Αρθρογραφία Μελών

Πολύ κοντά ή ακόμα μακριά για Συμφωνία στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ; Και οι δύο εκδοχές εξίσου ισχυρές.

Του Χρήστου.Θ.Μπότζιου
Πρέσβη ε.τ.
Η απόφαση των Πρωθυπουργών Ελλάδας και ΠΓΔΜ στο Νταβός να ανατεθεί η διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων για εύρεση λύσης,αμοιβαία αποδεκτής,στο θέμα της ονομασίας της γειτονικής χώρας απευθείας στους Υπουργούς των Εξωτερικών των δύο χωρών ,ήταν η πλέον ενδεδειγμένη.Τόσο για το αξίωμα όσο και το αυξημένο προσωπικό κύρος των δύο ανδρών. Οι δύο Υπουργοί οι κ.κ Νίκος Κοτζιάς και Ν.Δημητρώφ έχουν, μέχρι στιγμής,πραγματοποιήσει τουλάχιστον τέσσαρες συναντήσεις εκ των οποίων τη μία (17.2.18  Βιέννη), παρουσία του εκπροσώπου και διαμεσολαβητή του Γ.Γ των Ην.Εθνών κ.Μάθιους Νίμιτς. Σύμφωνα με δηλώσεις της Σκοπιανής πλευράς δια στόματος του ΥΠΕΞ κ.Δημητρώφ αλλά και του ιδίου του Πρωθυπουργού κ.Ζόραν Ζάεφ, έχουν εντοπισθεί επτά σημεία για τα οποία οι δύο πλευρές καλούνται να βρούνε λύσεις εν ανάγκη να καταφύγουν και στην πρακτική του γόρδιου δεσμού όπως χαρακτηριστικά είπε ο Έλληνας ΥΠΕΞ. Τα επτά σημεία αφορούν στην ονομασία,το εύρος της χρήσης της,την ταυτότητα του γειτονικού λαού (φυλετικό) τη γλώσσα, τα παράγωγα των δύο τελευταίων, τα ακρωνύμια και ασφαλώς στην αλλαγή του Συντάγματος. Σύμφωνα πάντα με σκοπιανές πηγές στο θέμα της ονομασίας έχει επέλθει ήδη συμφωνία με διπλή σύνθεση και γεωγραφικό προσδιορισμό αλλά στη σλαβική γλωσσική προφορά  Gorna Macedonija (Ανω Μακεδονία) που θα ισχύει έναντι όλων (erga omneς). Ο Έλληνας ΥΠΕΞ, αν κρίνουμε από όσα  έχει κατά καιρούς υποστηρίξει σε σχέση με τη  λέξη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ που περιέχεται και στην ενδιάμεση Συμφωνία του 1995 αλλά και στη  χρήση της  από πάνω από εκατό χώρες, φαίνεται να μην το απορρίπτει. Ωστόσο έχει αποφύγει να τοποθετηθεί επί των άλλων σημείων που αποτελούν,επίσης, αντικείμενο των διαπραγματεύσεων. Η πολυγλωσσία και οι διφορούμενες συχνά θέσεις των σκοπιανών Αξιωματούχων όπως π.χ  αναφορά στο αναφαίρετο δικαίωμα τους για αυτοπροσδιορισμό ή για απροθυμία στο θέμα της  αλλαγής του Συντάγματος ,εγείρουν πολλά ερωτηματικά ως προς τις πραγματικές τους διαθέσεις εκτός αν πρόκειται για τακτικισμούς από ανάγκη και σταδιακής προετοιμασίας της κοινής γνώμης. Δεν μπορεί όμως να περάσει απαρατήρητο και να αγνοηθεί το γεγονός ότι τη στιγμή που οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται στο κατώτατο σημείο των τελευταίων ετών και η Άγκυρα επιχειρεί να αμφισβητήσει εμπράκτως τα κυριαρχικά ελληνικά δικαιώματα στο Αιγαίο, η πολιτική ηγεσία της ΠΓΔΜ να πραγματοποιεί επαφές ανωτάτου πολιτικού επιπέδου με την Τουρκία και να εισπράττει ηδονικά και επαναλαμβανόμενα την αναφορά του τούρκου Πρωθυπουργού ότι η Τουρκία ήταν η πρώτη χώρα διεθνώς που αναγνώρισε το κράτος των Σκοπίων με το Συνταγματικό τους όνομα. Να πρόκειται και για υποκίνηση σε αδιαλλαξία;.. Η ίδια απρέπεια σε βάρος της Ελλάδας διαπράχθηκε προ ημερών και από τη γερμανίδα Καγκελάριο κα.Ανγελα Μέρκελ η οποία σε συνάντηση με τον Σκοπιανό ομόλογό της κ. Ζόραν Ζάεφ τον αποκάλεσε < Μακεδόνα >. Απορίας άξιον πώς διέφυγε από την μειλίχιο Καγκελάριο   να μην τον αποκαλέσει και λαμπρό απόγονο του Μεγάλου Αλεξάνδρου! Προφανώς περίσσευε η αγωνία της κας Μέρκελ για την προώθηση της  Πρωτοβουλίας του Βερολίνου για τα Δυτικά Βαλκάνια και ελάχιστα η  αλληλεγγύη προς την Ελλάδα και  κοινοτική νομιμότητα Ανεξάρτητα πάντως των γεγονότων των τελευταίων ημερών ,των εσωτερικών ισορροπιών και άλλων προβληματισμών στην γειτονική μας χώρα ,η κυβέρνηση του Ζόραν Ζάεφ ή οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη ότι δύο στόχοι των α) η ένταξη στο ΝΑΤΟ και β) Η ευρωπαϊκή τους προοπτική  δεν μπορούν  να επιτευχθούν χωρίς την  συγκατάθεση της Ελλάδας. Σαφής ήταν άλλωστε η αναφορά του Γ.Γ του ΝΑΤΟ κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στα Σκόπια όπως και του Προέδρου της Ε.Επιτροπής  κ.Ζάν Ζάκ Γιουνκέρ ότι οι  χώρες των Δ.Βαλκανίων για να ενταχθούν στους ευρώ-ατλαντικούς θεσμούς  θα πρέπει προηγουμένως να έχουν επιλύσει τις μεταξύ τους διαφορές και ασφαλώς με τους γείτονές τους. Ασφαλώς υπάρχει γενικότερο ενδιαφέρον για τον χώρο των Δυτικών Βαλκανίων. Η ελληνική διπλωματία  το γνωρίζει καλώς όπως και ότι  η σταθερότητα στην περιοχή ενδιαφέρει ιδιαίτερα την Ελλάδα. Μπορούμε όμως να απαιτήσουμε από όσους επείγονται για την ένταξη της ΠΓΔΜ να ασκήσουν τις δέουσες πιέσεις προς τις πολιτικές δυνάμεις της γείτονας χώρας αλλά και οι ίδιες να κατανοήσουν ότι η ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά των λαών κτίζονται  βάση των επιτευγμάτων τους και όχι με σφετερισμούς ή καρικατούρες όπως εκείνες με τις οποίες ο Γκρουέφσκι φρόντισε να στολίσει τη ν Πρωτεύουσά της χώρας του.  Οι διαπραγματεύσεις με τους σκοπιανούς έχουν και την εσωτερική ελληνική διάστασή τους. Δεν είναι θέμα μόνο χειρισμών που την ευθύνη εχει,ασφαλώς,η κυβέρνηση ή η εκάστοτε κυβέρνηση. Υπάρχουν και οι αντιδράσεις και οι ευαισθησίες της κοινής γνώμης που δεν πρέπει και δεν μπορεί να αγνοηθούν. Αρκεί βέβαια οι αντιδράσεις να μην πηγάζουν από πολιτικά κίνητρα και να είναι μετρημένες και να μη προκαλούν διχασμούς. Οι διαιρέσεις σε θέματα εθνικής σημασίας ,ιστορικά έχουν βλάψει τον ελληνικό λαό.Πρέπει επίσης να γίνει κατανοητό ότι οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις δεν συνιστούν μυστική διπλωματία η οποία συντελείται όταν το περιεχόμενο των συνομιλιών αποκρύπτονται από το λαό και τους αρμόδιους πολιτειακούς φορείς. Στην διπλωματική πρακτική σοβαροί λόγοι δημοσίου συμφέροντος επιβάλλουν να μην δημοσιοποιούνται όσα συζητούνται μέχρις ότου οι διαπραγματεύσεις καταλήξουν σε απτά αποτελέσματα τα οποία στις Δημοκρατίες τίθενται υπό την έγκριση των Κοινοβουλίων ή απευθείας από τον λαό με τη μορφή των δημοψηφισμάτων. Από τα συμβαίνοντα στην περιοχή μας, τη γενικότερη διεθνή και εσωτερική κατάσταση τόσο στην ΠΓΔΜ όσο και στη χώρα μας ,είναι δύσκολο να προβλεφθεί αν βρισκόμαστε εγγύτερα στην εύρεση λύσης ,αμοιβαία αποδεκτής ή θα απαιτηθεί να διανυθεί πολύς δρόμος ακόμα με ότι αυτό θα συνεπάγεται τόσο για τους άμεσα εμπλεκόμενα όσο και τα ενδιαφερόμενα μέρη. 

Συζήτηση

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Πολύ κοντά ή ακόμα μακριά για Συμφωνία στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ; Και οι δύο εκδοχές εξίσου ισχυρές.

  1. Οι κυβερνήσεις των Σκοπίων δυστυχώς θέλουν να παρουσιάσουν στη διεθνή κοινότητα ότι υπόκεινται ενός είδους bullying εκ μέρους της Ελλάδας που αμφισβητεί την ιστορία τους,την ταυτότητα τους και την γλώσσα τους αλλά συγχρόνως δεν παρουσιάζουν την απόφαση του ΕΔΔΑ 74651/01 του 2009 όπου καταδικαστικαν για παραβίαση μιας ομάδας πολιτών τους που αμφισβητούν την λεγομενη «μακεδονική» ταυτότητα και γλώσσα και δικαιώθηκαν να αποκαλούνται Βούλγαροι. Αξίζει να την μελετήσετε, που αναφέρει η απόφαση πως δημιουργήθηκε ο Μακεδονισμος κλπ. Εξ άλλου ένα σημαντικό σημείο της απόφασης 817 / 93 του ΟΗΕ είναι ότι πρέπει να γίνει διαπραγματευση για το Συνταγματικό τους όνομα. Οπότε από την στιγμή που το διεθνές δίκαιο τους δίνει μονομερώς το δικαίωμα να αλλάξουν το όνομα τους πρέπει η δέσμευση να είναι τόσο ισχυρή που να ειναι απαγορευτικο να μπορούν να το κάνουν στο μέλλον. Αυτό για να γίνει θα πρέπει το μακεδονικό να είναι επιθετικός προσδιορισμός του κυρίου ονόματος. Έχω στείλει ήδη την εξής πρόταση στον
    Antonio Guterres ως την καλύτερη δυνατή λύση το όνομα: македонскиВардарска
    επειδή η Βουλγαρία δεν δέχεται γεωγραφικό προσδιορισμό.

    Posted by Socratis Argyris | Φεβρουαρίου 24, 2018, 11:52 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ

Αρχείο

Αρέσει σε %d bloggers: