώρας στο κόσμο ή πλανητάρχη όπως,καθ΄υπερβολήν ,αποκαλείται στη χώρα μας. Θα υπήρχε τουλάχιστον κάποια ολιγόλεπτη ραδιοφωνική αναμετάδοση και τις επόμενες ημέρες θα γραφότανε πρωτοσέλιδα άρθρα με φωτογραφικά στιγμιότυπα κ.α. Όμως η τηλεόραση παρακολουθούσε όλες τις κινήσεις ,εστίαζε σε διασημότητες και μη και κάλυπτε  κάθε λεπτομέρεια όπως γίνεται στις αναμεταδόσεις των Μουντιάλ ή γιουριβίζιον τραγουδιού. Τι θα συνέβαινε αν η ορκωμοσία του Αμερικανού Προέδρου περιοριζότανε σε μία σύντομη και σεμνή τελετή; Ο ασυνήθιστα, σε σύγκριση με άλλες χώρες, πανηγυρικός τόνος που δίδεται στην ορκωμοσία του εκάστοτε Αμερικανού Προέδρου δεν είναι τυχαίος και ούτε μπορεί να αποδοθεί μόνο στην παράδοση .Εξυπηρετεί εσωτερικές και διεθνείς σκοπιμότητες. Κατ΄αρχήν δίνει ένα μήνυμα ενότητας στον αμερικανικό λαό ο οποίος όντας ιστορικά νέος και μεταναστευτικός ,στερείται εθνικής συνοχής. Παράλληλα επιδεικνύεται και η ισχύς της χώρας διεθνώς κατά τα ρωμαϊκά πρότυπα  μαζί με το άρτος και θεάματα.  Οποιαδήποτε ερμηνεία και αν δοθεί ,η ορκωμοσία του 45ου Προέδρου θα μείνει στην ιστορία  και για το γεγονός ότι προκάλεσε ποικίλες  αντιδράσεις από χιλιάδες διαδηλωτές που οι αστυνομικές δυνάμεις φρόντισαν να κρατήσουν σε απόσταση ασφαλείας. Σε τι όμως είναι διαφορετικός ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος από τους προκατόχους του; Η πλέον χτυπητή διαφορά είναι ότι εκφέρει ελάχιστα πολιτικό λόγο και τον χαρακτηρίζει η ευθύτητα. Όταν πχ λέει ότι θα κάνει τις ΗΠΑ μεγάλη που υπαινίσσεται ότι κάποιοι μείωσαν την ισχύ της , τούτο δεν ενοχλεί  τους πολίτες αλλά τους προκατόχους του και όσους συνδέονται με τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Αντίθετα πολλοί Αμερικανοί πολίτες θίγονται και δίκαια ανησυχούν για  προεκλογικές θέσεις που αφορούν σε κοινωνικά δικαιώματα ,σε θέματα υγείας και κοινωνικής πρόνοιας, στο καθεστώς των οικονομικών μεταναστών κυρίως Μεξικάνων και αφρο-ασιατών εναντίον των οποίων έλαβε ήδη περιοριστικά μέτρα. Οι Ευρωπαίοι και ιδιαίτερα οι Γερμανοί ανησυχούν επειδή  επαινεί το BREXIT που εκλαμβάνεται ότι επιδιώκει την αποδυνάμωσή της Ε.Ενωσης. Δεν είναι όμως υποκριτικό τη στιγμή που κοινή είναι η διαπίστωση ότι η Ε.Ενωση με τη πολιτική την οποία ακολουθεί βάλλεται  περισσότερο εκ των έσω; Η πολιτική λιτότητας που έχει επιβάλλει ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών,τα τείχη που ορθώνουν οι χώρες της ομάδας ΒΙΣΕΓΚΡΑΝΤ και άλλοι πρόθυμοι για να εμποδίσουν τη είσοδο των προσφύγων στις χώρες τους αλλά ας εγκλωβίζονται στην Ελλάδα και άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου,εξυπηρετούν την ευρωπαϊκή ιδέα; Ομοίως ποιοι και γιατί ενοχλούνται από τις προεκλογικές θέσεις του κ Τράμπ  για   προσέγγιση  με τη Ρωσία; Προφανώς  οι έμποροι του αμερικανό-δυτικού βιομηχανικού οπλοστασίου ,οι ενεργειακοί ανταγωνιστές  ή όσοι αθεράπευτα διακατέχονται από ιδεολογικές προκαταλήψεις έναντι της διαδόχου της Σοβιετικής Ένωσης.    Κατανοητές βεβαίως είναι οι ανησυχίες Κινέζων, Μεξικανών, Ιαπώνων, Αυστραλών αλλά και των Ευρωπαίων για τις προθέσεις του Τράμπ να επιστρέψει στον προστατευτισμό που μπορεί να επιφέρει διεθνή εμπορική και οικονομική αναστάτωση. Αλλά και η παγκοσμιοποίηση που ακολούθησε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης δεν ήταν αμερικανικό κατασκεύασμα; .Μαζί όμως με τις ΗΠΑ που αναδείχθηκε σε μοναδική υπερδύναμη,αναδείχθηκαν και άλλες οικονομικές δυνάμεις όπως η Κίνα, Ινδία, Βραζιλία και στην Ευρώπη η Γερμανία που έκτοτε ανταγωνίζονται σε πολλά βιομηχανικά προϊόντα την αμερικανική οικονομία.  Τα ερωτήματα είναι πολλά και οι ανησυχίες όχι αβάσιμες. Και οι απαντήσεις δεν μπορούν να δοθούν προκαταβολικά  αλλά με το πέρασμα των πρώτων εντυπώσεων και από την εφαρμογή ή όχι των προεκλογικών θέσεων.Ο Ντόναλντ Τράμπ,όπως και οι προκάτοχοί του ,αργά ή γρήγορα θα αντιμετωπίσει με τη σειρά του τη σκληρή πραγματικότητα.Πόσο εύκολο θα είναι να επαναφέρει τις ΗΠΑ σε καθεστώς  εμπορικού και οικονομικού προστατευτισμού όταν οι αμερικανικές επενδύσεις σε Κίνα και αλλού αποφέρουν τεράστια κέρδη στην αμερικανική οικονομία; Ακόμα περισσότερο όταν το Πεκίνο κατέχει ένα τεράστιο αριθμό ομολόγων των ΗΠΑ;  Πως θα εξαφανίσει ,όπως δήλωσε , το ISIS  και τους Τζιχαιστές όταν κανείς ,πλέον,δεν ξέρει από που  αρύονται τη δύναμή τους;  Επιπλέον όταν το θέμα του ISIS όπως και το Προσφυγικό είναι στενά συνδεδεμένο με τον πόλεμο και την περίπλοκη κατάσταση που επικρατεί στη Μ. Ανατολή;  Θα στηρίξει τη δημιουργία Κουρδικού  Κράτους μια διαδικασία που θεωρείται αναπότρεπτη αλλά εμπλέκει και τη Τουρκία; Η  μελετώμενη μεταφορά της Πρεσβείας των ΗΠΑ από το Τέλ Αβίβ στα Ιεροσόλυμα ποιες επιπτώσεις θα έχει στην επίλυση του Παλαιστινιακού; Η  Νατοϊκή πολιτική του  δεν  πρέπει να ανησυχεί ιδιαίτερα .Οι Αμερικανοί δεν έκρυβαν ποτέ τη δυσαρέσκεια τους ότι οι Ευρωπαίοι δεν συμμετέχουν όσο θα έπρεπε, στρατιωτικώς και οικονομικώς, στο ΝΑΤΟ. Πολύ πιθανό ο Τράμπ να εγείρει απαιτήσεις.  Σε ότι αφορά τα θέματα ιδιαίτερου ελληνικού ενδιαφέροντος  καίριο είναι το ερώτημα   ποία θα είναι η στάση του έναντι της μεγαλομανίας του Ερντογκάν που όλο και απομακρύνει τη Τουρκία από τη Δύση. Θα επικρατήσει και επί Τράμπ η αντίληψη  << καλλίτερα μια Τουρκία με τη Δύση παρά ενάντια σε αυτήν >> που το εκμεταλλεύεται δεόντως η Άγκυρα  ή θα υπάρξει τολμηρότερη τοποθέτηση;  Επίσης  ποια στάση θα τηρήσει ο νέος Αμερικανός Υπουργός των Εξωτερικών έναντι των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο και πως αντιλαμβάνεται την επίλυση του Κυπριακού υπό το φως και των πρόσφατων συνομιλιών της Γενεύης και της ξεκάθαρης θέσης που εξέφρασε ο Έλληνας ΥΠΕΞ  Νίκος Κοτζιάς ότι δεν νοείται λύση του Κυπριακού χωρίς την απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής και κατάργηση του καθεστώτος εγγυήσεων.  Η ελληνική διπλωματία διαθέτει ισχυρά επιχειρήματα ,όπως ότι εκφράζει την Δημοκρατική σταθερότητα  και τις αξίες της Δύσης. Όχι λιγότερη σημαντική είναι η συνεισφορά της ως Νατοϊκή χώρα με  στρατηγικής φύσης βάσεις στη Κρήτη. Αλλά και ο σταθεροποιητικός της ρόλος της Ελλάδας στα Βαλκάνια δεν είναι ήσσονος σημασίας. Στην προβολή των πλεονεκτημάτων αυτών μπορεί να συμβάλλει και η ακμαία παρουσία της ελληνικής ομογένειας στις ΗΠΑ.

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: