Αρθρογραφία Μελών

Οι Γαλλικές Προεδρικές εκλογές. Προσδοκίες και πραγματικότητες.

Του Χρήστου.Θ.Μπότζιου
Πρέσβη ε.τ.
Η Γαλλία, αναμφίβολα,είναι μια σημαντική ευρωπαϊκή χώρα αν όχι η σημαντικότερη. Διαθέτει όλα, σχεδόν, τα πλεονεκτήματα για να της αποδοθεί αυτός ο επιθετικός προσδιορισμός. Κατ αρχήν την συμβολή της στην ευρωπαϊκή ιστορική και πολιτική δράση με την γαλλική επανάσταση του 1789, τη φιλοσοφική σκέψη με τον Διαφωτισμό, τους μεγάλους στοχαστές από τον Καρτέσιο τον Βολταίρο μέχρι και τον Ζαν Πωλ Σαρτρ. Αντίστοιχα σημαντική είναι και η οικονομική και στρατιωτική της ισχύς. Επί πλέον,σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης, διαθέτει το γεωγραφικό συγκριτικό πλεονέκτημα να είναι  συγχρόνως και Μεσογειακή με ότι σημαίνει αυτή η κλειστή Θάλασσα για τον παγκόσμιο πολιτισμό που πρώτα οι Έλληνες την ονομάσανε  κέντρο της γης (Μεσόγειος ), για να το αντιγράψουν στη συνέχεια οι Ρωμαίοι και να την μετατρέψουν σε Mediterraneum. Κοντά σε αυτά τα πλεονεκτήματα και αρετές καταγράφονται στη πολιτική της ιστορία και σοβαρά μειονεκτήματα απόρροια του αμαρτωλού αποικιακού παρελθόντος της αλλά και  πλέον πρόσφατων επεμβατικών συμπεριφορών σε χώρες της Β.Αφρικής και της Μ.Ανατολής. Δεν είναι καθόλου συμπτωματικό ότι μετά τις ΗΠΑ, η Γαλλία ήταν η δεύτερη χώρα στόχος και θύμα τρομοκρατικών ενεργειών από φανατικούς ισλαμιστές συνεργούς των τζιχαντιστών γεγονός που  δεν συνάδει με την ουμανιστική αντίληψη και παράδοση του γαλλικού λαού. Οι πρόσφατες Προεδρικές εκλογές με τελικό νικητή τον Εμανουέλ Μακρόν,με τις αντιθέσεις και αντιφάσεις που καταγράφηκαν στην προεκλογική περίοδο, σκιαγραφούν λίγο-πολύ την πραγματικότητα της σύγχρονης γαλλικής πολιτικής ζωής. Εύλογο λοιπόν το διεθνές ενδιαφέρον  των ΜΜΕ όπως και των ελληνικών  σε βαθμό μάλιστα υπερβολής,ιδιαίτερα από τα κρατικά. Το ασύνηθες διεθνές ενδιαφέρον μπορεί να αποδοθεί σε δύο κυρίως λόγους.Ο πρώτος ανάγεται στην κατάσταση λήθαργου στην οποία έχει περιπέσει η Ε.Ενωση και στις ελπίδες η νέα γαλλική Προεδρεία να συμβάλλει στην επαναδραστηριοποίησή της. Ο δεύτερος σχετιζόταν με τη προσωπικότητα των υποψηφίων  με πρωταγωνίστρια την κα Μαρί Λεπέν εκπρόσωπο της ακροδεξιάς παράταξης. Ο υποψήφιος της Γκωλικής δεξιάς Φιγιόν που εθεωρείτο βέβαιος νικητής, έθεσε εαυτόν εκτός συναγωνισμού λόγω μικροπρεπών συμπεριφορών προσώπου του στενού οικογενειακού του περιβάλλοντος. Το σοσιαλιστικό κόμμα όπως άλλωστε όλα σχεδόν τα ευρωπαϊκά, είχε απαξιωθεί από καιρό με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να στηρίξει αξιόπιστα δικό της υποψήφιο. Η αριστερά παρά την προσωπικότητα του Μελανσόν δεν έπειθε με τις θέσεις του ιδιαίτερα σε ότι αφορά το μέλλον της Ε.Ενωσης. Έτσι ξεπρόβαλε ο Μακρόν χωρίς κομματική υποστήριξη και με δανεισμένες θέσεις από δεξιά και αριστερά που αντιμετώπισε την εκπρόσωπο της ακροδεξιάς κα Λεπέν  με προεξοφλημένη την υποστήριξη όλων των άλλων κομμάτων. Τα περισσότερα ΜΜΕ όπως και πολιτικές δυνάμεις εξόρκιζαν τον κίνδυνο μιας πιθανής νίκης της κας Λεπέν.Ασχολήθηκαν όμως πολύ λιγότερο με τους λόγους της απήχησης που είχαν οι θέσεις της στον γαλλικό λαό και ευρύτερα. Ελάχιστα σχολίαζαν τις ανισότητες που έχουν δημιουργηθεί στη γαλλική κοινωνία όπως και στην απώλεια της αίγλης της Γαλλίας στην Ευρώπη που της είχαν προσδώσει  πρώτα ο Στρατηγός Ντε Γκώλ και αργότερα ο Φ.Μιττεράν. Ασφαλώς η ανάδειξη στην γαλλική Προεδρεία του Εμανουέλ Μακρόν προκάλεσε μεγάλη ανακούφιση σε ολόκληρη την Ευρώπη με συγκρατημένες όμως αισιοδοξίες. Τόν συνοδεύουν πολλά επίθετα που απομειώνουν την επικείμενη προεδρική θητεία  του όπως και τις δυνατότητές  να ανατρέψει την εικόνα παρακμής στην οποία έχει περιπέσει η Ε.Ενωση. Ας μη βιαζόμαστε όμως να κάνουμε προβλέψεις.Ο Μακρόν όπως άλλωστε όλοι οι πολιτικοί άνδρες τελικά κρίνονται από το έργο τους και όχι από τις προθέσεις τους. Αρχή τον άνδρα δείκνυσι όπως λέγανε οι αρχαίοι ελληνες. Όμως δεν μπορεί να αγνοηθούν οι παγκόσμιες  και ευρωπαϊκές  πραγματικότητες που σχεδόν έχουν παγιωθεί .Ήδη ο κ. Μακρόν γεύθηκε την αμφισβήτηση από τον Γερμανό Υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ  Σόιμπλε ο οποίος σχολίασε αρνητικά  αν όχι και σκωπτικά ορισμένες σκέψεις του  όπως τον διορισμό Ευρωπαίου Υπουργού Οικονομικών  και κοινό δημοσιονομικό ευρωπαϊκό προυπολογισμό. Η  Ε.Ενωση θα εξακολουθήσει και επί Μακρόν να λειτουργεί με πρωτοβουλίες του άτυπου γερμανικό-γαλλικού Διευθυντηρίου με μπαλαντέρ την Ιταλία στο οποίο προστέθηκε τελευταίως και η Ισπανία;  Θα ήταν μεγάλο λάθος.  Τα Διευθυντήρια έχουν σημασία μόνο για την εκκίνηση και όχι να λειτουργούν σε μόνιμη βάση. Γιατί τελικά εκφυλίζονται. Το ρόλο του Διευθυντηρίου πρέπει να τον αναλάβουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο  που είναι ο πραγματικός εκπρόσωπος των ευρωπαϊκών λαών. Εκεί πρέπει να στραφεί και το ενδιαφέρον  της σημερινής ελληνικής  κυβέρνησης και όσων ακολουθήσουν. Η πόλωση που δημιουργήθηκε στις τελευταίες γαλλικές εκλογές με την θεαματική άνοδο και παρουσία στη γαλλική πολιτική ζωή της ακροδεξιάς υποψήφιας, ας λειτουργήσει αφυπνιστικά για την Ε.Ενωση που κυριαρχείται από τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης και την γερμανική ηγεμονία.

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ
Αρέσει σε %d bloggers: