Αρθρογραφία Μελών

Ο αμφιλεγόμενος Πρόεδρος των ΗΠΑ, η τριμερής επέμβαση στην Συρία και ο οπορτουνισμός της Άγκυρας. Η συμπαράσταση Ε.Ε και ΗΠΑ σε Ελλάδα και Κύπρο.

Του Χρήστου.Θ.Μπότζιου
Πρέσβη ε.τ.
Ακόμη δεν συμπλήρωσε διετία από την ανάληψη των καθηκόντων του ως 45ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών και ήδη ο κ. Ντόλαλτ Τράμπ χαρακτηρίζεται από πολλούς ,εντός και εκτός της χώρας του,  ως ο πλέον αμφιλεγόμενος  ( controversial ) Πρόεδρος στην ιστορία της αμερικανικής Συμπολιτείας. Βασικοί λόγοι πού συντελούν στην απόδοση τέτοιου χαρακτηρισμού, η ανακολουθία του σε πολιτικές που είχε εξαγγείλει προεκλογικά  που τις επανέλαβε και ευθύς μετά την ορκωμοσία του, οι μεταπτώσεις του και κυρίως ο τρόπος που χειρίζεται τα εσωτερικά και διεθνή θέματα που  διαφέρουν  ριζικά των προκατόχων του. Παροιμιώδης είναι και η συνεχής διαμάχη του με τους εκπροσώπους των ΜΜΕ οι ποίοι του ανταποδίδουν τα ισα συνήθως όχι τόσο επί της ουσίας αλλά περισσότερο με αναφορές στην ιδιωτική του ζωή επιστρατεύοντας  ακόμα και πορνοστάρ οι οποίες αποκαλύπτουν ,μετά δεκαετίες, ότι είχαν παρενοχληθεί από τον σημερινό Πρόεδρο! Ο αμερικανικός λαός, γνωστός για την αφέλεια που τον διακρίνει σε πολλά θέματα κοινωνικής φύσης ,γίνεται  έτσι δέκτης στα επουσιώδη  αλλά δεν αντιδράει στα ουσιώδη. Εάν επρόκειτο για επιλογές Προέδρου ή Πρωθυπουργού άλλης  χώρας πολύ πιθανό το ενδιαφέρον να περιοριζότανε στα εθνικά όρια. Στην συγκεκριμένη όμως περίπτωση πρόκειται για τον ηγέτη της πλέον ισχυρής χώρας στο κόσμο που οι πολιτικές επιλογές του ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν στην εξωτερική πολιτική, μπορεί να επηρεάσουν αποφασιστικά τις διεθνείς εξελίξεις. Τις ημέρες που διανύουμε ο Αμερικανός Πρόεδρος βρίσκεται και πάλι στη διεθνή επικαιρότητα με θετικές, ως επί το πλείστον, κριτικές. Πρόκειται για την στρατιωτική επέμβαση στη Συρία και τον βομβαρδισμό περιοχών όπου το καθεστώς του Προέδρου Ασάντ ανέπτυσσε το βιοχημικό πολεμικό οπλοστάσιο το οποίο κατά τους ισχυρισμούς κυρίως των Δυτικών, χρησιμοποιήθηκε εσχάτως κατά των αντιπάλων του. Η διεθνής κοινή γνώμη δεν φαίνεται να έχει πεισθεί πλήρως με τη θέση αυτή. Και τα επιχειρήματα που την αποδυναμώνουν είναι πολλά.Μεταξύ αυτών και το γεγονός ότι η απόφαση επέμβασης ελήφθη από τις ΗΠΑ ,Η.Β,  Γαλλία ,χώρες με παραδοσιακά ενεργειακά συμφέροντα στην περιοχή ενώ αγνοήθηκε η πρόταση της Σουηδίας για αποστολή εξειδικευμένης Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ για επιτόπια έρευνα. Υποστηρίζεται, επίσης, ότι ο βομβαρδισθείς χώρος πρέπει να ήταν εγκαταλειμμένος και αυτό τεκμαίρεται και από το γεγονός ότι δεν καταγράφηκαν θύματα αμάχου πληθυσμού. Εξάλλου,υποστηρίζεται, ότι αν υπήρχαν αποθηκευμένα χημικά όπλα θα έπρεπε να είχαν εκραγεί ή να σημειωνόταν μεγάλη εκροή δηλητηριωδών αερίων. Προς τι λοιπόν η επέμβαση;  Ορισμένοι την αποδίδουν στην ανάγκη να αποδειχθεί η αποφασιστικότητα του Αμερικανού Προέδρου. Πιθανό,επίσης, για να ανακοπεί η προέλαση των δυνάμεων του ,Ασαντ  ο οποίος τελευταίως  είχε ανακτήσει  πολλά από τα απολεσθέντα εδάφη  χωρίς να αποκλείεται και να προέβη  στη χρήση χημικών όπλων.  Από δηλώσεις και αντιδηλώσεις  όπως και τα διπλωματικά παρασκήνια, οδηγούμεθα στην εκτίμηση ότι  στόχος της  τριμερούς επέμβασης ήταν βασικά ο έλεγχος και η μελλοντική εκμετάλλευση των ενεργειακών αποθεμάτων της περιοχής. Στα πλαίσια αυτά μπορεί να προστεθεί και η αποτροπή ρωσικής επιρροής στη περιοχή η οποία αποτελεί σημείο  ισχυρών γεωπολιτικών  και στρατηγικών  ανταγωνισμών και πιθανών ανακατατάξεων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα αλλά και τις άλλες χώρες της περιοχής και όχι μόνο της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και της ευρύτερης Βαλκανικής, προσλαμβάνει η στάση και η συμπεριφορά της Τουρκίας. Το καθεστώς Ερντογκάν επιδοκίμασε μεν την τριμερή επέμβαση, αποδοκιμάζοντας συγχρόνως τη χρήση χημικών όπλων που επέρριψε στις δυνάμεις του Σύριου Προέδρου Ασάντ. Εικάζεται ότι η θέση αυτή της Αγκύρας να μην άρεσε στη Μόσχα που είχε ήδη ταχθεί υπέρ της διεθνούς νομιμότητας καταδικάζοντας μονομερείς ενέργειες. Ο τούρκος Πρόεδρος και το ακροδεξιό κόμμα το οποίο τον στηρίζει ,εφαρμόζει μια οπορτουνιστική πολιτική  κινούμενος μεταξύ Ανατολής (Ρωσίας ) και Δύσης. Πότε συντασσόμενος με τους δυτικούς κατά της Ρωσίας και πότε, αντιστρέφοντας τους όρους, με τη Μόσχα  συνάπτοντας διμερείς Συμφωνίες συνεργασίας και προμήθειας όπλων με πλέον προκλητική για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ του πυραυλικού συστήματος των  S400. Με τις διπλωματικές αυτές ακροβασίες το καθεστώς Εντογκάν επέτυχε την ανοχή, Δύσης και Ρωσίας, για να εισβάλλει στη Συρία καταλαμβάνοντας τη περιοχή του Αφρίν η οποία ελεγχόταν από τους Κούρδους οι  οποίοι για άλλη μια φορά στην  πολύπαθη ιστορία τους δοκίμασαν την εγκατάλειψη από τους συμμάχους τους. Ορθώς ο έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών κ.Νίκος Κοτζιάς στις πρόσφατες εργασίες του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε  στο Λουξεμβούργο ( 16.Ο4.18 ) έθεσε θέμα παραβίασης της εδαφικής ακεραιότητας  της Συρίας όπως και ανάγκης προστασίας των Κουρδικών πληθυσμών. Η αντιδυτική πολιτική του καθεστώτος Ερντογκάν έχει προκαλέσει σοβαρούς προβληματισμούς σε ΗΠΑ και την Ε.Ε με αυστηρές προειδοποιήσεις προς την Άγκυρα για την ακολουθούμενη επιθετική συμπεριφορά  έναντι των γειτονικών χωρών, Ελλάδα και Κύπρο προς τις οποίες εκφράσθηκε  η πλήρης συμπαράσταση και υποστήριξη. Η στάση αυτή της Ε.Ε απεικονίζεται πλήρως και στη πρόσφατη έκθεση για την Τουρκία της Ε.Επιτροπής με την οποία καλείται,μεταξύ άλλων, η Άγκυρα να σεβαστεί τις Αρχές του Δ.Δικαίου και της καλής γειτονίας  με ρητή αναφορά στην Ελλάδα και την Κύπρο. Εκπλήσσει η ανακοίνωση –απάντηση που εξέδωσε το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών που με πρωτόγνωρη και άκρως επιθετική για τη διπλωματική  γλώσσα ,αντεπιτίθεται ενώ για πρώτη ίσως  φορά σε ευρωπαϊκό επίπεδο ,ωσάν να απευθύνονται σε Ενοριακό ακροατήριο ,θέτει θέμα κυριότητας των Ιμίων τα οποία χαρακτηρίζει ως τουρκικά!. Από καιρό από αυτές τις στήλες είχαμε επισημάνει την αλλαγή τακτικής της Άγκυρας έναντι της Ελλάδας με έμπρακτη πλέον αμφισβήτηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο. Οι αντιδράσεις μας εφεξής αποφασιστικές και προσήκουσες πρέπει να έχουν διπλή κατεύθυνση.   Αφενός να κινηθούμε στο πνεύμα της Ρωμαϊκής ρήσης  si vis pacem para bellum ( εάν επιθυμείς ειρήνη παρασκεύαζε πόλεμο ) με την σημερινή της έννοια δηλαδή την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος των ενόπλων δυνάμεων και αφετέρου-και τούτο σε πολιτικό επίπεδο-να εξασφαλίσουμε αξιόπιστες συμμαχίες που να μπορούν να εκφράσουν και δυναμικά την συμπαράσταση τους.

Συζήτηση

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Ο αμφιλεγόμενος Πρόεδρος των ΗΠΑ, η τριμερής επέμβαση στην Συρία και ο οπορτουνισμός της Άγκυρας. Η συμπαράσταση Ε.Ε και ΗΠΑ σε Ελλάδα και Κύπρο.

  1. Μετά την ήττα τους στο βρώμικο πόλεμο του Βιετνάμ οι Αμερική ξεκίνησε από την δεκαετία του 80 να μιλά για τα ανθρώπινα δικαιώματα ως αντιπερισπασμο στο τότε σοσιαλιστικο μπλοκ ώστε να δημιουργήσει ρωγμές στο σύστημα ενώ συγχρόνως στον δυτικό κόσμο τα εργατικά δικαιώματα έμπαιναν στην άκρη μέσω των πολιτικών της σχολής του Σικάγου. Δυστυχώς όμως η παγκοσμοποιηση δεν έφερε το ποθητό αποτέλεσμα στην Αμερικανική οικονομία και τώρα ο Τραμπ αν και οπαδός του νεοφιλελευθερισμου είναι αναγκασμένος να εφαρμόσει μια οικονομική πολιτική στα πλαίσια του εθνικοσοσιαλισμου ,δηλαδή να αναζητά νέο ζωτικό χώρο τόσο σε εδαφικο όσο και σε οικονομικο χώρο. Ο χώρος της Μέσης Ανατολής διαχρονικα ήταν ένας χώρος που μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πολεμο και ειδικά η Συρία ηταν στην Εντολή τη Γαλλιας .Τώρα με τον πόλεμο στη Συρία που ξεκίνησε όταν έστειλαν στους αντάρτες τα όπλα του Καντάφι στα πλαίσια της επιχείρησης της Δύσης «Αραβικής Άνοιξη» η Ρωσία του Πουτιν άρπαξε την ευκαιρία ώστε να παγιώσει την θέση της Ρωσίας στη Μεσόγειο και ειδικά στη χώρα που θα περάσουν οι νέοι ενεργειακοί αγωγοί, δηλαδή οι αγωγοί αυτοί που ουσιαστικά θέλουν να αποκόψουν την Ρωσία από την τροφοδοσία της δύσης με το δικό της φυσικό αέριο. Ο Τραμπ και το επιτελείο του βρίσκεται σε μια αντίφαση, από την μια θέλει να απομονωσουν τον Πουτιν αλλά συγχρόνως να απαγκιστρωθουν από ένα πόλεμο που μπορεί να γίνει το νέο Βιετνάμ γι αυτούς.
    Σχετικά με τον Ερντογάν στόχος του είναι οι Κουρδοι ώστε να μη γίνει το Κουρδικό κράτος, γι αυτό βλέπουμε την συμμαχία με το Ιράν και ουσιαστικά στο Αφρίν τον χρησιμοποιεί ο Πουτιν ως μακρύ χέρι κόντρα στους Αμερικανούς.
    Όσον αφορά τα εξοπλιστικά πιστεύω ότι μόνο με την γιγαντοση της εθνικής οικονομίας θα μπορέσουμε να τα χρηματοδοτησουμε για να μη μπούμε ξανά στον φαύλο κύκλο των εμπορικών ελλειμμάτων.

    Posted by Σωκράτης Αργύρης | Απρίλιος 20, 2018, 9:38 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ

Αρχείο

Αρέσει σε %d bloggers: