Αρθρογραφία Μελών

Οι διαπραγματεύσεις για την ονομασία της ΠΓΔΜ. Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς συλλαλητήρια…;

Του Χρήστου.Θ.Μπότζιου.
Πρέσβη ε.τ.
Σύμφωνα  με όσα συμφωνήθηκαν μεταξύ των δύο Πρωθυπουργών  κ.κ Αλέξη Τσίπρα και Ζόραν Ζάεφ στο Νταβός, οι διαπραγματεύσεις για την ονομασία της ΠΓΔΜ εχουν, πλέον, περιέλθει στην δικαιοδοσία των Υπουργών των Εξωτερικών των δύο χωρών των κ.κ  Ν. Κοτζιά και Ν.Ντιμιτρόφ. Ενεργός συμμέτοχος  παραμένει και ο μεσολαβητής και εκπρόσωπος του Γ.Γ.των Ην.Εθνών Αμερικανός διπλωμάτης κ.Μάθιους Νίμιτς του οποίου οι τελευταίες δηλώσεις ,μετά την επίσκεψή του στην Αθήνα και στη συνέχεια στα Σκόπια, κρίνονται τουλάχιστον ως άστοχες που δικαίως προκάλεσαν  τις άμεσες αντιδράσεις του Έλληνα  ΥΠΕΞ. Από τις δηλώσεις του κ.Κοτζιά και αντίστοιχες του Σκοπιανού ομολόγου του ,συνάγεται ότι η διπλή ονομασία με γεωγραφικό ή χρονικό προσδιορισμό με σλαβικό όμως και αμετάφραστο συλλαβισμό όπως  Gorna (Aνω) Macedonia, φαίνεται να αποτελεί μία από τις προτιμητέες επιλογές. Αδιευκρίνιστο όμως παραμένει πώς και πότε χρονικά θα συντελεσθούν οι απαλείψεις των αλυτρωτικών διατάξεων από το σκοπιανό Σύνταγμα όπως και η αντιμετώπιση του γλωσσικού και εθνολογικού προβλήματος  που είναι παράγωγα της συνταγματικής  ονομασίας. Οι πρόσφατες δηλώσεις του Σκοπιανού Υπουργού Εξωτερικών ότι  «..έχω πλήρη κατανόηση για εκείνους τους Έλληνες πολίτες που με τον ένα ή άλλον τρόπο αυτοπροσδιορίζονται ως Μακεδόνες- είτε με την έννοια της Αρχαίας Μακεδονίας είτε με την έννοια της περιοχής. Ωστόσο στην Ευρώπη του 21ου αιώνα, όχι μόνο οι γείτονές στην Ελλάδα, αλλά και κανείς άλλος δεν μπορεί να συζητά και να εγγίζει το δικαίωμά μας, το δικό μου προσωπικά και των συμπολιτών μου, να είναι Μακεδόνες που μιλούν τη μακεδονική γλώσσα που ανήκει στην ομάδα των σλαβικών γλωσσών», παρά την λανθασμένη σύγκριση, δεν πρέπει να ερμηνευθούν τελείως αρνητικά όταν για πρώτη φορά γίνεται δημόσια παραδοχή της σλαβικής προέλευσης της γλώσσας των. Από ορισμένους τέθηκε το ερώτημα γιατί να είμαστε εμείς οι επισπεύδοντες όταν οι άλλοι επείγονται προκειμένου να καταστεί δυνατή η ένταξή τους σε διεθνείς Οργανισμούς όπως  ΝΑΤΟ, Ε.Ενωση κ.α. Μία τέτοια θέση δεν στερείται ερείσματος αλλά βασίζεται σε λάθος λογική. Ασφαλώς το θέμα της ονομασίας και ότι συνδέεται ή απορρέει από αυτή είναι  θέμα διμερούς φύσης. Δεν πρέπει όμως να αγνοείται και η διεθνής του διάσταση. Απόδειξη η ανάμιξη των Η.Εθνών  δια του μεσολαβητή και εκπροσώπου του Γ.Γραμματεα του Διεθνούς Οργανισμού και παλαιότερα και της Ε.Ε. Πινέιρο. Τι όμως απέφερε η  παρέλευση εικοσιπενταετίας με απουσία αποτελεσμάτων για την ονομασία αμοιβαία αποδεκτής πέραν εκείνης να αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των χωρών που αναγνώριζαν τη γειτονική χώρα με το συνταγματικό της όνομα; Οι παραπάνω παρατηρήσεις γίνονται απλά για να μη εθελοτυφλούμε. Αληθεύει επίσης, ότι για την ονομασία ενδιαφέρονται, για πολιτικούς και γεωπολιτικούς λόγους και άλλες δυνάμεις και αυτό δεν πρέπει να το αγνοούμε. Αλλά μπορούμε να το εκμεταλλευθούμε ζητώντας τη παρέμβασή τους και  άσκηση πιέσεων προς τα Σκόπια. Η σταθερότητα όμως στη περιοχή μας αφορά πρωτίστως εμάς και τις γειτονικές χώρες. Τα Βαλκάνια δεν έχουν πάψει να είναι η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης . Οι διαφορές μεταξύ πολλών χωρών της περιοχής εξακολουθούν να υπάρχουν .Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πρόεδρος της Ε.Επιτροπής  Ζάν Κλόντ Γιουνκέρ έλεγε, προ ημερών, ότι η επίλυση των μεταξύ των διαφορών πρέπει να προηγηθεί της ένταξής των στην Ε.Ενωση. Τις συνέπειες όμως της αστάθειας να μην τις πληρώσει η Ελλάδα. Αλλά και το εσωτερικό κλίμα της χώρας μας, δεν φαίνεται να συγκεντρώνει την απαιτούμενη για τις περιστάσεις συναίνεση με την αξιωματική αντιπολίτευση να δηλώνει ότι οι συγκυρίες δεν είναι  κατάλληλες και δεν ευνοούν την διεξαγωγή αξιόπιστων διαπραγματεύσεων με τα Σκόπια. Επικαλείται επίσης- όπως και άλλα πολιτικά κόμματα- έλλειψη  ενημέρωσης για το περιεχόμενο των διαπραγματεύσεων σε σημείο ορισμένοι να χρησιμοποιούν και τον όρο της «μυστικής διπλωματίας» που  όμως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τα περασμένο μήνα (21.1.18), πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη μεγάλο συλλαλητήριο το οποίο συγκέντρωσε εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών οι οποίοι έδωσαν ηχηρό μήνυμα ότι δεν δέχονται σφετερισμό της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της ελληνικής Μακεδονίας. Δίκαιο να  αναγνωρίσουμε στους Βορειοελλαδίτες Μακεδόνες το δικαίωμα, πρώτοι αυτοί, να αντιδρούν σε ότι θίγει άμεσα ή έμμεσα την ιστορία της αρχαίας και σημερινής Μακεδονίας. Γιατί όμως η οργάνωση και δεύτερου συλλαλητηρίου στην Αθήνα; Δεν θα επιχειρήσω να εξηγήσω το γιατί. Αρκεί η διαπίστωση ότι όλα εξελίχθηκαν ομαλά χωρίς επεισόδια και ότι δεν επιτράπηκε στους  γνωστούς-αγνώστους, να μειώσουν την σημασία της συγκέντρωσης. Θεωρώ ότι τα συλλαλητήρια είναι και θεμιτά και χρήσιμα ιδιαίτερα όταν είναι αυθόρμητα και έχουν παλλαϊκό χαρακτήρα. Παράλληλα ενστερνίζομαι τη γνωστή ρήση του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή ότι «εξωτερική πολιτική με συλλαλητήρια δεν γίνεται». Στις λατινογενείς γλώσσες η αντίστοιχη λέξη είναι «manifestation» που σημαίνει ,σε ελεύθερη μετάφραση, εκδήλωση ή διαδήλωση. Δεν έχει όμως την εννοιολογική πληρότητα της ελληνικής λέξης. Κύριοι ομιλητές του συλλαλητηρίου των Αθηνών ο Μίκης Θεοδωράκης –μουσικοσυνθέτης- και ο Συνταγματολόγος-Καθηγητής, Γ.Κασιμάτης. Αμφοτέρων επαινέθηκε αλλά και σχολιάστηκε , για διαφορετικούς λόγους, η ιδιότυπη παρουσία τους στο συλλαλητήριο. Δεν στερείται σημασίας ότι η θυγατέρα του Γιάννη Ρίτσου , Έρση Ρίτσου ήταν επικριτική για την επίκληση της «Ρωμιοσύνης»  που όπως είπε γράφτηκε για άλλες περιστάσεις. Σε ότι αφορά τη συμμετοχή του κ.Κασιμάτη ας μου συγχωρέσει ο σεβαστός καθηγητής να παρατηρήσω ότι από τις γνώσεις μου από την αρχαία ιστορία και ελληνική γραμματεία-που σίγουρα δεν είναι πλήρης- δεν μου προκύπτει στη Πνύκα η αλλού να παρεμβαίνανε σοφοί και φιλόσοφοι. Δεν αποκλείω των συλλαλητηρίων της Θεσσαλονίκης και Αθηνών να ακολουθήσουν και άλλα. Ίσως στα Γιάννενα την ιδιαίτερη πατρίδα μου που το δικαιούνται και από το γεγονός ότι η μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου , η Ολυμπιάς, ήταν Ηπειρώτισσα από το γένος των Μολοσσών. Διαφορετικά θα διερωτηθούμε, παραφράζοντας τον Καβάφη, και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς συλλαλητήρια….

Συζήτηση

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Οι διαπραγματεύσεις για την ονομασία της ΠΓΔΜ. Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς συλλαλητήρια…;

  1. Απλά ως ιστορικός θέλω να υπενθυμίσω στον σύντροφο Μποτζιο ότι στην Πνύκα είχε μιλήσει ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

    Posted by Σωκράτης Αργύρης | Φεβρουαρίου 13, 2018, 5:07 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ

Αρχείο

Αρέσει σε %d bloggers: