Αρθρογραφία Μελών

Η απόσυρση των ΗΠΑ  από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και η μεταφορά της Πρεσβείας των στα Ιεροσόλυμα. Οι πιθανές επιπτώσεις για την Ελλάδα.

Του Χρήστου.Θ.Μπότζιου
Πρέσβη ε.τ.
Δεν χρειάζεται να έχει κανείς ειδική πληροφόρηση ή  ειδικές γνώσεις διεθνούς πολιτικής για να αντιληφθεί ότι η πρόσφατη απόφαση του Προέδρου Τράμπ να αποσυρθούν οι ΗΠΑ από το πυρηνικό πρόγραμμα με το Ιράν, υπαγορεύθηκε από πολιτικο- στρατιωτικούς   και οικονομικούς λόγους. Αν προστεθεί και η σχεδόν παράλληλη απόφαση για μεταφορά της Πρεσβείας των από το Τέλ Αβίβ  στα Ιεροσόλυμα με τα τραγικά γεγονότα της Γάζας που ακολούθησαν που προσβάλλουν τον ανθρώπινο πολιτισμό ,καταλήγουν  σε πλήρη επιβεβαίωση  των . Δύο αποφάσεις προς εξυπηρέτηση γεωπολιτικών και οικονομικών σκοπιμοτήτων στην πλέον κυνική τους μορφή. Ο πολύπαθος χώρος της Μέσης Ανατολής ,γέφυρα μεταξύ Ανατολής-Δύσης ,λίκνο μεγάλων αρχαίων πολιτισμών και τόπος  όπου γεννήθηκαν  οι τρείς μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες-Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός,Ισλάμ  – έχει ανά τους αιώνες προσλάβει διάφορες ονομασίες. Για τους Αρχαίους Έλληνες η Ανατολή , προσδιόριζε τον γεωγραφικό χώρο από όπου ανέτειλε ο Ήλιος. Για την κατοπινή Ευρώπη  ήταν  οι χώρες ανατολικά της Ιταλίας  ή όλες εκείνες που κατέκτησε ο Μέγας Αλέξανδρος. Αρχές του 19ου αιώνα επικρατεί ο όρος Εγγύς Ανατολή ( Proche OrientNear East ), που περιλαμβάνει την περιοχή  και τις χώρες γύρω από τα παράλια της Ανατολικής Μεσογείου ( Παλαιστίνη,Συρία,Μικρά Ασία ή Ανατολία ) ή αυτές που αποτελούσαν μέρος  της  Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο  πόλεμο γίνεται χρήση του όρου Μέση Ανατολή που είναι μάλλον καταχρηστικός και πολύ πιθανό απόρροια της διαίρεση των δύο Μεγάλων Εκκλησιών  σε Ανατολική  Ορθόδοξο  και  Δυτική Καθολική .  Αντίθετα με τις ιστορικές, θρησκευτικές, πολιτιστικές περιπέτειες των  λαών της Μ. Ανατολής ή για το ακριβέστερο Εγγύς Ανατολής, η φύση  προίκισε τις χώρες τους με τεράστιο  πλούτο σε κοιτάσματα πετρελαίου  και φυσικού αερίου. Πλέον ευνοημένη από τη φύση χώρα -εκτός από το Κουβέιτ,την Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα- το Ιράν με τεράστια αποθέματα ενεργειακών πηγών και ακολουθεί το Ιράκ και σε μικρότερο βαθμό η Συρία. Το θεοκρατικό Ιράν των Αγιατολάχ,όπως συνήθως  χαρακτηρίζεται στη Δύση,  ακολούθησε  εξαρχής μια άντιδυτική  ρητορική και παράλληλα διεκδίκησε έναν ηγετικό ρόλο στον Σιιτικό Μουσουλμανικό κόσμο που το έφεραν σε αντιπαράθεση με την Σουνιτική  Σαουδική Αραβία και μερικά από τα Εμιράτα  που διατηρούσαν στενές σχέσεις με την Δύση και ιδιαίτερα  τις ΗΠ Α. Εκτιμώντας ότι ισχυρά δυτικά συμφέροντα εποφθαλμιούσαν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές πετρελαίου και διέκειντο δυσμενώς έναντι του  καθεστώτος των Αγιατολάχ , επεδίωξαν  την ανάπτυξη πυρηνικών προγραμμάτων με σκοπό την απόκτηση ατομικών όπλων. Το γεγονός προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις από τον Δυτικό κόσμο που εκφράστηκαν με την επιβολή οικονομικού και εμπορικού εμπάργκο που όπως αποδείχθηκε έβλαπτε και τις δύο πλευρές. Μετά από πολυετείς διαπραγματεύσεις κατέληξαν στην υπογραφή συμφωνίας στη Βιέννη ( 14 Ιουλίου 2015 ), όπου εδρεύει ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας για το Ιρανικό Πυρηνικό Πρόγραμμα ( JCPOA ), η οποία περιορίζει τον εμπλουτισμό του Ουρανίου μόνο σε επιστημονικούς σκοπούς. Ο ΟΗΕ και ο ΔΟΑΕ προβαίνουν σε τακτικές επιθεωρήσεις και επιβεβαιώνουν ότι το Ιράν συμμορφώνεται με τους όρους και τις απαιτήσεις της Συμφωνίας που έχει υπογράψει με τα πέντε μόνιμα  μέλη του ΣΑ του ΟΗΕ ,την Γερμανία και την Ε.Ε.  Η ανακοίνωση από τον  Πρόεδρο Τράμπ  την 8η Μαίου της αποχώρησης από την Συμφωνία και ότι οι ΗΠΑ θα επανέλθουν στο καθεστώς των κυρώσεων μπορεί να αιφνιδίασε αλλά δεν εξέπληξε. Ο αμερικανός Πρόεδρος δεν επικαλέσθηκε μη εφαρμογή από το Ιράν της πολυμερούς Συμφωνίας που θα το διέψευδαν οι εκθέσεις  του ΔΟΑΕ αλλά ότι η Συμφωνία ηταν ατελής και θα έπρεπε να συναφθεί νέα που να συμπεριλαμβάνει και τους βαλλιστικούς πυραύλους που αναπτύσσει η Τεχεράνη που δεν το προβλέπει η εν ισχύει συμφωνία. Ποιόν θα μπορούσαν να πλήξουν αυτοί οι πύραυλοι; Ο στόχος είναι εύκολα αναγνωρίσιμος και δεν είναι άλλος από το Ισραήλ που οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών τελευταίως βρίσκονται σε βαθμό έντασης. Τα άλλα μέρη της Συμφωνίας της Βιέννης ( Η.Β,Γαλλία,Ρωσία,Γερμανία ,Ε.Ε ) με κοινή δήλωση επιμένουν στην ανάγκη συνέχισης και εφαρμογής της ενώ αδιευκρίνιστη παραμένει,μέχρι στιγμής,η στάση της Τεχεράνης η οποία περιορίζεται στην άσκηση  σκληρής κριτικής κατά των ΗΠΑ.  Η ήδη τεταμένη κατάσταση στη Μ.Ανατολή ,περιεπλάκει ακόμη περισσότερο με την υλοποίηση της απόφασης του Προέδρου Τράμπ για αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως Πρωτεύουσας του Ισραήλ να μεταφέρει εκεί  την  Πρεσβεία των ΗΠΑ  γεγονός που προκάλεσε τα θλιβερά επεισόδια στη Γάζα με δεκάδες Παλαιστινίους νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες από δυσανάλογη αντίδραση του Ισραήλ  που την απέδωσε σε νόμιμη άμυνα που ελάχιστους όμως έπεισε. Με τέτοιες συμπεριφορές πως μπορεί να δημιουργηθεί κατάλληλο κλίμα για εύρεση λύσης στο Παλαιστινιακό όταν το αίμα στις παραδόσεις πολλών  λαών της περιοχής δεν ξεπλένεται παρά με αίμα; Και πως θα αισθάνεται  ο  αμερικανός Πρέσβης  στα Ιεροσόλυμα ,πιθανότατα μόνος ,που για την φύλαξη της Πρεσβείας θα απαιτηθούν δεκάδες φρουρών και φυλάκων; Ο Πρόεδρος Τράμπ τόσο στην περίπτωση του Ιράν όσο και εκείνη της Ιερουσαλήμ πιθανό να εισέπραξε τα εύσημα των αμερικανών πολιτών ότι τηρεί τις προεκλογικές υποσχέσεις του.Πόσο όμως αρμόζουν σε ηγέτη χώρας που είναι μόνιμο μέλος του Σ.Α του ΟΗΕ που έχουν και ειδική ευθύνη για την διαφύλαξη και προώθηση της ειρήνης στον κόσμο  Εκτός από το Ιράν,στον χώρο της Μ. Ανατολής και στον ισλαμικό κόσμο , ηγετικό ρόλο διεκδικεί και η Τουρκία. Αλλά  ο ισλαμικός κόσμος της περιοχής είναι κυρίως αραβικός. Αλλά ούτε οι Ιρανοί ούτε  οι Τούρκοι είναι Άραβες. Το καθεστώς Ερντογκάν επέτυχε,με την ανοχή Αμερικανών και Ρώσων, να εισβάλλει και να καταλάβει συριακά εδάφη .Θα το ανεχθεί αυτό ο αραβικός κόσμος;  Οι τελευταίες εξελίξεις στο χώρο της Μ.Ανατολής προκαλούν  εύλογες ανησυχίες και προβληματίζουν την ελληνική εξωτερική πολιτική για τις πιθανές επιπτώσεις στη χώρα μας. Εκτός από την αύξηση της τιμής του πετρελαίου που ήδη γίνεται αισθητή και επιδράει αρνητικά στην εθνική οικονομία, η τυχόν απομόνωση του Ιράν προβληματίζει ότι  μπορεί να περιορίσει τις εξαγωγές μας και να δυσχεράνει τις  οικονομικές σχέσεις διεθνώς ενώ υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος αύξησης του προσφυγικού κύματος. Οι τριμερείς περιφερειακές συνεργασίες με το Ισραήλ ,Αίγυπτο, Κύπρο και άλλες αραβικές χώρες που προώθησε ο Υπουργός των Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς , αποδεικνύεται ότι ήταν σωστές διπλωματικές ενέργειες οι οποίες φαίνεται να αποδίδουν ήδη καρπούς. Γιατί  αποβλέπουν και συμβάλλουν  στην  πολυμερή συνεργασία ,   στην σταθερότητα και την ειρήνη στην  ευρύτερη και πολύπαθη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου λίκνο όπως επισημάναμε μεγάλων αρχαίων πολιτισμών και γέννησης των τριών μονοθεϊστικών  θρησκειών του Ιουδαϊσμού, Χριστιανισμού και του Ισλάμ.

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ

Αρχείο

Αρέσει σε %d bloggers: