Αρθρογραφία Μελών

Δυσοίωνες οι εξελίξεις στην Ευρώπη. Προβληματικές οι σχέσεις Δύσης –Τουρκίας. Η Ελλάδα σε εγρήγορση

Του Χρήστου.Θ.Μπότζιου
Πρέσβη ε.τ. 
Το άτυπο Διευθυντήριο της Ε.Ενωσης ( Γαλλία,Γερμανία,Ιταλία ) διευρυμένο με τη συμμετοχή και της Ισπανίας που συνήλθε αρχές Μαρτίου στις Βερσαλίες, εξέπληξε δυσάρεστα την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη με τη τοποθέτηση του Γάλλου Προέδρου ότι <<ενότητα δεν σημαίνει αναγκαστικά και ομοιότητα >>. Στην ουσία η θέση αυτή του κ.Ολάντ  συνιστά αναγνώριση και υιοθέτηση των Σοιμπλιανών κατά καιρούς υπαινιγμών που  επισημοποίησε εσχάτως  η Καγκελάριος κ.Μέρκελ, για Ευρώπη δύο ή περισσοτέρων ταχυτήτων. Βέβαια αυτό συμβαίνει ήδη με την Ευρωζώνη και τη ζώνη ΣΕΝΓΚΕΝ  διαφέρει όμως όταν το άτυπο Διευθυντήριο  παρέχει την ευλογία του και ταυτόχρονα μεταφέρει ένα μήνυμα ότι η πραγματική ένωση και το όραμα των ιδρυτών της ΕΟΚ που στη συνέχεια εξελίχθηκε σε Ε.Ενωση, εγκαταλείπεται στη πράξη.Απομένει να δούμε ποιες θα είναι οι αντιδράσεις και των άλλων χωρών-μελών κατά την Σύνοδο της Ρώμης ( 25.3.17 ) για την 60η επέτειο της ομώνυμης ιδρυτικής Συνθήκης ( 25.3.1957 ). Ποια θέση επιφυλάσσεται στην Ελλάδα αν γίνει αποδεκτή η διαφοροποίηση ή το χειρότερο θεσμοθετηθεί η δυνατότητα της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων; Αν εξαρτώταν μόνο από τον Γερμανό Υπουργό των οικονομικών πιθανότατα θα ήμασταν ήδη εκτός της Ευρωζώνης. Αλλά και η αποδυνάμωση της προοπτικής πλήρους ολοκλήρωσης θα αποτελούσε δυσμενή εξέλιξη για τη χώρα μας η οποία αντιμετωπίζει σοβαρές εξωτερικές προκλήσεις και κινδύνους και υπολογίζει  στην αλληλεγγύη και στήριξη από την Ένωση. Αλλά και από ανατολάς  η κατάσταση,πολιτική και κοινωνική,δεν είναι ευοίωνη.Εκτός ασφαλώς από τον χώρο της Μ.Ανατολής, μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα η κατάσταση στην Τουρκία που δυνάμει μπορεί να αποσταθεροποιηθεί ή να καταστεί σφόδρα αντιδυτική. Ο Πρόεδρος Ερντογκάν ακολουθεί από καιρό μια εθνικό-θρησκευτική πολιτική που μπορεί να παγιωθεί αν το δημοψήφισμα του Ιουνίου αποβεί υπέρ της μετατροπής του πολιτεύματος σε Προεδρική Δημοκρατία Σουλτανικού τύπου. Πολλοί διεθνείς αναλυτές εκτιμούν ότι  τα κίνητρα τού κ.Ερντογκάν να προκαλέσει  το δημοψήφισμα έχουν προσωπικό χαρακτήρα όπως φιλοδοξία και συναφή. Άλλοι όμως εκτιμούν ότι πρόκειται για μία καλά μελετημένη κίνηση με βαθύτερες επιδιώξεις και στόχους. Πιστεύεται ότι η πραγματική επιδίωξη είναι να μετατρέψει την Τουρκία σε θρησκευτικό-εθνικιστικό κράτος ανατρέποντας τη κεμαλική παράδοση της λαϊκής, δημοκρατικής και φιλοδυτικής Δημοκρατίας.Τούτο ενισχύεται και από το γεγονός ότι ο Τούρκος Πρόεδρος αποφεύγει επιμελώς να αναφέρει την προσωνυμία Ατατούρκ  στον ιδρυτή της Νέας Τουρκίας αποκαλώντας τον απλά Κεμάλ Μουσταφά. .Προφανώς στην επιδίωξή του να  καταστεί νέος Σουλτάνος  χρησιμοποιεί ως μέσο την κατεδάφιση του Κεμαλισμού με αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης. Στη λογική αυτή δημιουργεί συνεχώς και σταθερά τεχνική ένταση στο Αιγαίο ενέργειες που κανείς εχέφρων και γνώστης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής δεν θα απέδιδε μόνο σε εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων εσωτερικής πολιτικής ή σε αντιπερισπασμό για τις διπλωματικές ήττες που το καθεστώς Ερντογκάν υφίσταται στη Συρία με την εδραίωση των κουρδικών κατακτήσεων σε Β.Ιράκ και Ν.Δ Συρία. Και η πολιτική της νέας αμερικανικής διοίκησης αν και δεν έχει ακόμη διασαφηνισθεί σε ότι αφορά το Συριακό ,δεν πρέπει να  ικανοποιεί τον κ. Ερντογκάμ  αφού δεν φαίνεται να  αλλάζει από εκείνη της Προεδρίας Ομπάμα  στην υποστήριξη που παρείχε στους Κούρδους. Και επι των ημερών Τράμπ η Άγκυρα αντιμετώπισε άρνηση να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις κατά του ISIS  στις περιοχές Μοσούλης και Κιρκούκ. Κάποια ικανοποίηση δόθηκε με την προώθηση τουρκικών δυνάμεων σε περιοχές στη Ν.Δ Συρίας και αλλού που διασπούν τη δυνατότητα απόκτησης συνέχειας των Κούρδων Ιράκ-Συρίας  με εγγύτητα στα σύνορα με την Τουρκία. Το καθεστώς Ερντογκάν εκτός της έντασης που  δημιουργεί με την Ελλάδα ,Κύπρο και αλλού, τώρα στρέφεται και έναντι  άλλων ευρωπαϊκών  χωρών όπως Αυστρία,Ολλανδία και ιδιαίτερα  της Γερμανίας. Η έστω και φραστική μέχρι στιγμής ένταση με την Γερμανία, οφείλεται και στο γεγονός ότι το Βερολίνο  δεν είναι διατεθειμένο να επιτρέψει  ανοικτές συγκεντρώσεις   σε γερμανικές πόλεις τούρκων Αξιωματούχων  για το δημοψήφισμα του Aπριλίου (16.4.17 ). Η αντίδραση του τούρκου ΥΠΕΞ ότι κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει την επικοινωνία με το τουρκικό στοιχείο στη Γερμανία δεν έχει προηγούμενο στις σύγχρονη ευρωπαϊκή πολιτική ιστορία. Η Γερμανία και η Ευρώπη γενικότερα τώρα πληρώνουν το ακριβό τίμημα της ευμενούς μεταχείρισης της Άγκυρας  που εκτός από γεωπολιτικούς λόγους οφειλόταν και σε οικονομικά  συμφέροντα. Η Γερμανία διέκειτο, ανέκαθεν,ευμενώς έναντι της Τουρκίας. Οι αγαστές γερμανό-τουρκικές σχέσεις  έχουν μακράν παράδοση και χρονολογούνται ήδη επί εποχής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σε κρίσιμες μάλιστα ιστορικές στιγμές και σε βάρος της Ελλάδος.Με την άνθηση της γερμανικής βιομηχανικής ανάπτυξης που συμπίπτει με τα τέλη της δεκαετίας του 50 και εντεύθεν,σηματοδοτείται και η μαζική μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων Τούρκων εργαζομένων στη τότε Δ.Γερμανία . Όταν αργότερα το Βερολίνο άλλαξε συμπεριφορά έναντι των φιλοξενουμένων εργατών ( Γκασταρμπάιτερς ) υιοθετώντας τη πολιτική ενσωμάτωσης και απόδοσης της γερμανικής υπηκοότητας,  οι πολυπληθέστεροι που το επεδίωξαν ήσαν οι προερχόμενοι από την Τουρκία. Όμως είναι ι εκείνοι οι οποίοι για θρησκευτικούς και πολιτιστικούς λόγους παρουσιάζουν μεγάλες αντιστάσεις πραγματικής ενσωμάτωσης.Σε αυτό το πληθυσμό  στηρίζεται ο Τούρκος Πρόεδρος ,ο Υπουργός των Εξωτερικών και άλλοι Τούρκοι αξιωματούχοι που θεωρούν ότι κανείς δεν μπορεί να τους εμποδίσει να επικοινωνούν μαζί τους. Δεν αποκλείεται ,να συγκατανεύσει τελικά το Βερολίνο. Όμως  ενισχύονται όλο και περισσότερο οι εντυπώσεις   ότι ο Τούρκος Πρόεδρο γίνεται όλο και πιο   απρόβλεπτος και η Τουρκία  ένας άβολος εταίρος που  μπορεί να καταστεί ακόμη πιο  προβληματική για τη Δύση αν  μετά τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος και πιθανή νίκη του Ερντογκάν , πάρει θρησκευτικό-εθνικιστικό χαρακτήρα. Σχετικά με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις  το γεγονός και μόνο της αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λωζάννης  δείχνει ότι η πορεία τους ,τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, δεν αναμένεται να αλλάξει.Η δυσοίωνη αυτή προοπτική επιβάλλει να τελούμε σε συνεχή εγρήγορση,πολιτικά και αμυντικά .  Συγχρόνως η αναγκαιότητα αυτή να συνειδητοποιηθεί από ολόκληρο το πολιτικό  φάσμα της χώρας και να περάσει και στον ελληνικό λαό που επί δεκαετίες είχε πλανηθεί ότι η ευμάρεια όπως και η ειρήνη με τη γείτονα χώρα είχαν πλησιάσει την πλήρη πραγμάτωση. Μέγιστος είναι και ο ρόλος του θεσμού της Προεδρίας της Δημοκρατίας που σήμερα αποδεδειγμένα ασκείται από συνετό, δραστήριο και φιλόπατρι Πρόεδρο.

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: