Αρθρογραφία Μελών

Η ιστορική αλήθεια για την πυρπόληση της Σμύρνης και το πρόθυμο ακροατήριο του Ταγίπ Ερντογκάν. Αναγκαία η ευρύτερη δυνατή συναίνεση των πολιτικών μας δυνάμεων.

Του Χρήστου.Θ.Μπότζιου
Πρέσβη ε.τ.
Δίκαιη και πρέπουσα η άμεση απάντηση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ.Προκόπη Παυλόπουλου στις  θέσεις  που εξέφρασε ο τούρκος  Πρόεδρος  σε πολιτικό ακροατήριο στη Σμύρνη όπου εγκαινίασε την προεκλογική του εκστρατεία για τις διπλές εκλογές στις 24 Ιουνίου, ότι ήσαν οι έλληνες που πυρπόλησαν  την πόλη κατά την υποχώρησή τους το 1922 και όχι τα τουρκικά στρατεύματα του Κεμάλ  Ατατούρκ. Με τις θέσεις του αυτές ο κ.Ερντογκάν ασέβησε διπλά. Αφενός γιατί διαστρέβλωσε την ιστορική αλήθεια ενώπιον ενός πρόθυμου ακροατηρίου και αφετέρου γιατί δεν σεβάστηκε τη μνήμη μίας πόλης και ενός πληθυσμού της περιοχής με την λαμπρή παράδοση του ελληνισμού της Ιωνίας. Ποία διαφορά με τους ιταλούς που ,αντίθετα από τους τούρκους, επαίρονται για το ιστορικό παρελθόν της κάτω Ιταλίας και δεν άλλαξαν το όνομα ούτε μίας αρχαίας ελληνικής πόλης της Σικελίας και της  Μεγάλης  Ελλάδας!  Δεν γνωρίζω σε τι ιστορικά κείμενα στηρίχθηκε ο τούρκος Πρόεδρος για να αποδώσει στους έλληνες την ευθύνη της πυρπόλησης της Σμύρνης. Καλό θα ήταν πάντως  να του αποσταλεί ένα αντίτυπο του βιβλίου του Αμερικανού Προξένου George Horton αυτόπτη μάρτυρα του θλιβερού γεγονότος της πυρπόλησης και ότι ακολούθησε  αυτής,ο οποίος ούτε ελληνικής καταγωγής ήταν ούτε έκπροσωπούσε,τότε, μία υπερδύναμη όπως είναι οι ΗΠΑ σήμερα. Τα λεχθέντα από τον τούρκο Πρόεδρο προφανώς για να κερδίσει ένα δυσμενές για αυτόν εκλογικό  τμήμα, δεν είναι άμοιρο συνεπειών  για τα αισθήματα ενός λαού προς τον άλλον σε μία δύσκολη περίοδο των διμερών μας σχέσεων. Δυστυχώς οι θέσεις του κ.Ερντογκάν επιβεβαιώνουν  το  πικρό δίδαγμα της ιστορίας. Το  Vae victis  ( Ουαί τοις ηττημένοις ), των Ρωμαίων. Γενική είναι η πεποίθηση ότι η Μικρασιατική καταστροφή ήταν αποτέλεσμα, χωρίς βέβαια να υποτιμάμε τις  τότε διεθνείς συγκυρίες και ανταγωνισμούς ,του εθνικού διχασμού ο οποίος επέτρεψε στον Ατατούρκ να διασώσει ικανό μέρος της καταρρέουσας οθωμανικής Αυτοκρατορίας και το σημαντικότερο.  Βενιζελικοί και φιλοβασιλικοί είχαν τελείως διαφορετικές αντιλήψεις για την μικρασιατική εμπλοκή της Ελλάδας για την προστασία του εκεί ελληνισμού  και αντί να ενώσουν τις δυνάμεις τους  ερίζανε μεταξύ τους με αποτέλεσμα την καταστροφή. Καθώς πλησιάζει η συμπλήρωση εκατό χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή το καθεστώς Ερντογκάν φαίνεται να εμπνέεται από την νίκη αυτή και επενδύει και στην εισβολή και κατοχή Συριακών εδαφών  στο Αφρίν με την ανοχή, φεύ, των ΗΠΑ  και  Ρωσίας. Η  πιθανή διπλή νίκη ,έστω και οριακή, στις επερχόμενες διπλές εκλογές του Ιουνίου μπορεί να έχουν εξάψει την φαντασία του Ερντογκάν  να αναδειχθεί σε σύγχρονο Σουλτάνο και να ονειρεύεται  < τα σύνορα  της καρδιάς του>. Η Μικρασιατική καταστροφή και η πυρπόληση της Σμύρνης ανήκουν πλέον στην ιστορία. Ασφαλώς πληγώνουν και προσβάλουν τον πολιτισμό. Πολύ πιθανό  πολλές από τις ανθελληνικές εξάρσεις του κ.Ερντογκάν  να υπαγορεύονται από λόγους εσωτερικής σκοπιμότητας. Να αποβλέπουν σε άγρα ψήφων  από την ακροδεξιά και άλλους εθνικιστικούς κύκλους. Πολύ δύσκολο όμως να εγκαταλειφθούν από τον ίδιο ή άλλα διάδοχα  πολιτικά σχήματα.  Οι διεκδικήσεις  νησίδων και βραχονησίδων δεν ήταν ,ασφαλώς,εφεύρημα του καθεστώτος Ερντογκάν . Όμως  τις υιοθέτησε . Πολλοί διερωτώνται κατά πόσο η  Άγκυρα  θα επιχειρήσει μια δυναμική αναμέτρηση με την Ελλάδα  στο Αιγαίο είτε από τυχαίο γεγονός ή και σκηνοθετημένο. Η απάντηση, θετική ή αρνητική ,δεν μπορεί παρά να είναι υποθετική. Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να φαντασθεί κανείς ότι η Τουρκία θα επιχειρούσε μια τέτοια πολεμική περιπέτεια για πολλούς και ποικίλους λόγους. Πρώτον γιατί γνωρίζει ότι θα αντιμετωπίσει μία σθεναρή ελληνική αντίσταση  από ετοιμοπόλεμες στρατιωτικές δυνάμεις. Η Ελλάδα όπως είπε χαρακτηριστικά ο Υπουργός Εξωτερικών κ.Νίκος Κοτζιάς σε πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξή του, δεν είναι  Αφρίν. Δεύτερον για τις πολιτικές συνέπειες για το καθεστώς Ερντογκάν αλλά και την Τουρκία.Ενα έστω και περιορισμένης έντασης πολεμικό επεισόδιο θα αποξένωνε αφάνταστα τους δύο λαούς γεγονός που θα σηματοδοτούσε την αρνητική στάση των ελληνικών Κυβερνήσεων σε κάθε ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.  Η απομόνωση της Τουρκίας θα ήταν πλήρης και από πλευράς των άλλων ευρωπαϊκών χωρών που ήδη προβληματίζονται με την συμπεριφορά της Άγκυρας. Τα ερωτήματα καθημερινώς πληθαίνουν αν η Τουρκία  έχει επιλέξει οριστικά τον ισλαμικό  δρόμο ή οι επιλογές είναι απλά ενός ονειροπαρμένου νέο-σουλτάνου. Μία Τρίτη διάσταση είναι εκείνη της αντίδρασης Ε.Ε και ΝΑΤΟ ,συλλογικά ή ανά κράτος χωριστά, απέναντι σε μία χώρα που όλο και απομακρύνεται πολιτικά και πολιτιστικά, από την Δύση. Θα πρέπει ,επίσης, να σταθμιστούν και οι εσωτερικές αντιδράσεις των δυτικότροπων  τουρκικών πληθυσμών των παράλιων περιοχών της χώρας που δεν είναι ενθουσιώδεις με την απομάκρυνση της χώρας τους από τον δυτικό κόσμο. Τέλος το καθεστώς Ερντογκάν ή παραπλήσιο πολιτικό σχήμα που θα προκύψει από τις επικείμενες εκλογές  θα πρέπει να αναλογισθεί τις εσωτερικές αντιδράσεις από τους χιλιάδες απομακρυσμένους,φυλακισμένους και περιθωριοποιημένους στρατιωτικούς, δικαστικούς, δημοσιογράφους, ακτιβιστές κ.α . Ο Ερντογκάν κατόρθωσε  μέχρι στιγμής να συνενώσει τον ποικιλόμορφο τουρκικό πληθυσμό επικαλούμενος, μεταξύ άλλων, το φάσμα του κουρδικού κινδύνου .Μέχρι πότε όμως; Ασφαλείς προβλέψεις για την συμπεριφορά της Τουρκίας και το μέλλον του καθεστώτος Ερντογκάν είναι πολύ δύσκολο να γίνουν. Ούτε το πώς θα συμπεριφερθεί μετά τις εκλογές σε περίπτωση που εξέλθει νικητής που σύμφωνα με τις πρώτες σφυγμομετρήσεις του εκλογικού σώματος θεωρείται πολύ πιθανό. Από δικής μας πλευράς επιβάλλεται διαρκής ετοιμότητα σε στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο,συσπείρωση του λαού και ευρύτερη δυνατή συναίνεση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων με τακτικές επίσημες και ανεπίσημες διαβουλεύσεις σε επίπεδο ηγεσιών των πολιτικών κομμάτων  αλλά και σε άτυπη μορφή. Οι περιστάσεις και η τουρκική απειλή που πολύ φοβάμαι δεν είναι παροδικές ,επαναφέρουν στην επικαιρότητα την σκοπιμότητα θέσπισης Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας με πλέον συγκεκριμένες αρμοδιότητες εκείνων του ΚΥΣΕΑ.                      

Συζήτηση

One thought on “Η ιστορική αλήθεια για την πυρπόληση της Σμύρνης και το πρόθυμο ακροατήριο του Ταγίπ Ερντογκάν. Αναγκαία η ευρύτερη δυνατή συναίνεση των πολιτικών μας δυνάμεων.

  1. Απλά για ιστορικούς λόγους πρέπει καποτε στην Ελλάδα να δούμε και τις ευθύνες της εκάστοτε πολιτείας και να μη βλέπουμε μόνο το αποτέλεσμα. Γιατί αν δεν ξέρουμε aτα αίτια και τις αφορμές σημαίνει ότι θα συνεχίσουμε να τα επαναλαμβάνουμε σε βάρος των νέων γενεών.
    Πριν την καταστροφη της Σμύρνης τον Σεπτέμβρη του 1922 είχε προηγηθεί ο νόμος 2870/16.7.1922
    Στο περίφημο ΦΕΚ 119 δημοσιεύθηκε ο νόμος 2870/16-7-1922 Περί παρανόμου μεταφοράς προσώπων, ομαδόν ερχομένων εις ελληνικούς λιμένας εκ της αλλοδαπής»

    «Απαγορεύεται η εις την Ελλάδα αποβίβασις προσώπων ομαδόν αφικνουμένων εκ της αλλοδαπής, εφ’ όσον ταύτα δεν είναι εφοδιασμένα διά τακτικών διαβατηρίων νομίμως τεθεωρημένων ή διά των εγγράφων των εκάστοτε οριζομένων διά Β. Δ.(=βασιλικών διαταγμάτων)».

    «Πας πλοιοκτήτης, πράκτωρ, πλοίαρχος ή άλλο οιονδήποτε μέλος του πληρώματος πλοίου τινός, όστις ήθελεν αναλάβει όπως διευκολύνη ή δεχθή την εις την Ελλάδα μεταφοράν των περί ων η απαγόρευσις προσώπων, τιμωρείται διά φυλακίσεως 6 τουλάχιστον μηνών και διά χρηματικής ποινής από 3.000 – 10.000 δραχμών δι’ έκαστον κατά παράβασιν του παρόντος νόμου μεταφερόμενον πρόσωπον».

    «Προκειμένου περί πλοιάρχου ή άλλου μέλους του πληρώματος η καταδικαστική απόφασις δύναται να επιφέρη εις βάρος του ενόχου και την οριστικήν ή προσωρινήν στέρησιν του δικαιώματος της παρ’ αυτού ασκήσεως του ναυτικού επαγγέλματος. Αι υποθέσεις αύται εισάγονται δι’ απευθείας κλήσεως ενώπιον του αρμοδίου Πλημμελειοδικείου. Το ενεργήσαν παράνομον μεταφοράν πλοίον θεωρείται υπέγγυον (=δεσμευμένο από το κράτος) διά την πληρωμήν της χρηματικής ποινής, της Λιμενικής αρχής υποχρεουμένης να μην επιτρέπη τον απόπλουν μέχρι της καταβολής της χρηματικής ποινής».

    Υπάρχουν και άλλες γραπτές πηγές που δείχνουν την προσπάθεια της φιλοβασιλικής κυβέρνησης να αποτρέψει την άφιξη στην Ελλάδα Μικρασιατών προσφύγων. Στις 17 Αυγούστου 1922, όταν είχε αρχίσει η κατάρρευση του μετώπου, ο Ύπατος Αρμοστής Σμύρνης Αριστείδης Στεργιάδης έστειλε τηλεγράφημα στην κυβέρνηση των Αθηνών: «Αποστείλατε τάχιστα πλοία προς παραλαβήν στρατού μετά υλικού πολέμου και του πληθυσμού». Την επόμενη μέρα ο πρωθυπουργός Δ. Γούναρης του απάντησε: « Αποφύγετε δημιουργία προσφυγικού ζητήματος» (εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ, φύλλα από 5 έως 13 Ιανουαρίου 1930).

    Posted by Σωκράτης Αργύρης | Μαΐου 4, 2018, 8:03 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ

Αρχείο

Αρέσει σε %d bloggers: