Αρθρογραφία Μελών

Tα αδύναμα σημεία του καθεστώτος Ερντογκάν και οι ελληνικές ιδιαιτερότητες.

Του Χρήστου.Θ.Μπότζιου
Πρέσβη ε.τ.
Όποιος έρχεται σε επικοινωνία με τούρκους πολίτες είτε για οικονομικό-εμπορικούς  λόγους είτε πολιτιστικούς ή κοινωνικούς πχ τουρισμός, διαπιστώνει ότι πρόκειται για αγαθούς, ευγενικούς και καλοπροαίρετους ανθρώπους. Απέναντι δε στους Έλληνες ενίοτε επιδεικνύουν ιδιαίτερα φιλικά αισθήματα. Την τελευταία άποψη δεν φαίνεται να την συμμερίζονται απόλυτα όσοι συνέζησαν με τους τούρκους όπως οι Κωνσταντινουπολίτες,οι Ιμβριοι  κ.α που αντικειμενικά  τους γνωρίζουν καλλίτερα.Το αυτό, πολύ πιθανό, να ισχύει  και από τουρκικής πλευράς για τούς έλληνες. Ασφαλώς η επίδραση της ιστορίας είναι μεγάλη. Οι Έλληνες θεωρούν τους τούρκους υπεύθυνους για την κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας η οποία παρά το μωσαϊκό εθνοτήτων που την αποτελούσε, ήταν βασικά ελληνική σε γλώσσα, πολιτισμό  και θρησκευτική παράδοση. Στον ίδιο βαθμό οι τούρκοι να θεωρούν τους Έλληνες υπεύθυνους για την κατάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αφού τον αγώνα των ελλήνων για την εθνική ανεξαρτησία το 1821 ακολούθησε ,σταδιακά, και η εξέργεση των άλλων Βαλκανικών λαών. Όμως οι σχέσεις μεταξύ των λαών δεν είναι μόνο το παρελθόν, η ιστορία. Υπάρχει το παρόν και περισσότερο το μέλλον που αφορά τις επόμενες γενεές. Η Τουρκία είναι μια σημαντική χώρα ,διάδοχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η οποία χάρις και τις αντιθέσεις των μεγάλων δυνάμεων και ασφαλώς τις στρατιωτικές και πολιτικές ικανότητες του Κεμάλ Ατατούρκ, κατόρθωσε να περισώσει  ένα ικανό μέρος της Αυτοκρατορίας μεγάλης γεωπολιτικής σημασίας. Εκτός  του ελέγχου των στενών του Ελλησπόντου και του Βοσπόρου, περιλαμβάνει και τις Μικρασιατικές ακτές με την  γή της Ιωνίας λίκνο του ελληνικού πολιτισμού. Ο Κεμάλ Ατατούρκ,ο ιδρυτής της σύγχρονης Τουρκίας ,αντελήφθη ότι η Τουρκία έπρεπε να αλλάξει πολιτικό και πολιτιστικό προσανατολισμό .Να στραφεί προς τη Δύση και όχι προς την Ανατολή. Οι διάδοχοί του λίγο-πολύ το τήρησαν και τον Δεκέμβρη 1990 η Τουρκία απέκτησε και  καθεστώς  υποψηφίας χώρας για πλήρη ένταξη στην Ε.Ενωση.  Με την άνοδο στην εξουσία του Ερντογκάν σπάει σιγά-σιγά η κεμαλική παράδοση .Ο ίδιος δυσπιστεί έναντι της  Ε.Ε  και της Δύσης γενικότερα η οποία απαιτεί σημαντικές αλλαγές σε ότι αφορά την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως και των δικαιωμάτων των εθνικών μειονοτήτων. Αρχίζει να διοικεί ως Σουλτάνος  αντί δημοκρατικού αιρετού ηγέτη και να επιδεικνύει συμπεριφορά περιφερειακής δύναμης. Η Δύση, παρά τις κριτικές που ασκούνται στο σύστημα Ερντογκάν, παραμένει ουσιαστικά θεατής. Η απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο 2016 που ως λέγεται είχε  προειδοποιητικό χαρακτήρα ,αντί να προβληματίσει συνετέλεσε στην ενίσχυση της παντοδυναμίας του. Πολιτικά στρέφεται προς τη Μόσχα η οποία ανταποκρίθηκε ασθμένως δράττοντας την ευκαιρία για υπονόμευση της συνοχής του ΝΑΤΟ. Η Ρώσο-τουρκική προσέγγιση ή λυκοφιλία, δεν μπορεί κατά εκτίμησή μας, να προσλάβει στρατηγικό χαρακτήρα γιατί μεταξύ των δύο χωρών εμφιλοχωρούν πολλά συγκρουόμενα συμφέροντα. Εξάλλου η Τουρκία εξακολουθεί να έχει μεγάλες εξαρτήσεις από τη Δύση. Τα τεκταινόμενα στη Μ. Ανατολή-Ιράκ και Συρία-με το φάσμα για την Άγκυρα δημιουργίας Κουρδικού κράτους που όπως δείχνουν οι εξελίξεις μετατίθεται στο μέλλον ,λειτούργησε καταλυτικά και προσέφερε στον Ερντογκάν επιχειρήματα και το ισχυρό όπλο της επίκλησης του κίνδυνου που διέτρεχε η πατρίδα  και να συσπειρώσει το μεγαλύτερο μέρος των πολιτικών δυνάμεων της χώρας ακόμα και ιδεολογικά αντίθετων Το κουρδικό είναι ένα από τα πλέον αδύναμα σημεία για την Τουρκία και ασφαλώς όχι μόνο για το καθεστώς Ερντογκάν. Δεν πρόκειται για παροδικό πρόβλημα  αλλά  διαρκή ανησυχία για την τουρκική εσωτερική πολιτική και  διπλωματία. Η εισβολή   στο Αφρίν και ανατολικότερα με την απειλή του Ερντογκάν να φθάσει μέχρι το Ορμπίλ ( τα ελληνιστικά Αρβηλα ),μπορεί να έχει απρόσμενες συνέπειες στις σχέσεις της Τουρκίας με τις Αραβικές χώρες αλλά και το Ισραήλ. Η κατάσταση  γίνεται  πλέον απρόβλεπτη με τις δηλώσεις του Προέδρου Τράμπ που δεν έχουν αποκρυπτογραφεί ακόμα, ότι οι ΗΠΑ προτίθενται να αποσυρθούν από τη Συρία. Η αντιδυτική ρητορική του  Τούρκου Προέδρου σε συνδυασμό με το βαθμιαίο εξισλαμισμό της χώρας  προβληματίζει σημαντικό μέρος του πληθυσμού κυρίως των δυτικότροπων δυτικών περιοχών. Και η απομάκρυνση της ευρωπαϊκής  προοπτικής  δεν λειτουργεί υπέρ της συνοχής της τουρκικής κοινωνίας. Σε ότι αφορά τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας οι κάποιες ελπίδες που δημιούργησε η αναπάντεχη πρόσκληση που απευθύνθηκε στον Τούρκο Πρόεδρο και η επίσκεψη που πραγματοποίησε στην Ελλάδα αρχές του περασμένου Δεκέμβρη, εξανεμίσθηκαν σε διάστημα λίγων μηνών. Οι καθημερινές παραβιάσεις του εναερίου και θαλάσσιου χώρου όπως και το επεισόδιο με την παρατεινόμενη κράτηση των δύο στρατιωτικών και οι εμπρηστικές δηλώσεις ανωτάτων τούρκων αξιωματούχων αναφορικά με την κυριότητα δέκα οκτώ βραχονησίδων,  έχουν συντελέσει στη δημιουργία υψηλής έντασης στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών σε σημείο να υπάρχει φόβος ακόμη και θερμού επεισοδίου. Αλλά και η Ελλάδα  έχει τις ιδιαιτερότητες  και τους προβληματισμούς της. Ο Βαλκανικός χώρος που την περιβάλλει δεν παύει να δυναστεύεται από εθνολογικές και άλλες έριδες του παρελθόντος και να είναι ασταθής.Οι σχέσεις με τις δύο όμορες χώρες Αλβανία και ιδίως με την ΠΓΔΜ σχετικά με την ονομασία και τα παράγωγά της για τα οποία βρίσκονται υπό εξέλιξη διαπραγματεύσεις σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών ,βαίνουν πέραν των συνήθων συγκρούσεων συμφερόντων. Σε αντίθεση όμως με την Τουρκία η Ελλάδα αποτελεί σημείο αναφοράς για την Δημοκρατία και σταθερότητας   στη ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου εξέφρασε την πλήρη αλληλεγγύη του στην χώρα μας στέλνοντας  ηχηρό μήνυμα προς την Άγκυρα για σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου όπως και την ταχεία απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών. Προβληματισμοί εκφράζονται γύρω από τις δυνατότητες και  έμπρακτης κοινοτικής συμπαράστασης  σε περίπτωση που απαιτηθεί και πώς αυτή θα εκδηλωθεί. Εκείνο που από πλευράς μας επιβάλλεται είναι η μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων , σύνεση αλλά και αποφασιστικότητα, ετοιμότητα και ανάπτυξη ισχυρής αποτρεπτικής ικανότητας των ενόπλων δυνάμεων  όπως και  διπλωματική κινητικότητα με ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας. Δυστυχώς, ουδέν χαλεπότερον γείτονος εμπαθούς και ανασφαλούς .

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ

Αρχείο

Αρέσει σε %d bloggers: