Αρθρογραφία Μελών

Ευθύνη και καθήκον: Πρακτικές και πολιτικές απαιτήσεις των Πρεσπών (Έθνος Κυριακής 29/9/19 του Ν. Κοτζιά)

Μετά την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών είχα εξηγήσει, με άρθρο στο «Εθνος», την ανάγκη η κυβέρνηση να παρακολουθήσει πολύ επισταμένα την εφαρμογή της συμφωνίας και να δουλέψει σκληρά για την υλοποίησή της. Ο τότε ΥΠΕΞ δεν έδειξε ενδιαφέρον.Είχα υποδείξει και την ανάγκη να ενισχυθεί η νέα πρεσβεία της χώρας (προηγούμενα «Γραφείο Συνδέσμου») στα Σκόπια.

Να αποσταλεί ειδικό προσωπικό σε αυτήν, όπως ένας ειδικός εμπειρογνώμονας που να γνώριζε τις διαπραγματεύσεις. Ένας νομικός που να παρακολουθεί τα νομικά της υλοποίησης. Επιπλέον νέοι διπλωμάτες και εμπορικοί ακόλουθοι. Ακόμα, να δημιουργηθεί στην Αθήνα ειδική επιτροπή παρακολούθησης της υλοποίησης της συμφωνίας με καθημερινή αναφορά στην πολιτική ηγεσία.

Όποτε υπήρχαν παραβιάσεις, αυτή θα ενημέρωνε τον γ.γ. και το ΣΑ του OHE, την EE και άλλες διεθνείς οργανώσεις. Ταυτόχρονα, δε, θα φρόντιζε τη συνεχή διαβούλευση και τον έλεγχο με τις υπηρεσίες της Βόρειας Μακεδονίας. Νομίζω ότι η κυβέρνηση της ΝΔ είναι αντιμέτωπη με την καλύτερη δυνατή συμφωνία, αλλά δεν μπορεί να την αξιοποιήσει.
Έχει εγκλωβιστεί τόσο πολύ στις προκαταλήψεις της, ώστε δρα με σύγχυση και ανεύθυνα. Το αποτέλεσμα είναι:

Πρώτον, να επιλέγει την «πολιτική της αδράνειας». Στα Σκόπια την έχουν πάρει χαμπάρι, έτσι ό,τι τους δυσκολεύει δεν το εφαρμόζουν. Παραμυθιάζουν την Αθήνα ότι άλλο είναι
το νόημα της συμφωνίας και η Αθήνα με ευχαρίστηση δέχεται τη χείριστη δυνατή ερμηνεία, ενάντια στα συμφέροντά μας, μόνο και μόνο για να δικαιώσει την προεκλογική της
προπαγάνδα. Αυτά όλα διευκολύνουν τους Βορειομακεδόνες να την «κοπανήσουν» από όποια δέσμευση της συμφωνίας τούς ενοχλεί. Η κυβέρνηση, εγκλωβισμένη στην προεκλογική
της γραμμή ότι η συμφωνία είναι κακή, αδυνατεί να παλέψει για την εφαρμογή της.

Δεύτερον η κυβέρνηση δεν έχει κατανοήσει ότι οι διακρατικές συμφωνίες θέλουν δουλειά και νομίζει ότι κάποιο «αόρατο χέρι» της «αγοράς» των διεθνών σχέσεων θα επιβάλει την εφαρμογή τους. Αυτοπαγιδεύεται στο συντηρητικό και ταυτόχρονα νεοφιλελεύθερο δόγμα της.

Τρίτον, είναι η πρώτη φορά που ολόκληρη η ηγεσία της χώρας που ασκεί άμεσα εξωτερική πολιτική (πρωθυπουργός, ΥΠΕΞ, ΑΝΥΠΕΞ, ΥΦΥΠΕΞ και ΓΓ) δεν έχει ειδικές γνώσεις
για προβλήματα όπως το Κυπριακό, το Ονοματολογικό, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις!

Τέταρτον, η νυν κυβέρνηση, αντί να αξιοποιήσει την πείρα και τη γνώση των υπηρεσιακών που εργάστηκαν τα προ-ηγούμενο χρόνια για διαπραγματεύσεις όπως των Πρεσπών
και του Κυπριακού, έστησε ένα μηχανάκι ρεβανσιστικών διωγμών σε βάρος τους, με αποτέλεσμα στην κεντρική υπηρεσία του υπουργείου να μην υπάρχει επάρκεια έμπειρων
στο θέμα υπηρεσιακών.

Τέλος, πέμπτον, η κυβέρνηση, εγκλωβισμένη στην προπαγάνδα της περί κακής συμφωνίας, αποδέχεται κάθε είδος ανατροπής των κεκτημένων και κάθε αμφισβήτηση από τα
Σκόπια, προκειμένου να παραμείνει στη γραμμή που χαράσσουν εξωκυβερνητικοί παράγοντες.

Αντί η κυβέρνηση να επιβάλει το γράμμα και την ουσία της συμφωνίας, παραιτείται από κέρδη της διαπραγμάτευσης μόνο και μόνο για να αποδείξει ότι δεν «πήραμε ό,τι έπρεπε».
Με αυτά τα χαρακτηριστικά το ελληνικό κράτος αδυνατεί να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες υλοποίησης της συμφωνίας. Σήμερα, πλέον, το θέμα δεν είναι αν αρέσει ή όχι η συμφωνία στους υπουργούς της ΝΔ, αλλά η ανικανότητά τους να αξιοποιήσουν και να αναπτύξουν δημιουργικά τις σχέσεις
της χώρας με τη Βόρεια Μακεδονία. Δεν έχουν σχέδιο, γνώση, ιδέες και στόχους. Αυτό είναι το πρόβλημα και η απόδειξη ότι και η καλύτερη συμφωνία μπορεί να μείνει αναξιοποίητη.

Περισσεύουν τα μεγάλα λόγια και οι γενικολογίες. Απουσιάζουν η θέληση, η ικανότητα και η απαιτούμενη εργατικότητα.

Επαναλαμβάνω, λοιπόν, ότι το πρώτο που έχουν να κάνουν οι κυβερνώντες είναι να κάτσουν να συγκροτήσουν σχέδιο εξωτερικής πολιτικής για τη χώρα, όπως έγινε για το
διάστημα 2015-2018.

Δεύτερον, να ενισχύσουν την πρεσβεία μας στα Σκόπια. Οι σχέσεις με τη Βόρεια Μακεδονία πρέπει να αποκτήσουν βάθος.

Τρίτον, να φτιαχτεί επιτροπή παρακολούθησης της προώθησης της συμφωνίας στην Αθήνα και μια δεύτερη στη Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία με κοινωνικούς φορείς.

Τέταρτον, να φροντίσουν και εκείνοι για την εφαρμογή της συμφωνίας. Επί παραδείγματι, η μη λειτουργία της επιτροπής για τα σχολικά βιβλία σημαίνει επιβίωση στοιχείων
αλυτρωτισμού στην εκπαίδευση της γείτονος.

Συνολικά, η εφαρμογή μιας συμφωνίας θέλει δουλειά και όχι τεμπελιά. Το να είσαι στην πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΞ δεν είναι για το κοινωνικό θεαθήναι. Αντίθετα, απαιτεί θυσίες.
Εργασία 24 ώρες το 24ωρο. Αίσθηση ευθύνης απέναντι στη χώρα και όχι απέναντι στις στπλες των μικροπολιτικών.

Αίσθηση καθήκοντος και όχι κομματική σκοπιμότητα.

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΟΥΣ

Αρχείο

Αρέσει σε %d bloggers: