Αρθρογραφία Μελών

Το « Συνέδριο Αρχαίων Πολιτισμών » και η Αποκατάσταση της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής.

Του Διονυσίου Ι. Θεοδωρίτση, επίτιμου Αντιστράτηγου ε.α., μέλους της Πολιτικής Γραμματείας του «ΠΡΑΤΤΩ»

Tη Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα η πρώτη υπουργική Διάσκεψη των κρατών του «Συνεδρίου Αρχαίων Πολιτισμών – Ancient Civilizations Forum / ACF», ενός – στην ουσία – Διεθνούς Οργανισμού , γνωστού ευρύτερα και ως «GC-10», ή «G-10 των Πολιτισμών», με τη συμμετοχή των υπουργών Εξωτερικών δέκα (10) χωρών – κληρονόμων μεγάλων ιστορικά πολιτισμών της ανθρωπότητας, οι οποίες και συμφώνησαν με τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία. Οι συμμετέχουσες χώρες στο «ACF» είναι : Κίνα, Ινδία, Ιταλία, Ελλάδα, Αίγυπτος, Ιράν, Ιράκ, Μεξικό, Περού και Βολιβία, ενώ υφίστανται αιτήματα συμμετοχής και άλλων χωρών στο μέλλον.

To «ΑCF» ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών κ. Νίκου Κοτζιά, και με την ενεργό συμμετοχή – συμπαράσταση του υπουργού Εξωτερικών της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας κ. Wang Yi ( Γουάνγκ Γι ). Αποτελεί μια σοβαρή και – κυρίως – ουσιαστική πρωτοβουλία διπλωματίας σε πολιτιστικό επίπεδο, μεταξύ χωρών που αναγνωρίζονται παγκοσμίως ως κοιτίδες μεγάλων και διαχρονικά επίκαιρων Πολιτισμών και εντοπίζονται σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές του πλανήτη. Η πρώτη αυτή Διάσκεψη, η οποία συγκλήθηκε ύστερα από κοινή πρόσκληση των κ.κ. Νίκου Κοτζιά και Wang Yi προς τους ομολόγους τους, σηματοδοτεί και την επίσημη σύσταση του «ACF». To « Συνέδριο Αρχαίων Πολιτισμών – Ancient Civilizations Forum /ACF » αποσκοπεί , μέσω της διαμόρφωσης μιας ευρείας και πολύπλευρης θετικής ατζέντας κοινών δράσεων των συμμετεχόντων δέκα κρατών , να αναδείξει τη σημασία του Πολιτισμού, ως πηγής «ήπιας ισχύος» και ως βασικού εργαλείου μιας σύγχρονης, ενεργητικής, πολυδιάστατης και υπεύθυνης Εξωτερικής Πολιτικής, με αντικειμενικό σκοπό τη λειτουργία της υπόψη διεθνούς πολιτιστικής συνεργασίας και ως παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης.

Η εξαιρετική αυτή σε σύλληψη ιδέα – πρωτοβουλία του ΥΠΕΞ για το «G-10 των Πολιτισμών», αποδεικνύει, για μια ακόμα φορά, τη συνέχεια και τη συνέπεια των εξαγγελιών του Νίκου Κοτζιά, επί της ακολουθούμενης σήμερα Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής(ΕΕΠ). Αποτελεί κάτι πρωτόγνωρο, για τα – μέχρι πρότινος – «ελληνικά δεδομένα» της » μετριότητας», της «έλλειψης αξιοπιστίας», της «αφερεγγυότητας», και της «ανικανότητας» (το τελευταίο αναφέρεται , μετά λόγου γνώσεως και – σαφέστατα – με μεγάλη λύπη) της Εξωτερικής μας Πολιτικής κατά το παρελθόν. Ιχνηλατώντας, από την αρχή, το «οδοιπορικό» της σημερινής πολυδιάστατης, υπεύθυνης, ίσων αποστάσεων, ενεργητικής και δημοκρατικής ΕΕΠ, προβάλλουν τα ακόλουθα κομβικά σημεία της αριστοτεχνικής δημιουργίας του «G -10 των Πολιτισμών» :

α. Η άκρως σημαντική ομιλία του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ( Ιούνιος 2015), κατά την οποία ο Νίκος Κοτζιάς παρουσιάζει και αναλύει το νέο γεωπολιτικό Δόγμα της Ελλάδας και το γεωπολιτικό ρόλο που η χώρα μας επιθυμεί και μπορεί να διαδραματίσει. Επισημαίνει την επιβαλλόμενη ειδίκευση της ΕΕΠ στα τρία Δέλτα (Διαπραγμάτευση – Διαβούλευση – Διαιτησία). Αναφέρει επίσης, τη διοργάνωση της Διεθνούς Διάσκεψης των Αθηνών για το Θρησκευτικό Πλουραλισμό στη Μέση Ανατολή (Οκτώβριος 2015), καθώς και μια ακολουθούσα – επόμενη πρωτοβουλία, που θα φέρει κοντά και σε κοινή δράση μια σειρά κρατών από όλο τον κόσμο και η οποία έχει προκαλέσει ευμενή σχόλια από όλες τις πλευρές που τη γνωρίζουν.

β. Στο πλαίσιο της Διεθνούς Διάσκεψης των Αθηνών για τον Θρησκευτικό Πλουραλισμό στη Μέση Ανατολή ( Οκτώβριος 2015 ), εξαγγέλλεται από το Νίκο Κοτζιά η πρωτοβουλία του «G- 10 των Πολιτισμών ».

γ. Στο πλαίσιο της επίσκεψης του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν (Νοέμβριος 2015), πραγματοποιείται από το Νίκο Κοτζιά «σημειολογική» ομιλία στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, με ιδιαίτερη έμφαση στον Πολιτισμό.

δ. Στο περιθώριο της επίσημης επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα στην Κίνα ( Ιούλιος 2016 ), ο υπουργός Εξωτερικών κ. Νίκος Κοτζιάς συνομιλεί με τον Κινέζο ομόλογο του κ. Wang Yi , τον οποίο και ενημερώνει για την ιδέα – πρωτοβουλία που έχει, προκειμένου να ιδρυθεί ένας Διεθνής Οργανισμός δέκα χωρών που ανέπτυξαν τους πρώτους μεγάλους πολιτισμούς της αρχαιότητας, ένα Πολιτιστικό G-10, στο οποίο θα συμμετέχουν η Ελλάδα και η Κίνα. Οι δύο υπουργοί Εξωτερικών συμφωνούν να ξεκινήσουν όλες οι απαραίτητες διεργασίες για την ίδρυση αυτού του Διεθνούς Οργανισμού, ενώ ο κ. Νίκος Κοτζιάς ενημερώνει επίσης τον Κινέζο ομόλογό του, ότι έχει ήδη συνομιλήσει και με τις άλλες χώρες, οι οποίες και έχουν συμφωνήσει να συμμετάσχουν.

ε. Στο πλάισιο του «ACF», πραγματοποιείται στην Αθήνα (24 Απριλίου 2017), η πρώτη Yπουργική Διάσκεψη των κρατών του «G-10 των Πολιτισμών».

Με το GC-10, η ΕΕΠ ανοίγει τα «πανιά» της σε νέα πρωτοβουλία διεθνούς εμβέλειας , η οποία αποτελεί έναν ακόμα κρίκο στην αλυσίδα των επιτυχημένων πρωτοβουλιών της τα τελευταία δύο χρόνια, μετά τη Διάσκεψη για τον Θρησκευτικό Πλουραλισμό στη Μέση Ανατολή, τη Διάσκεψη της Ρόδου για την Ασφάλεια και τη Σταθερότητα, και τα τετραμερή και τριμερή σχήματα Συνεργασίας σε Ανατολική Μεσόγειο και Βαλκάνια. Η Ελλάδα «εκμεταλλεύεται» τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, με ακαταμάχητο στήριγμα την οικουμενική απήχηση του αρχαίου ελληνικού Πολιτισμού (και – κατ΄επέκταση – του Ελληνισμού), ενός Πολιτισμού που αποτελεί – ενδεχομένως – όχι τον μεγαλύτερο, αλλά ίσως τον πλέον κωδικοποιημένο Πολιτισμό στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ δύναμη αποικιοκρατική, και συνδέεται με πολλές κοινές γραμμές πολιτισμού, ιστορίας, παραδόσεων και προσδοκιών με μεγάλο αριθμό χωρών της υφηλίου, γεγονός που προσδίδει στη χώρα μας ιδιαίτερες χωρητικότητες και δυνατότητες συνεργασίας με όλες αυτές τις χώρες και ειδικότερα με τις αναδυόμενες χώρες στη διεθνή σκηνή (οι οποίες σήμερα εντοπίζονται κυρίως στη Ν.Α. Ασία), τόσο για την κάλυψη των αναγκών της, όσο και για να λειτουργήσει ως γέφυρα επικοινωνίας, συνεργασίας και προοπτικής, ανάμεσα στις εν λόγω αναδυόμενες χώρες και στη Δύση.

Το κέντρο της παγκόσμιας ισχύος αποτελεί σήμερα η Ευρασία, η οποία και αντιπροσωπεύει το 65% περίπου του παγκόσμιου ΑΕΠ και τα ¾ των παγκόσμιων γνωστών ενεργειακών πόρων. Είναι πολυπληθής, παρουσιάζει μεγάλη πολιτισμική ποικιλία, και περιλαμβάνει χώρες ιδιαίτερα σημαντικές από ιστορική και πολιτιστική άποψη, καθώς και πολιτικά δραστήριες. Στην εποχή μας, μια μεταβατική εποχή μεγάλων αλλαγών στο πλαίσιο ενός ταχέως μεταβαλλόμενου κόσμου, η ιδεολογία έχασε το ρόλο που διαδραμάτιζε στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Σήμερα προέχει ο ρόλος της γεωπολιτικής και γεωπολιτική είναι (στην ουσία ) η διαχείριση των γεωστρατηγικών συμφερόντων. Η γεωστρατηγική αξία της χώρας μας στην ευρύτερη περιοχή της (περιοχή παγκόσμιου γεωπολιτικού ενδιαφέροντος), αναδεικνύεται μέσα από τους επιδέξιους χειρισμούς της σημερινής ΕΕΠ, με την «παραγωγή» ασφάλειας και σταθερότητας και με την οικουμενική απήχηση του μεγάλου ελληνικού Πολιτισμού, ο οποίος συμβάλλει καθοριστικά στο ρόλο της Ελλάδας ως γέφυρας μεταξύ Ανατολής και Δύσης . Με πυλώνες την κλασσική ελληνική σκέψη (φυσιοκρατικός, βιολογικός, μαθηματικός, εκλεκτικιστικός και ανθρωποκεντρικός προσανατολισμός) και την αποκορύφωση της ελληνικής φιλοσοφίας ( Πλάτων – Αριστοτέλης), ο ελληνικός Πολιτισμός, μέσω κυρίως της πορείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έγινε μέρος ιδιαίτερα μεγάλων Πολιτισμών της ανατολικής σκέψης (Περσία/Ιράν, Ινδία, Κίνα ) και αποτέλεσε τη γέφυρα μεταξύ των κοινωνιών Ανατολής και Δύσης και την πνευματική βάση επακόλουθων παγκόσμιων εξελίξεων ανά την υφήλιο, καθώς και Δυτικών επιτευγμάτων. Η σημερινή ΕΕΠ «κτίζει», στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της χώρας μας, μια ανάλογη σύγχρονη γέφυρα «γεωπολιτικού τύπου». Μια γέφυρα διεθνούς πολιτιστικής συνεργασίας, ασφάλειας, σταθερότητας και οικονομικής ανάπτυξης . Εδώ , αναφορικά με τον όρο Ασφάλεια , πρέπει να τονισθεί ιδιαίτερα ότι η Ασφάλεια αποτελεί σήμερα έναν ευρύ όρο, ο οποίος περιέχει βεβαίως τη στρατιωτική διάσταση (Άμυνα), αλλά και αρκετές ακόμα σημαντικές παραμέτρους. Είναι χαρακτηριστικό, ιδιαίτερα στην εποχή μας, ότι η Ενέργεια , για τα μεγάλα – ισχυρά κράτη του πλανήτη, αποτελεί Πρωταρχική Υπόθεση Ασφάλειας !

Η Ελλάδα, χώρα – μέλος της ΕΕ, πιστεύει ακράδαντα στις αρχές της Δημοκρατίας, του διεθνούς δικαίου, της ισότητας και της πολιτικής συνεργασίας των χωρών, με σεβασμό στις παραδόσεις, στις επιλογές και στις ανάγκες τους, με τη διασφάλιση του σεβασμού στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, καθώς και στον αντίστοιχο Ευρωπαϊκό, τον οποίο ( δυστυχώς ) με μεγάλη ευκολία καταπάτησε, σε βάρος του λαού μας, η τρόικα και η γερμανική επιτροπεία στην Ελλάδα !

Συμπερασματικά, υπό το βάρος της μακρόχρονης οικονομικής κρίσης – ύφεσης , που δημιούργησε η επιβολή «τιμωρητικών» μνημονίων στη χώρα μας, η Ελλάδα σήμερα αγωνίζεται και διανοίγει οδούς εξόδου στην καταστροφική σκοτεινή υφεσιακή σήραγγα, προς το σκοπό της σωτηρίας του Λαού μας και της ελληνικής Κοινωνίας από τη ζοφερή αυτή κατάσταση. Πρωτομάστορας του Αγώνα αυτού, γεγονός μη επιδεχόμενο αμφισβήτηση, είναι το ελληνικό ΥΠΕΞ, στην καλύτερη ίσως Προσφορά και Απόδοση, που είχε ποτέ αυτό το Υπουργείο, στη Νεοελληνική Πολιτική Κοινωνία, καίτοι ο επικεφαλής της ελληνικής Διπλωματίας, διακεκριμένος διεθνώς καθηγητής, διπλωμάτης και πολιτικός στοχαστής κ. Νίκος Κοτζιάς, έχει επανειλημμένως δεχθεί και «κτυπήματα κάτω από τη μέση». Τα κτυπήματα αυτά είναι βεβαίως προϊόντα απεγνωσμένων και ανήθικων προσπαθειών, από μια ντόπια ολιγαρχία που αντιλαμβάνεται (μαζί με τους ξένους που υπηρετεί), ότι χάνει τα συμφέροντά της, συμφέροντα που απομύζησαν για πολλά χρόνια τον ιδρώτα και τον πλούτο του ελληνικού λαού. Δυστυχώς για αυτούς, τα κτυπήματα αυτά δεν είναι αποτελεσματικά, γιατί στις ενέργειες του ΥΠΕΞ υπάρχει η βαριά πανοπλία της όντως Δημοκρατίας, του Πατριωτισμού και των κοινωνικών και πολιτισμικών αγώνων της αριστεράς. Η Ελλάδα, και μάλιστα σε καιρό κρίσης, «αποκαθιστά» την Εξωτερική της Πολιτική. Ορθώνει σήμερα ανάστημα Εξωτερικής Πολιτικής. Η ΕΕΠ αποτελεί μια πολυδιάστατη, ενεργητική, υπεύθυνη και δημοκρατική Εξωτερική Πολιτική, η οποία υλοποιείται μέσω πρωτοβουλιών. Αποτελεί μια πολιτική που δεν επιθυμεί να χωρίζει, αλλά να ενώνει. Μια πολιτική που δεν αρέσκεται να υποτάσσεται στο παρελθόν, αλλά να αξιοποιεί για το αύριο κάθε σημερινή πρωτοβουλία της, στην – όσο το δυνατό – μέγιστη ανταποδοτική αξία. Στο πλαίσιο των προαναφερθέντων, όλη ανεξαιρέτως η Ελληνική Κυβέρνηση (και όχι μόνο ο κ. πρωθυπουργός και γνωστοί επιτυχημένοι υπουργοί της), οφείλει (έχει την υποχρέωση απέναντι στον ελληνικό λαό) να συντρέξει στην επιτυχία αυτού του Πατριωτικού Αγώνα , όπως επίσης οφείλουν και οι «σοβαροί» βουλευτές της Αντιπολίτευσης. Η σημασία της Εξωτερικής Πολιτικής της χώρας για τα Εθνικά μας Θέματα, δεν συνάδει με «οικογενειοκρατίες» και «αντιπολιτευτικά παιγνίδια εντυπώσεων». Επίσης, η επιτυχία μιας Μάχης , και – κυρίως – ενός Πολέμου / Αγώνα μιας Χώρας, εξαρτάται τα μέγιστα από το συντονισμό πολλών παραμέτρων και παραγόντων, εντός του Κυβερνητικού Πολιτικού Επιτελείου της, και από την αποτελεσματικότητα των «Πολλαπλασιαστών Ισχύος» της, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται αναμφισβήτητα σήμερα, η Νεολαία, , η Παιδεία και η Έρευνα , ο Πολιτισμός, η Ενέργεια , ο Τουρισμός, κ.α.

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: